Apologeticus
poſſent ꝓficere ⁊ alijs ꝓdeſſe. et aut d̓ꝑfectualioꝝ moueri ex inuidia videmini. Aut ex īani gl̓a vt videamini ſcire q̄ neſciūt alij. Autalia intētiōe corrupta. R. Quę pn̄t etiam bona intētione ⁊ inculpabilit̓ fieri. aliqn̄ temerariū eſt ea in deteriorē ꝑtē interp̄tari cū cordis occulta ignoremꝰ. ⁊ ea q̄ in ſe indifferētia ſunt pn̄t ſepe ꝓ bono fieri ⁊ licite ⁊bn̄. Scripta em̄ ſua nō cōicare alijs ſic̄ pōtfieri rep̄henſibilit̓. ita pōt etiā fieri inculpabiliter ⁊ licite ⁊ prudēter. Prudent̓ quandoſcriptū nōdū eſt bn̄ correctū vel ordinatumita ꝙ aliꝰ inde ſe neſciret expedire ⁊ forte magis eſſet materia ſcandali vel erroris alij reſcribenti vel legēti. Itē qn̄ nō cōpetit illi quideſiderat. magiſqꝫ foret ei nociuū qͣꝫ vtile tale ſcriptū. Itē ſi ille ꝯtinuo ⁊ frequent̓ indiget ſuo ſcripto. vt ſi alteri ꝯcederet ip̄e foretneglectꝰ. cū nemo teneat̉ ſe neglecto alios inminꝰ neceſſarijs ꝓmouere. Inculpabilit̓ qn̄ſepius ⁊ ſi nō ſtatim indiget ſuo ſcripto ⁊ eodiu carere nō poteſt. Itē ſunt in petēdo ml̓ti valde importuni ſꝫ in reddēdo tardi ꝙ ſepius pulſati vix tandē cū murmure cōceſſareddūt ⁊ ꝓ bn̄ficio gͣtitudinis ꝟba impēdūtItē ſepe ꝑ ſcriptores polluūt̉ qͣterni ⁊ libri⁊ lacerant̉ l̓ alit̓ male tractant̉ ſic conceſſi.Itē vnꝰ ꝯcedit vlteriꝰ alij irreqͥſito eo qui eiſcriptū ꝯceſſit. ⁊ ille forſitan iterū alij donectandē ille neſcit a qͦ repoſcere d̓beat. ⁊ ſic elōgat̉ ab eo ꝙ nullꝰ directe ei inde reſpondet.Itē etiā ſepe ꝑdit̉ qd̓ ita ꝯcedit̉. qꝛ forte negligent̓ relictū alius qͣſi nulli attineat ſibi illud ſil̓r reſeruat Aliqn̄ etiā ille vel iſte de loco mutat̉ ⁊ tā lōge vnꝰ ab altero difiungit̉ ꝙnō pōt ꝯceſſum ꝑ nūcios repetere. vl̓ timet īvia deſtrui vl̓ amitti ꝑ nūciū aut p̄donē autaquā. Illi aūt qͥbꝰ talia reſtituēda ꝯmittuntur qn̄qꝫ volūt ſibi reſcribere pͥuſqͣꝫ illi reſtituāt. vl̓ cōmodāt alijs vel alicubi relinquūtdonec obliuioni tradūt ⁊ poſtea negant ſibifuiſſe cōmiſſa. Et ſic plurima ꝑdūt̉ alijs cōmodata. Aliqn̄ ſcriptū aliqͦd eſt ligatū ī volumīe cū alijs oꝑbꝰ. ⁊ ſi illud frat̓ alicui ꝯcederet oporteret eū totū libꝝ diſſoluere cumgraui dāno expenſaꝝ ⁊ laboꝝ in ligādo fctārum. Sepe etiā cū vni reſcribenduꝫ ꝯcedit̉alij niſi ⁊ ſibi ꝯcedat̉ indignant̉. ⁊ ꝑ hoc autdiu cogit̉ ille ſcripto ſuo carere. aut ꝑ plureſmanꝰ tranſiēs ſordidat̉ ⁊ ꝑdit̉. Cū gͦ tot cauſe ſint irrep̄hēſibiles ꝓpter qͦs ꝯtingit ſepe vtaliqͥs nō cōicet alijs ſcripturā ſuā. Nō oꝑtꝫ
vt iudicent̉ nō hr̄e caritatē ad ꝓximū. vel exinuidia aut vana gl̓ia vel rancore vel alia n̄bona intētione petētibꝰ hͦ negare. licet aliqͥab his nō ſint īmunes. Ille tn̄ nō eſt excuſabilis in hac ꝑte qͥ ⁊ ſi non ex malicia tn̄ ex qͣdam diffidētia nō cōicat alijs ſcripta ſua. timens ne ſi ꝑ aliū pͥus ea p̄dicarent̉. ipſe poſtea nō habeat cū neceſſe fuerit aliqͣ alia q̄ ꝓponat. qͣſi fons charitatis ⁊ ſapīe dei deficcatus ſit vt nō alia ꝓ his ei liberalit̓ reſtituat ⁊refundat ſi ꝓ charitate q̄ ab ip̄o acceꝑat ſtudeat alijs imꝑtiri. Cū etiā libri ⁊ qͣterni fratrum ſint tm̄ ad vſum a ſuꝑioribꝰ ſuis ꝯceſſi⁊ ad cuſtodiā cōmiſſi. qͥ cauetꝯmiſſū deſtruivel amitti qd̓ nō eſt eius ꝓpriū ꝓpter hͦ nō debet maliuolꝰ iudicari. Ꝙ. Cū ſicut ipſiaſſeritis miſſi ſitis in adiutoriū plebanorūnō in p̄iudiciū iuris ip̄oꝝ. qͣre nō p̄dicatꝭ populo ius plebanoꝝ .ſ. qͣꝫtū ⁊ qualit̓ debeanteis ſubeſſe ⁊ obedire. ⁊ qͣntā habeāt ſuꝑ eosptātem. Uidemini em̄ hͦ tacite p̄terire. iō vtvobis magꝭ adhereāt. ⁊ ea q̄ illis donarēt invſū veſtꝝ callide retrahitꝭ. ⁊ ſic eos iure ſuofraudatꝭ. R. Qui bn̄ aduertit ſepe ītelligit ꝙ etiā in p̄dicatiōe ⁊ ꝯſilijs hortamurſubditos p̄latis ſuis in om̄ibꝰ qͥbꝰ de iure tenent̉ fideliter obedire. ⁊ iura ſua illis ꝑſoluere. ⁊ ſnīas eoꝝ iuſte latas reuerent̉ obẜuare⁊ eos quaſi dei vicarios honorare. ⁊ qd̓ in hͦmeritū ſalutꝭ eoꝝ ex magna ꝑte ꝯſiſtit. Sedqꝛ nō valde magnificamꝰ eos in populo. videtur eis ꝙ parū ꝓ ip̄is faciamꝰ. Quare autem hoc dimittimꝰ plures ſunt cauſe. Unane videamur hͦ adulatorie potius facere (vtſic captemus eoꝝ beniuolentiā) qͣꝫ ꝓ veritatis doctrina. cum p̄dicatio debeat eſſe aliena ab adulatione p̄ſentiū vel detractiōe abſentium. jͣ. Teẜ. ij. Neqꝫ em̄ aliquādo fuimꝰin ẜmone adulatōis ſic̄ ſcitis neqꝫ ī occaſiōeauaricie. Altera cū ip̄i ꝑ ſe ſepe plꝰ amplificent iura ſua ſuꝑ ſubditos ſuos qͣꝫ oporteatp̄cipiēdo qd̓ nō debēt. ꝓhibēdo q̄ nō poſſūtꝯͣcedēdo que nō licet. exigendo indebita. fulminando ſententias duras. ⁊ laqueos multiplicando animabꝰ quas ſoluere et expedire deberent ſi nos adderemus terrendo populum. ⁊ magnificando poteſtatem clericorum ſuper ipſos. prouocaremus ampliꝰ q̄rundam clericorum audaciam. ⁊ aut faceremus ſimplices ſubditos puſillanimes. auttumidos prouocaremus ad proteruiā maiorem. vt magis econtra ſe erigerēt ꝯͣ cleruꝫ.