CCCXXXIIIFo.

Incipit tractatusſancti Bonauenture qui vocatur LignumHriſto confixꝰſum cruci. Uerus dei cultor.chriſtiqꝫ diſcipulus qui ſaluatori omniū ꝓ ſe crucifixo perfecte cōfigurari deſiderat. adhoc potiſſimuꝫ attēto mētis conatu debet ītēdere vt chriſti ieſu crucē circumferat iugiter tam mēte qͣꝫ carne. quatenꝰ prefatū apoſtoli verbū veraciter valeat in ſemetipſo ſentire. Porro huiuſmodi affectuꝫ ⁊ ſenſum isdumtaxat apud ſe viuaciter experiri meret̉.qui dominice paſſiōis nō immemor nec ingratus laborē ⁊ dolorē amorēqꝫ crucifixi ieſu. tanta memorie viuacitate. tāto intellectꝰacumine. tanta volūtatis charitate conſiderat. ꝙ veraciter illud ſpōſe ꝓferre poteſt eloquium. Faſciculꝰ mirrhe dilectus meꝰ mihiinter vbera mea cōmorabit̉. Ut igitur p̄fatus in nobis attendat̉ affectus. formeturcogitatus. imprimat̉ memoria. ex ſacri euangelij ſilua. in qua de vita paſſione ⁊ glorificatiōe Ih̓u chriſti diffuſe tractat̉. colligere ſtudui hunc mirrhe faſciculū. quē ⁊ paucꝭ ⁊ ordinatis ⁊ correſpondentibꝰ ſibi verbis compegi ꝓpter facilitatē memorie. necnō ſimplicibꝰ cōſuetis ⁊ rudibꝰ propter declinanduꝫcurioſitatis viciū. fouendā quoqꝫ deuotionem. ⁊ edificandā fidei pietatē. Et quoniaꝫimaginatio iuuat intelligentiā. ideo ex multis pauca collegi ⁊ imaginaria quadā arbore ſic ordinaui atqꝫ diſpoſui vt in prima ⁊ infima ramorū ipſiꝰ expanſione ſaluatorꝭ origo deſcribat̉ ⁊ vita. in media paſſio. ⁊ glorificatio in ſuprema. Et in prima quidē ramorum ſerie quattuor altrinſecus ẜm alphabeti ordinem ponent̉ verſiculi. ſimiliter ī ſecūda ⁊ tertia. ex quoꝝ quolibet inſtar fructusvnica pullulatio pendet. vt ſic ſint quaſi. xij.rami afferētes duodecim fructus iuxta myſteriū ligni vite. Deſcribe igit̉ in ſpiritu mentis tue arborē quandā. cuiꝰ radix irrigeturfonte ſcaturitiōis ꝑpetue. qui etiā excreſcain fluuiū viuū ⁊ magnuꝫ. quattuor videlicetcapitū ad irrigandū totiꝰ eccleſie paradiſū.Porro ex huiꝰ arboris ſtipite duodecim rami frondibꝰ floribꝰ fructibuſqꝫ adornati cō

ſurgant. Sitqꝫ foliū eius cōtra omne genꝰmorbi medicamentū efficaciſſimū. tam preſeruans qͣꝫ reꝑarās. ꝓ eo ꝙ verbū crucꝭ. virtus dei eſt in ſalutē omni credēti. Flos aūteius ſit om̄is coloris formoſitate decorus.omniſqꝫ odoris ſuauitate reſperſus. qui deſiderantiū anxia corda refocillet ⁊ attrahat.Fructꝰ tandē ſit duodenꝰ. habēs in ſe omne delectamentū ⁊ omnē ſaporis ſuauitateꝫqui ſic domeſticis dei ad deguſtandū ꝓponitur vt ſemꝑ eo ſatient̉ edentes. ⁊ tamē nūqͣꝫfaſtidiant. Et hic quidē fructus eſt qui de ꝟginali vtero traxit originē. ⁊ in ligno crucisad maturitatē ſaporoſam. ꝑ eterni ſolis calorem meridianū. chriſti videlicet charitatēperuenit. ⁊ in orto paradiſi celeſtis in eccl̓iavidelicet dei deſiderantibꝰ ip̄m ꝓponitur deguſtādus. Et hoc inſinuat primus verſiculus quo dicit̉. O crux frutex ſaluificuſ. viuofonte rigatus. Cuiꝰ flos aromaticꝰ. fructusdeſideratus. Uerū licet hic fructus vnꝰſit ⁊ indiuiſus. quia tamē ẜm eius multiplices ſtatꝰ. dignitateſ. virtutes ⁊ oꝑa. multiformibꝰ cōſolationibꝰ deuotas animas cibat.que quidē ad duodenariū numerū reducūtur. ideo fructꝰ hic ligni vite quaſi ſub duodecim ſaporibꝰ in duodecim ramis guſtandus ꝓponitur atqꝫ deſcribit̉ Ut in primo ramuſculo mens chriſto deuota ſaporē ſuauitatis ꝑcipiat. preclarā ſaluatoris ſui recogitando originē ⁊ dulcē natiuitatē. In ſecūdoramuſculo dignatiue cōdeſcenſionis cōuerſationē perhumilē. In tertio celſitudineꝫ ꝑfecte virtutis In quarto plenitudinē abundantiſſime ⁊ ꝑfectiſſime pietatis. In quītoconfidentiā quā habuit in periculo paſſionis. In ſexto patientiā quā exhibuit in iliatis iniurijs ⁊ cōtumelijs magnis. In ſeptimo cōſtantiā quam ſeruauit in ip̄o cruciatu⁊ dolore aſperrime crucis. In octauo victoriam quā aſſecutꝰ eſt in conflictu ⁊ tranſitumortis. In nono reſurrectionis nouitateꝫmiris dotibꝰ adornatā. In decimo aſcenſionis ſublimitatē ſpiritualiū chariſmatū diffuſiuā In vndecimo equitatē futuri iudicijIn duodecimo eternitatem diuini regni.Hos aūt ideo voco fructus qꝛ ſua maxima ſuauitate delectāt ⁊ virtuoſitate ꝯfortātanimā meditantē in his ⁊ diligētius ſingula ꝑtractantē. ſi tamen abhorreat exempluꝫuaricātis ade qui lignū ſcientie boni ⁊ mali pretulit ligno vite. Quod quidē vitare nō