Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Duodecima di tinctiode pena ⁊ gloriā mortuoꝝ.

eī ſic̄⁊ pat̓ auanis valde. pauꝑum exactor ⁊ ſuꝑ modū luxurioſus. Ip̄e ē Bruno de flitterePine̓na cōitis de Mōte vix treſmēſes elapſi ſunt ꝙ mortuꝰ ēIn cuiꝰ obitu obſeſſa qͥdā a demōe libea̓ta: cū dic quīta denuo vexaret̉. Dixerūt qͥdā ad diabolum. Dic nob̓: vbi fuiſti: velqͣre reu̓ſus eſ? Rn̄dit ille Veremaximū pꝰ tea habuimꝰ feſtūAd obitu Brunonis cōgregati ſumus: ad inſtar pulueīs t̓reCuiꝰ aīam cū gaudio deducētes ad inferos: locauimꝰ eamin ſede debita poculum īfernaleei ꝓpͥmates. Ca. xi.Odē tꝑe mortuꝰ ē in eadēꝓuinciaaliꝰ miles Euerhardus noīe. ⁊ ip̄e vir c̓minoſus ſicut ſuꝑior Media noctedyabolus corpus eiꝰ erigensin fe̓tro cūctiſ qui ad erat terrore incuſſit Timentes amici eiꝰludificacō em deonū corpꝰ ligates ante miſſam illud ſepeliert̉ Capitulum. xij.Odem tēpore quo Hēricus imperator ſubuigͦauit ſibi ficiliam in eccleſiaPalernenſi qu lam erat decanus. nacione vt puto reutonicus. Hic cum die quadam ſuum qui optimūs erat perdidiſſet palefredum. ſeruū ſuum ad

diuerſa loca miſit ad inueſtigandum illum. Cui homo ſenex occurrens ait uo vadisaūt quid queris? Dicente illoequum dn̄i mei quero. Sb̓iūxit homo. Ego noui vbi ſit. Etvbieſt inquit? Rn̄dit In monte Biber. ibi eum habet domīꝰmeus rex. rcturus. Ide monsflāmas euomit ſicut velcanus.Stupēte ẜuo ad v̓ba illiꝰ Sb̓iuxit Dic dn̄o tuo vt ad dies q̄tuordecim illuc vennat ad curiāeius ſolemne. Ꝙ ſi dicere omīſeris grauit̓ punieris. Reu̓ſusẜuꝰ qͥ audiuit dn̄o ſuo expoſuit. cutīore tn̄ decanꝰ ad curiaꝫarcturi ſe intuitatu audies ⁊ irridens infirmatus ꝯīe prefixomortuus eſt. Hec Hodeſcalcus canonicus Bimnenſis nōbis retulit. Dicens ſe eodemtempore ibidem fuiſſe. Apollomus. Mirabilia ſunt que recitas. Ceſarius. Aliquatibi adhuc de eodem monte dicturus ſum. Capitulum. xiij.Irca hoc triennium hōlmines quidam ambulātes ixta eundem montē Dyber. vocem validam in hec verba audierunt. Preparate focum. Modico autem facto interuallo. idem clamatum eſt.