Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCXCVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Laus beate uirginis.

Sancta iudit populo. ſaluādo ſe p̄ꝑauitNocte ſurgēs lectl̓o. vocāſ abrā ꝓꝑauitHoloferni p̄ſentauit. ſe gētis ꝑiculoNecās liberauit. ciues a mortꝭ iaculoEſt ciuitas bethulia quā obſidet diſſenſio.Demōiſqꝫ ꝑfidia hereſis deceptioCōiuncta tuo filio. nr̄a mater eccl̓iaTua tuta ſubſidio. munita tua gr̄aTu es iudith pulcerrima liberas eccīamHolofernis acerrima vt diuinā gr̄amHereſiſqꝫ ꝑfidiā cōfutasSpem certiſſimā fundēs ſuꝑ familiāBenignꝰ ſapiētie ſpūs dulcedinisConſilij ſciētie timoris fortitudinisLumē diuini numīs. oīs genere gr̄eTe repleuit vt hoīs ſis indulgētieFigurata fuit Heſter que aman fec̄ ſuſpendi Mardocheū cuꝫ populs liberari.Heſter. vij. c.Ediſſa ꝯnubiū aſſuero ꝯiūgit̉Talamū ſubit regiū coronat̉ p̄ficit̉Cunctꝭ. vaſti deponit̉. amittit regni ſoliū.Suꝑba vaſti tollit̉ Heſter hꝫ dn̄iumNotat heſter humile. cor ꝯtritū humilit̓Cor dulce cor amabile cor diligēs ꝟaciterCor ꝯtēplāſ ſb̓limit̓ vaſti notat cor fragileExaltās ſe ꝑnicit̉. ſuꝑbū indocileEt te qͥd eſt humiliꝰ cūcta md̓i climataDulciꝰ amabiliꝰ d̓ſtruēs cūcta ſciſmataTe ſacra ꝓbāt dogmata nil eſſe gͣtioſiꝰSacraꝓbāt enigmata te nihil mūdiꝰ.Deſignat heſter igr̄ te. nūqͣꝫ humiliorIn creaturis legit̉ fuiſſe. nec ſuauiorPulcrior amabilior. dulcior nulla d̓rEt ꝓpter ſublimior eſſe nulla te noſcit̉In iudeos inuidia ſeuit aman ꝑuerſitasDānat eos ꝑfidia. crudeliſqꝫ doloſitas.Mardochei benignitas heſterſcribit euprepia.Mutet̉ vt crudelitas decreti regꝭ impiaCōdolet heſter fratribꝰ totiꝰ ſui generisHis auditꝭ rumoribꝰ regē adit. federisSignū dedit peſtiferꝭ. morti datꝭ ꝯplicibꝰDānat̉ amanſcelerꝭ. eiꝰ notis criminibꝰTu es heſter ꝑfidiā. aman repͥmēs gͣuit̉Famuloꝝ miſeriā exterminās benignit̉Regi ſūmo feliciter deſpōſata gr̄amCoronata ꝑennit̓ regiā tenes potētiāUere notat inimicū aman hūani generisDiꝝ ſerpentē lubricū. iure pulſū de ſuꝑisCōdēnatū in inferꝭ accuſatorē iniquūQuē tu calcas ꝯterꝭ deū reddis pacificū

Sic̄ pupillā ocl̓i. ẜuos ẜuas ẜuos regisTu ſolamē es ſeculi. refugiū tui gregisSūma ſpōſa ſūmi regꝭ. caputꝯterꝭ zabuliTu es verꝰ liber legꝭ. tu archa tab̓naculiFlos vernal̓ flos lilij flos floꝝ decꝰ ꝟginū.Diceris auxilij. fons plenꝰ cuſtos hoīmCuiꝰ attraxit dn̄m angelū ꝯſilijDulcꝭ odor vt terminū nob̓ daret exilij.Figurata fuit columbā attulit ramūoliue noe filijs ſuis in archam. Et particam tulit ſerpentē eneū in deſerto. Geneẜviij. Nūeroꝝ. xxj. c.Ramū ferēs virētibꝰ ore colūba ꝓprioFolijs fructuātibꝰ generali diluuio.Quos turbarat vndatio noe natꝭ ꝯiugibꝰRefouit eos gaudio ſalutꝭ intuitibꝰUna ſerpēte ꝑtica deſerto tulit eneūUt ſi intꝰ vis toxica quēqͣꝫ leſerat hebreūSanaret̉ vidēs. ope dei mirificaPropellēte vippereū virꝰ ꝟtute myſticaColūba tu ſimplicior. tutrix humiliūSalꝰ hoīm tutior mūdo tuliſti gaudiūnixa dei filiū om̄i veneno fortiorDedicina peccātiū. ſigno ſerpētꝭ ꝓmptiorFigurata fuit portā clauſam quā vir trāſiuit. Ezech̓. xliiij. c.Tu es porta claudit̉. aꝑtionis neſciaDe qͣꝓph̓a loquit̉. hoīm nulli ꝑuiaQua dei ſapiētia ingredit̉ egredit̉Semota violētia egreſſū frāgit̉Uirginitas ē ianua celis fulgēs altiusCeli linquēs ardua. meſſias dei filiꝰCōceptꝰ eſt. exteriꝰ carne tectꝰ exiguaCorpꝰ ſumēs ꝑfectiꝰ. ex te ꝟgo p̄cipuaSic̄ ſydꝰ ꝑluit̉. infuſo ſolis lumineEt eo lux emittit̉ ſine ſyderis fragmineSic ſine carnis crimīe xp̄s in te ꝯcipit̉Ex te manēte ꝟgine ſuꝑnaturalit̓ orit̉Figurata fuit mulierē quā vidit Iohannes Apoc̄. xij. c.Uidit ioh̓es myſticū ſignū qd̓dā mirabileQd̓ in celo ꝓpheticū apparuit notabileNūqͣꝫ fuerat ſil̓e ꝓphetis enigmaticūSignū datū qͦd vtile. p̄cedēs vt mirificū.Erat patēs celeſtibꝰ amicta ſolis lumineMulier lunā pedibꝰ ſupponēs. cꝰ culmineCapitis tegimīe. duodecim ſyderibꝰSertū fulgebat numīe ſuiſ pleīs viſceribꝰNihil te magꝭ ꝓprie iſtā intelligit̉Mulierē. que ſerie ꝓph̓e nobis pandit̉In te nāqꝫ ꝯcipit̉ orit̉ iuſticieUerꝰ ſol vn̄ orit̉ regnū celeſtis curie