Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCCXXXIv
Einzelbild herunterladen
 

Apologeticus

poſſent ꝓficere alijs ꝓdeſſe. et aut d̓ꝑfectualioꝝ moueri ex inuidia videmini. Aut ex īani gl̓a vt videamini ſcire neſciūt alij. Autalia intētiōe corrupta. R. Quę pn̄t etiam bona intētione inculpabilit̓ fieri. aliqn̄ temerariū eſt ea in deteriorē ꝑtē interp̄tari cordis occulta ignoremꝰ. ea in ſe indifferētia ſunt pn̄t ſepe bono fieri licitebn̄. Scripta em̄ ſua cōicare alijs ſic̄ pōtfieri rep̄henſibilit̓. ita pōt etiā fieri inculpabiliter licite prudēter. Prudent̓ quandoſcriptū nōdū eſt bn̄ correctū vel ordinatumita aliꝰ inde ſe neſciret expedire forte magis eſſet materia ſcandali vel erroris alij reſcribenti vel legēti. Itē qn̄ cōpetit illi quideſiderat. magiſqꝫ foret ei nociuū qͣꝫ vtile tale ſcriptū. Itē ſi ille ꝯtinuo frequent̓ indiget ſuo ſcripto. vt ſi alteri ꝯcederet ip̄e foretneglectꝰ. nemo teneat̉ ſe neglecto alios inminꝰ neceſſarijs ꝓmouere. Inculpabilit̓ qn̄ſepius ſi ſtatim indiget ſuo ſcripto eodiu carere poteſt. Itē ſunt in petēdo ml̓ti valde importuni ſꝫ in reddēdo tardi ſepius pulſati vix tandē murmure cōceſſareddūt bn̄ficio gͣtitudinis ꝟba impēdūtItē ſepe ſcriptores polluūt̉ qͣterni libri lacerant̉ alit̓ male tractant̉ ſic conceſſi.Itē vnꝰ ꝯcedit vlteriꝰ alij irreqͥſito eo qui eiſcriptū ꝯceſſit. ille forſitan iterū alij donectandē ille neſcit a repoſcere d̓beat. ſic elōgat̉ ab eo nullꝰ directe ei inde reſpondet.Itē etiā ſepe ꝑdit̉ qd̓ ita ꝯcedit̉. qꝛ forte negligent̓ relictū alius qͣſi nulli attineat ſibi illud ſil̓r reſeruat Aliqn̄ etiā ille vel iſte de loco mutat̉ lōge vnꝰ ab altero difiungit̉ pōt ꝯceſſum nūcios repetere. vl̓ timet īvia deſtrui vl̓ amitti nūciū aut p̄donē autaquā. Illi aūt qͥbꝰ talia reſtituēda ꝯmittuntur qn̄qꝫ volūt ſibi reſcribere pͥuſqͣꝫ illi reſtituāt. vl̓ cōmodāt alijs vel alicubi relinquūtdonec obliuioni tradūt poſtea negant ſibifuiſſe cōmiſſa. Et ſic plurima ꝑdūt̉ alijsmodata. Aliqn̄ ſcriptū aliqͦd eſt ligatū ī volumīe alijs oꝑbꝰ. ſi illud frat̓ alicui ꝯcederet oporteret totū libꝝ diſſoluere cumgraui dāno expenſaꝝ laboꝝ in ligādo fctārum. Sepe etiā vni reſcribenduꝫ ꝯcedit̉alij niſi ſibi ꝯcedat̉ indignant̉. hoc autdiu cogit̉ ille ſcripto ſuo carere. aut plureſmanꝰ tranſiēs ſordidat̉ ꝑdit̉. tot cauſe ſint irrep̄hēſibiles ꝓpter qͦs ꝯtingit ſepe vtaliqͥs cōicet alijs ſcripturā ſuā. oꝑtꝫ

vt iudicent̉ hr̄e caritatē ad ꝓximū. vel exinuidia aut vana gl̓ia vel rancore vel aliabona intētione petētibꝰ negare. licet aliqͥab his ſint īmunes. Ille tn̄ eſt excuſabilis in hac ꝑte ſi non ex malicia tn̄ exdam diffidētia cōicat alijs ſcripta ſua. timens ne ſi aliū pͥus ea p̄dicarent̉. ipſe poſtea habeat neceſſe fuerit aliqͣ aliaponat. qͣſi fons charitatis ſapīe dei deficcatus ſit vt alia his ei liberalit̓ reſtituatrefundat ſi charitate ab ip̄o acceꝑat ſtudeat alijs imꝑtiri. etiā libri qͣterni fratrum ſint tm̄ ad vſum a ſuꝑioribꝰ ſuis ꝯceſſi ad cuſtodiā cōmiſſi. cauetꝯmiſſū deſtruivel amitti qd̓ eſt eius ꝓpriū ꝓpter debet maliuolꝰ iudicari.. ſicut ipſiaſſeritis miſſi ſitis in adiutoriū plebanorū in p̄iudiciū iuris ip̄oꝝ. qͣre p̄dicatꝭ populo ius plebanoꝝ .ſ. qͣꝫtū qualit̓ debeanteis ſubeſſe obedire. qͣntā habeāt ſuꝑ eosptātem. Uidemini em̄ tacite p̄terire. vtvobis magꝭ adhereāt. ea illis donarēt invſū veſtꝝ callide retrahitꝭ. ſic eos iure ſuofraudatꝭ. R. Qui bn̄ aduertit ſepe ītelligit etiā in p̄dicatiōe ꝯſilijs hortamurſubditos p̄latis ſuis in om̄ibꝰ qͥbꝰ de iure tenent̉ fideliter obedire. iura ſua illis ꝑſoluere. ſnīas eoꝝ iuſte latas reuerent̉ obẜuare eos quaſi dei vicarios honorare. qd̓ inmeritū ſalutꝭ eoꝝ ex magna ꝑte ꝯſiſtit. Sedqꝛ valde magnificamꝰ eos in populo. videtur eis parū ip̄is faciamꝰ. Quare autem hoc dimittimꝰ plures ſunt cauſe. Unane videamur adulatorie potius facere (vtſic captemus eoꝝ beniuolentiā) qͣꝫ veritatis doctrina. cum p̄dicatio debeat eſſe aliena ab adulatione p̄ſentiū vel detractiōe abſentium.. Teẜ. ij. Neqꝫ em̄ aliquādo fuimꝰin ẜmone adulatōis ſic̄ ſcitis neqꝫ ī occaſiōeauaricie. Altera ip̄i ſe ſepe plꝰ amplificent iura ſua ſuꝑ ſubditos ſuos qͣꝫ oporteatp̄cipiēdo qd̓ debēt. ꝓhibēdo poſſūtꝯͣcedēdo que licet. exigendo indebita. fulminando ſententias duras. laqueos multiplicando animabꝰ quas ſoluere et expedire deberent ſi nos adderemus terrendo populum. magnificando poteſtatem clericorum ſuper ipſos. prouocaremus ampliꝰrundam clericorum audaciam. aut faceremus ſimplices ſubditos puſillanimes. auttumidos prouocaremus ad proteruiā maiorem. vt magis econtra ſe erigerēt ꝯͣ cleruꝫ.