Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctō.Duodeciā.De pena ⁊ gl̓a mortuoꝝ.

Tu occaſio nr̄e dampnacōisfuiſti. Que cū agitarent lapides poſt eū mittendo. ille m puteuꝫ cadens nuſꝙͣ ꝯꝑuit. Heccuida religioſo de illo ſunt on̄ſa. Ca. vij.Emꝑe quodaꝫ ſueuis qͦbuſdā ꝑegrinacōnis gr̄lla ꝓfectis heroſolimaꝫ. cūmreditu nauigaret iuxta moteꝫVulcanū. cuius ꝑpetua ſūt incēdia. voces huiuſmōi de illoreſonuer̄t. Bn̄ veniat. bene vemat amicus noſter ſcoltetꝰ deRolmere. frigus eſt. ignem eicopioſū preꝑate Illi ꝑſonamognoſcētes. diē ⁊ hora notauerūt ⁊ cū ad propriā rediſſenteundē ſcoltētū die ⁊ hora eadeꝫdefunctū repꝑerūt Tūc accerſientes eius vxoreꝫ. qͥd audierint indicauerūt. Quibus illarn̄dit. ſi ſic res ſe habent. dignū eſt vt illi ſuccurraꝫ Moxqꝫomībus relictis loca circuiuitſanctorū. elemoſinis ⁊ orationibus ꝓ anima illiꝰ deo ſuppliCa. viij.cando.Lio temꝑe qͣdam flamīgi cū mare traſiret: de eodem mōte vulcano vocē huiuſmodi audiert. Bonus amicꝰnoſter Si veardꝰ hic venit ſuſcipite illū. qui cū ml̓to ſtridore miſſus eſt in vulcanū. nā ⁊

ipſe ſcoltetus fuerat in Leggenich. Illi notates tempꝰ ⁊ nōme ꝑſone. reuerſi villā iam dicta intrauerūt ⁊ cū de ſcoltetoreqͥrerent. eū eadem die ⁊ horaqua vocē audierūt in mari obiſſe repꝑert. Nā⁊ ipſe hō peſſimꝰ erat. ſic̄ ſuꝑior. Ca. ix.mile eſt qd̓ ſeqͥtur. cuꝫtemꝑe quodā conraduſac̓dos de Rinkaſſe cuꝫ alijs ꝓuītie noſtre ꝑegrinis mare tn̄ſiret. an ſepe dictū vulcanū voxtalis in eo audita eſt. Hic veīt̓Gruno de flitirt. ſuſcipite illūQue vox cū ab omnibꝰ fuiſſetaudita. ait p̄dictus ſacerdosofratribꝫ Teſtes eſtis vos omnes huius vocis: ⁊ ſtati notauiti tabula. eis p̄ſentibus die⁊t hora dicēs. Reuera dn̄s Brunōmortuꝰ eſt. Cuꝫ vero redirēt a iheroſolīa obuios habuerūt quoſdā ꝑegrinos ꝓuītieſue. Quos cū adinterrogaſſēt̉de ſtatu p̄dictiBrunonis acceperūt ab eis ꝙ mortuꝰ eſſꝫ. Detēꝑe autē ſciſcitates. die eundēinuenerūt quo vocē predictaꝫin vulcano audierūt. Cōradꝰvero nō multo pꝰ factus ē mōchus in Sergis. Ca. x.DemBruno noīs ſui filiū reliqͦt: queꝫ plenius ſuis vicijs ꝙpoſſeſſiōibus hereditauit. Ea̓t