ni conuenientes. ſic ex eius diſpoſitiōe in appetitu ſenſitiuo manebāt ꝙ rō ex his nullo mō impediebat̉ facere qͥ ꝯueniebāt. Scd̓m documentū eſt iuxͣ ſnīaꝫ Ioh̓is Damaſce. ꝙ magnitudodoloris pōt duplicit̓ ꝯſiderari. Eſt em̄ magnꝰdolor qͥ magis eſt ꝯͣ naturā patiētꝭ. Sꝫ ē maiorqͥ eſt ꝯͣ naturā ⁊ ꝯͣ voluntatē. Maior igit̉ fuitdolor in xp̄o qͣꝫ in ceteris patientibꝰ in hac vitaqꝛ magis fuit ꝯͣ naturā patiētis. eo ꝙ cū corpꝰfuerit optīe aīe illi ꝯueniēs. vt p̄dictū eſt. aīmamaxīe doluit in ſeꝑatiōe ab illo. Si ꝟo ꝯſideretur magnitudo doloris ẜm ꝙ dicitur cōtra vovolūtatē patiētis. h̓ eſt duplicit̓. Nā eſt voluntas natural̓ ⁊ volūtas rōnal̓. Prīo mō fuit maximꝰ dolor in xp̄o. Scd̓o mon̄ fuit dolor ī xp̄o.qꝛnūqͣꝫ fuit martyr ita informatꝰ charitate quimori deſideraret ſic̄ xp̄s. Exquo vt dicͣ Alexan. in. iij. ſumme. Delectatio erat in voluntatovt eſt rō. Et paſſio ī volūtate vt ē natura. Quare in eadē aīma erat dolor ⁊ gaudiū. Nec dolorſuꝑueniēs diſcōtinuauit gaudiū. nec dolor intēſus fecit gaudiū eſſe minꝰ ꝑfectū. Nam dolorpaſſiōis in xp̄o ⁊ gaudiū fruitiōis nō ſunt affectiōes ꝯͣrie. qꝛ nō ſunt reſpectu eiuſdē. nec oīnoeodē mō inſunt eidē. Tertiū documētū ꝙ xp̄sſil̓ erat viator ⁊ cōp̄hēſor. ita ꝙ nec viatoris cōgnitio impediebat cōp̄hēſoris cognitōꝫ. nec aſfectio affectōꝫ. Et illud fuit in xp̄o ſingulare ꝓpter officiū mediatoris qͦ debebat exꝑiri et diuina ⁊ hūana. Un̄ ſicut ſil̓ ⁊ ſel̓ poterat ꝑfecte cōuerti ad deū ⁊ ꝯuerti ad nos. ita ꝙ vna illaꝝ cōuerſionū alterā nō impediebat nec retardabat̉Sic potuit aīa xp̄i ſil̓ ⁊ ſel̓ gaudere in deo ⁊ cōpati corꝑe ſuo ita ꝙ nec dolor a gaudio nec gaudiū a dolore pateret̉ aliquā diminutōeꝫ ſiue remiſſionē. Si aūt aliqͥs q̄reret quō potuit xp̄usſil̓ eſſe viator ⁊ cōp̄hēſor. cū viatori cōpetat moueri ad finē btītudinis. cōp̄henſori aūt in finemqͥeſcere q̄ ꝯuenire eidē non pn̄t? Rn̄det ſanctusTho. iij. ꝑte. q. xv. Ꝙ impoſſibile ē moueri adfinē ⁊ qͥeſcere in finē ẜm ideꝫ: ſꝫ ẜm diuerſa nihiꝓhibet. Sicut aliqͥs hō ſil̓ eſt ſciēs qͣꝫtū ad ea q̄iam nouit ⁊ adiſcēs qͣꝫtū ad ea q̄ nō nouit Qualiter ꝟo xp̄s fuerit ſil̓ viator ⁊ cōp̄hēſor ẜm diuerſa pōt ſic intelligi. Nā aliqͥs d̓r viator ex eoꝙ tendit in btītudinē. cōp̄henſor aūt ex hͦ ꝙ btītudinē obtinet. ẜm illud. j. ad Chorꝭ. ix. ca. Siccurrite vt cōp̄hendatis. Hoīs aūt btītudo ꝑfecta ꝯſiſtit in aīa ⁊ corꝑe. In aīa qͥdē qͣꝫtū ad idqd̓ eſt ei ꝓpriū. ẜm ꝙ mens videt ⁊ fruit̉ deoIn corꝑe v̓o ẜm ꝙ corpꝰ reſurget gl̓oſum ⁊ incorruptibile. Xp̄s aūt an̄ paſſionē ẜm mentemplene videbat deū. ⁊ ſic habebat btītudinē qͣꝫtūad id qd̓ eſt ei ꝓpͥum. Sꝫ qͣꝫtuꝫ ad alia deerat eibtitudo. qꝛ ⁊ aīa eius erat paſſibil̓ ⁊ corpꝰ paſſibile ⁊ mortale. Et iō ſil̓ erat cōp̄hēſor inqͣꝫtumhabebat btītudinē aīe ꝓpͥam ⁊ ſil̓ viator inqͣꝫtūtendebat in btītudinē ẜm id qd̓ ei de btītudinedeerat. Scd̓o fuit acerbiſſima paſſio xp̄i ex parte corꝑis. ⁊ hoc triplici ratiōe.¶ Primo ratiōe viuacitatis.¶ Secūdo ratione generalitatis.¶ Tertio ratione diurnitatis.¶ Primo ratiōe viuacitatis. Nā vt dicit dn̄sBonauen. in. iij. di. xvj. Erat in chriſto maxīacomplexionis eqͣlitas ⁊ viuacitas ſenſus. Un̄qꝛ nullus potuit ei equari nec in equalitate cōplexionis nec in viuacitate ſenſus. Dolor illiꝰfuit oīm doloꝝ acutiſſimꝰ Cōfirmat hͦ ſanctusTho. iij. ꝑte. q. xlvj. dicens Ꝙ xp̄s ẜm corpuserat optime cōplexionatꝰ. ex eo ꝙ corpus illudfuerat firmatū miraculoſe oꝑatiōe ſpūſſancti.Sicut ⁊ alia q̄ ꝑ miracula facta ſunt fuer̄t alijspotiora. vt Chryẜ. dicit de vino: in quod xp̄saquam conuertit in nuptijs. Et ideo in eo maxime viguit ſenſus tactꝰ. ¶ Scd̓o ex ꝑte corporis fuit doloroſiſſima xp̄i paſſio rōe generalitatis. Aplanta em̄ pedis vſqꝫ ad ꝟticem nō fuit īeo ſanitas. paſſus fuit in omnibꝰ membris et inꝯmībus ſenſibus. In capite paſſus eſt pungentium ſpinaꝝ coronā. arūdinis ꝑcuſſionē. et capilloꝝ depilatiōꝫ. in facie paſſus eſt ſputa fetidiſſima alapaſqꝫ deriſorū. in manibꝰ ⁊ pedibuspaſſus eſt fixionē clauoꝝ. in ore paſſus eſt amaritudinē felleati ⁊ mirrati vini. in toto corporepaſſus eſt flagella v̓berantium illum ad columnam ligatū. ¶ Tertio ex ꝑte corꝑis fuit gͣuiſſima paſſio xp̄i rōe diuturnitatis. Nā licꝫ ab vtero ꝟginis in qͣlibet etate pauꝑem vitaꝫ gerenspaſſionibꝰ. laboribꝰ. vigilijs. ꝑegrinationibusp̄dicationibus ⁊ hmōi ſanctum illud corpꝰ expoſuerit. verūtamen in vltimis charitate feruētiſſimꝰ voluit plus ſolito laborioſiſſimis penisinſudare. Nam qͥnta feria parata cena pꝰ eſumagni paſcalis lauit pedes diſcipulorum ante pedes illorū genuflexus. Ibi mirū in modū ſemetip̄m afflixit. dū tetigit ꝓditorem. dū illuꝫ a ſuopeccato qͣꝫtū in ſe fuit ſtuduit reuocare. duꝫ exornatiſſimo ẜmone ꝓ ſuo tranſitū diſcipl̓os cōfortauit. Deinde hymno dicto ad montem oliuarum ſe cōtulit. nō petijt locū qͥetis. non intrauit aliquā domum ad locum ſe ꝯtulit oratiōisvſqꝫ ad noctē mediā orauit ad patrem. ꝓpt̓ vehementē animi anxietatē ſanguineꝰ ſudor carnem ꝟgineā madefecit. Irruerūt poſt hͦ in euꝫturbe furētes ⁊ ceperūt ip̄m. ligauerūt manusinnocētis q̄ tactu ſuo viuifico infirmos curauerant. Poſuerūt ⁊ in collo funem violent̓ trahētes agnū illū manſuetiſſimum qui nemini vnqͣꝫnocuit. Duxerūt eū ad annā ſocerū cayphe co