Amatorium

Ꝙ amare deū ꝓpter tꝑalia ꝯtumelia ē ei.Quia amor quo aliqͥs amat deum ꝓptertꝑalia. ꝯtumelioſus eſt deo. Tꝑalia qui ſicamant. p̄ferūt ei. Propter qd̓ em̄ vnū qͦdqamat̉. illud magis amat̉. Unde boni ad hͦvtunt̉ mūdo. vt fruant̉ deo. Mali aūt econtra. vt fruant̉ mūdo. vti volūt deo. Uti nāqꝫ eſt qd̓ in vſum venerit referre ad obtinēdū illud qͦ fruendum eſt. alias abuti eſt.Hugo. Nō ergo munera dantꝭ. plus qͣꝫamantꝭ affectū diligas. Maiorē caritati eiꝰiniuriā facis. ſi dona illius accipis. ⁊ tn̄ viciſſitudiuē dilectiōis nō rependis. aut dona illius ſi potes reſpue. vel ſi dona reſpuere nō potes. viciſſitudinē amoris repende.Dilige illū. dilige te ꝓpter illū. dilige dona illius ꝓpter illū. dilige illū vt fruaris illo. dilige te vt diligarꝭ ab illo. Augꝰ. Ex hͦ eīdiligꝭ te. ꝙ diligis deū ex toto te. Dilige indonis illiꝰ ꝙ data ſunt ab illo. Illum tibi.⁊ te illi dilige. Dona illiꝰ ab illo tibi ꝓpter teBern̄. Anīa tꝑalia amās qͣi inqͥnata.īdigna ē dei amore. Augꝰ. in ſoliloquijs.Si alicuiꝰ pulchre femīe flagrares amore. iure ſe tibi nō daret ſi aliud quicqͣꝫ p̄terſe a te amari cōperiſſet. Ꝙ dedignaturamorē ꝓpter aliud hn̄dū qͣꝫ ſe. Sic qui inbonis tꝑalibꝰ amorē ſuuꝫ ponit. dei amoreindignus eſt. Anſelmus Amor illiusnullā vicioꝝ patit̉ feditatē. nullā ꝯſentit ſecū eſſe carnaliū deſideriorū voluptateꝫ.Dicis mihi forte. Hugo. Hic ꝯſtruit̉vnuſqͥſqꝫ de pͥuilegio ſingularis amorꝭ ſibia deo collato. ⁊ ꝙ ab eo ſingularit̓ diligat̉.Cū ſuꝑius dixerꝭ nō ſolū vnicū. ſed vnice electū eſſe debere amorē. id eſt. nō ſolumdilecto ⁊ ſolū diligendo ꝯſtitutū. eo ꝙ ꝑfecte laudabilis amor nō ſit. ſi vel alter cū ſolo diligit̉. vel qͥ ſumme diligēdus nō eſt. ſolus amat̉. Ecce ego vnice dilectū ⁊ vnice electū diligo. ſed hanc huiꝰ dilectiōis mee īiuriā patior. ꝙ ſolus diligēs. ſolꝰ nō amorNā hanc dilectiōis eiꝰ arrā quā mihi obijcis. qͦt ſunt vel certe quales ſunt. cū quibꝰ hͦmihi cōmunis eſt. tu ip̄e agnoſcis. Quō igitur de pͥuilegio ſingularꝭ amorꝭ potero gloriari. qͥ hoc qd̓ tā magnū aſſeris. nō dicā cūbeſtialibꝰ. ſed ⁊ cū ip̄is beſtijs cōmune accepi. Quid mihi lux ſolis ampliꝰ cōfert qͣꝫ reptilibꝰ ⁊ vermibꝰ t̓re. Om̄ia ſil̓r viuūt. om̄iaſpirāt. Idē paſtus. idē potꝰ oīm. Nō ita ſatis ꝯgrue diligendū ſingularit̓ ꝓbas. ſi nō

⁊ ip̄m quoqꝫ vel in aliqͦ ſingularit̓ dilexiſſedemōſtras. Ad qd̓ rn̄deo. Tria quedaꝫ ſūtin quibꝰ id qd̓ te mouet inuenias. Queſunt bona cōmunia. ſpecialia. fingularia.Diſcerne que dona a deo tuo accepiſtiAlia cōmuniter. alia ſpecialiter. alia fingulariter data ſunt. Cōmunit̓ data ſunt. queomībꝰ ꝓpter te tecū ſeruiunt. Specialit̓ vero data ſunt. que multꝭ. non tn̄ om̄ibꝰ ꝓpterte tecū ꝯceſſa ſunt. Singularit̓ data ſunt. q̄tibi ſoli ſunt data. Nunqͥd ideo minꝰ te diligit. qꝛ quedā dona ſua tecū ſimul cū om̄ibꝰꝯceſſit. Nunqͥd feliciorē te feciſſet. ſi tibi ſolimundū dediſſet. Ꝙ om̄ia homini vnicodata ſunt que ad vſum oīm donata ſuntAſtrueris hō ꝙ om̄ia ꝓpter te ſingulariterfacta ſunt. ⁊ ſingularit̓ tibi data ſunt. Eccenō ſint creati homīes ſuꝑ terrā. non ſint beſtie. ſolus mūdi diuitias poſſides. Ubi igit̉illa grata ⁊ vtilis ſocietas hūane ꝯuerſationis. vbi ſolacia. vbi oblectamēta quibꝰ iamfrueris. Uide igit̉ qꝛ ⁊ in hoc tibi multū cōtulit. ꝙ hec ad ſolamē tuū tecū creauit. Simūdus iſte ⁊ hec omīa tibi ſeruiūt. quomōetiā omīa ad obſequiū tuū facta non ſunt.Nunqͥd pr̄familias ſolus panē ſuū comedit. Nunqͥd ſolus poculū ſuū bibit. Nūqͥdſolus veſtimētis ſuis induit̉. Nunqͥd ſoluscale fit igne ſuo. Nunqͥd ſolus habitat ī domo ſua. Totū tn̄ nō īmerito eius dicit̉. qͥcquid habent hi qͥ ei vel ꝑ dilectionē vel perſubiectionē famulant̉. Siue igit̉ illa que tibi ſeruiūt. ſiue illa que tibi ſeruiētibꝰ neceſſaria ſunt. om̄ia tibi data ſūt. omīa tibi obſequia impendūt. Interrogatio. Dicisadhuc forte. Tue rōnes hoc ꝑſuaſerunt vtilla quoqꝫ ſingularit̓ mihi donata crederē.que in vſum ſeruientiū mihi cōmuniter donata viderē. hinc doceor omīa quibꝰ vita inrationaliū fouet̉. mee potiꝰ dilectiōi eſſe aſſignanda. ꝓpterea ꝙ illa qͦqꝫ que in his aluntur in vſum meū ſunt deputata. Priuilegium tn̄ ſingularꝭ amoris. ex inde nō aſtruit̉.quia hoc nō ſolū mihi. ſed cūctis ſimilit̓ hominibꝰ. ⁊ multis vero ampliꝰ ſubiecta eſſenoſcunt̉ Specialis amor ad homīesEſt nanqꝫ ſpecialis quidā amor ad homines. in quo quidē ip̄i homīes alijs creaturis non autē ad inuicē amplius gl̓iari habent. Nam quod in aſſertione ſingularꝭ amoris dicis. etiā mihi inter cetera donataeſſe ſocietatē hominum. cū tam mea illis qͣꝫ