CCCXXVFo.

tenebris ⁊ de vmbra mortis. Chriſtus eniꝫper ſanguineꝫ teſtamēti nos liberauit ⁊ eduxit de morte ad vitam. ⁊ de tenebris ad lucē.Debemꝰ igit̉ modo reſurgere ad nouā vitā⁊ ſicut xp̄s reſurrexit a mortuis. ſic ⁊ nos innouitate vite ambulemus. Chriſtus liberauit nos de manu Pharaonis ⁊ introduxitnos in terrā repromiſſionis. ⁊ in ſignuꝫ huius māducat̉ mō paſca. qꝛ mō liberati ſumꝰEt ideo debemꝰ celebrare paſca. debemusfacere tranſitū ⁊ inchoare nouā vitā. ⁊ nō redire in egyptuꝫ. Nullus ſit falſus proditor.Iſta tria ſunt neceſſaria cuilibet penitenti.ſcꝫ ꝙ diſpliceat ſibi peccatū ſuuꝫ. ⁊ paratꝰ ſitcauere de peccato cū adiutorio ſpirituſſancti. ⁊ ꝙ ꝑatus ſit ſatiſfacere ꝓ modulo poſſibilitatis ſue. ⁊ ꝓponat nunqͣꝫ peccatū iterarePsͣ. Multiplicate ſunt infirmitates eoruꝫ.poſtea accelerauerūt. Et hec eſt cōſummatio verboꝝ ꝑ que ſemꝑ ꝯformari debemuscum xp̄o ⁊ refici vt cū xp̄o ꝑueniamꝰ ad eternam refectiōem. Quā nobis ⁊ vobis p̄ſtaredignet̉ xp̄s filius dei Amen.Finiunt ſermones de decem mandatisquos ſanctꝰ Bonauentura de ordine fratꝝminoꝝ pariſiꝰ p̄dicauit ad clerum.¶ Incipit libellus apologeticꝰ. id eſt. excuſatorius ſancti Bonauēture.QueſtioAc Hoc ꝙotorſurripitꝭ clericis elemoſinasque ip̄is darent̉ ſi vos nō eſſetis. cōquerunt̉ ꝙ detrahatis eis in ppl̓o. Et cōfundatiſeos in p̄dicatiōibꝰ veſtris. vicia eoꝝ ꝓpalādoInſuꝑ ꝙ ſuadeatis hoībꝰ ne cōfiteant̉ eis.Et ne dent eis oblatiōes ⁊ alia que deberētcū ip̄i ſint potiꝰ qͣꝫ vos qͥ ꝓ aīabꝰ eoꝝ ſunt rationē dn̄o reddituri.eſpōſio ad iſta ẜm ordinemMnīa q̄ ip̄is iure debent̉ in oblationibꝰ ⁊ decimis ⁊ alijs. vel de approbata eis ꝯſuetudine dari ſolēt a ppl̓onos potiꝰ ſuademꝰ eis dari qͣꝫ impediamusimo hortamur ppl̓m eis iſta nō ſubtrahere.nec in alios etiā pios vſus erogare. ⁊ ius ſuum cuiqꝫ tribuere. etiā peccatori. Si aūtqn̄qꝫ querūt ꝯſiliū vbi ẜm deū meliꝰ ſit dareelemoſynā ad quā nō tenēt̉ ex debito. Di

cimꝰ libere ꝙ ibi ſit meliꝰ vbi vel maior eſt īdigētia vel maior deo honor exhibet̉. ⁊ ip̄isdantibꝰ exinde efficaciora orōnū ſuffragia ꝓuenire credunt̉. vel qͦ ip̄oꝝ d̓uotio ad bn̄faciendū ꝓ deo feruentiꝰ inclinat̉. Ꝙ aūt plebanis ſuis ꝯfiteant̉ vt debēt ſuademꝰ etiā hisqui nobis ꝯfeſſi fuerint vt agnoſcāt eoꝝ cōſciētias qͦs regere debēt vt ſciāt qͥbꝰ exhibere vel negare debeāt eccleſiaſtica ſacramētaniſi forte tales ſint aliqͥ a quibꝰ ꝓhibeant canones ſacramēta reqͥri vt ſuſpēſi ab officio.vel irregulares. vel ius ligādi ⁊ ſoluēdi nonhabētes. vel ꝑ qͦs aīe magis irretiunt̉ peccati laqueis qͣꝫ purgent̉. de qͥbꝰ nō eſt nūc vlterius ꝓſequendū. Ꝙ aūt detrahamꝰ eis. ⁊ꝯfundamꝰ eos in populo. nō oportet ꝙ nob̓hoc imponāt ſingul̓r. cū ip̄i nō abſcondantſcelera ſua. Sꝫ ꝑ facti euidentiā omnibꝰ eappalent ⁊ nobis et̄ tacentibꝰ om̄ibꝰ ingerantinde materiā detrahēdi. Utinā nos ſoli eaſciremus. Utinā ita eſſent occulta eoꝝ peccata ꝙ nobis eaꝓdere volentibꝰ nō crederet̉⁊ mendacij ⁊ detractōnis a populo argueremur. Nūc aūt tāti ⁊ tā aꝑti ſunt multorū exceſſus ꝙ layci arguūt nos cū alioꝝ vicia ī p̄dicatiōe tāgamꝰ. qͣre tā enormia ⁊ aꝑta ⁊ ml̓ta ⁊ magis nociua clericoꝝ ſcelera nō rep̄hēdamꝰ. cū nō debeat ꝑſonaꝝ eē acceptio apd̓veritatis doctorem. nec ꝓ timore vel fauoredebeat aꝑtā ꝟitatē tacere. ⁊ hͦ grauiꝰ redarguere qd̓ eſt nociuiꝰ. ⁊ qͦ deus magis offenditur in quocūqꝫ. In̄ eſt ꝙ ꝓpt̓ hoc cogimur interdū aliqͥd de clericoꝝ exceſſibꝰ tangere. neputemur ex timore tacere. vel ex pͥuato fauore qͣſi cū ipſis ꝯͣ laycos parit̓ ꝯſpirauerimuſ⁊ vt layci equanimiꝰ ferant ſi eos corripimꝰvidentes ꝙ nec clericis parcimꝰ. et maximevt veritas euāgelij ſeruetur. que omniū peccata deteſtat̉. ne aliter putarent ſimplices ꝙpeccata nō eſſent deo odibilia que nō audirent in clericis rep̄hendi. ⁊ ſtulte mulierculeputarent non eſſe illicitum cū ipſis peccareſicut aliquibus earū notum eſt ab eis fuiſſeperſuaſum. Ꝙ autē non nitamur eos inpredicatōne cōfundere. nec populo eos odibiles reddere poteſt ex hoc patenter agnoſci ꝙ multos eorum defectus ſcimus ⁊ diſſimulamus. nec populo propalamꝰ expreſſeparcentes eiſdē. Cum ⁊ ſi non in omnibustamen in pluribus eoꝝ plures reperianturper qͦs fierent deſpecti ppl̓o ſi vellemꝰ eoſpublice p̄dicare. ⁊ hos caute tacēꝰ his d̓ cauſis