De uiciis et eorū remediis
carnis ⁊ turpes dilectōes. vt iā non diligatniſi ꝓ ſua tꝑali vtilitate ⁊ carnali delctātiōe⁊ turpi voluptate. Licꝫ ēt vſus carnal̓ ꝯcubitꝰ datꝰ fuerit hoī ī mādatꝭ ad ꝓlis ꝓpagationē d̓o educāde. ⁊ et̓nā btītudinē cū d̓o ⁊angel̓ poſſeſſure. nō tn̄ mō ꝓles ſꝫ delctātioin hͦ oꝑe q̄rit̉. ⁊ ſi ꝓles deſiderat̉ ꝓ mūdanaiocūditate vl̓ ꝓ t̓rene hereditatꝭ ſucceſſiōeq̄rit̉. vl̓ honoris augmēto. vel vt pl̓es amicihēant̉ in t̓ra. vn̄ dolēt qn̄ ꝑuuli decedunt qͥmulto tutiꝰ moriunt̉ poſt baptiſma an̄qͣꝫ ꝑmortale pctm̄ ꝑdāt vitā et̓nā. qͣꝫ poſtea ī etate adulta ꝓpt̓ dubiū qͣles futuri ſint. ⁊ ꝓptermultiplices laq̄os pctī qͦs valde pauci euaDe ſpe ad quē vſum data ſit hoī.Pes data eſt homini qͣ ꝯfidat d̓ bonitate dei vt ſperet a deo gr̄am ꝯſequi in pn̄ti ⁊ gl̓iam in futuro. pctōꝝveniā ſi peniteat ⁊ tꝑalē ſuſtētatōeꝫ ſic̄ expedit. ⁊ lib̓ationē a malo ⁊ ꝯſeruationē ī bonoSed ſpes modo ꝯfuſa eſt vt aut minusſperent hoīes qͣꝫ debēt. aut pluſqͣꝫ iuſtū eſt.tantū ꝯfidūt quidā de bonitate dei qd̓ etiāſaluet eos in pctīs ꝯtra iuſticiā ⁊ veritatē ſuam. vt īmundos collocet in celo cū angelismūdiſſimis. Et rurſum alij deficiūt tantūdiffidentes de deo ꝙ ſi ꝯuertant̉ non veliteis dare ꝑſeuerātiā in ſpū vel ſuſtentationēꝓ corꝑe. qͣi deus ꝓpiciꝰ ſit inimicis ſuis duꝫin pctō manent. impropiciꝰ amicis ſuis iuſtis ⁊ penitentibꝰ ⁊ querētibꝰ ip̄m. ⁊ qͣi peccatores paſcat liberalit̓ ⁊ ſaluet. ⁊ ꝯuerſos deſerat ⁊ fame perire ſinat. cū nec dn̄s affligatfame aīam iuſti. Psͣ. Iunior fui ⁊c̄.Quare timor ſit datus homini.Imor etiā datus fuit homini vt timeret deum ⁊ timeret ab eo ſeꝑari ⁊eū offendere ⁊ puniri ab ip̄o ⁊ damnari. Modo timet tm̄ aduerſitatē temporalē ⁊ incōmodū corꝑis ⁊ detrimentumhonoris ⁊ futura ⁊ eterna mala nō timet qͣinunqͣꝫ futura ſint. ⁊ qͣſi tm̄ modo mine ſintſine effectu. que dicunt̉ de futuro iudicio eteternis ſupplicijs. vel ꝙ faciliꝰ euadat ea qͣꝫdicat̉. Timet etiā hoīem magis vel beſtiaꝫvel rem inſenſibilē qͣꝫ deū omīpotentē quēoffendit. cū tamen horrendū ſit incidere inmanus dei om̄ipotentꝭ ⁊c̄.De pudore ad quid ſit datꝰ hominiUdor etiā datꝰ fuit̉ homini a d̓o vtpudeat euꝫ indigna agere vel egiſſegeneri ſuo. hoc eſt. peccaſſe ⁊ ſeruuꝫ
peccati eſſe factū ⁊ mancipiū diaboli ⁊ omnis turpitudinis ⁊ inhoneſtatis ⁊ ſegnicie.⁊ vilitatis. Modo autē pudet nos ẜuitutis dei. cui omīa ſeruiūt vel volūtarie veneceſſarie. Pudet etiā nos imitari deum inhumilitate. patientia. pauꝑtate. religiōe. obedientia ⁊ deſpectiōe ⁊ cōtumelijs ⁊ ꝯfuſion. cū non ſit deo dignꝰ qui euꝫ erubeſcicorā homībꝰ ꝯfiteri. vel etiā imitari. cū magna gl̓ia ſit ſeruo ſequi dn̄m ſuū. eodē modo ſentiendū eſt de om̄ibꝰ que a deo accermus. De intellectu mētis ⁊ ingenio ⁊ copore ⁊ mēbris eius. de ſubſtātia temꝑali ethonore ⁊ ptāte ⁊ de temꝑe qͦ viuimꝰ. ⁊ de obus q̄ in mūdo ſeruiūt homī. omīa hec data ſunt nob̓ vt inde ſeruiamꝰ creatori nr̄o vt⁊ nobis vitā mereamur eternaꝫ. ⁊ ꝓximosnobiſcū trahamꝰ ad vitā. Sed ecōtra nosomīa q̄ ad vſum vite vel meritū gl̓ie accepimus. ad vſum cōuertimꝰ culpe. Sed cūctaque ad vſum prauitatꝭ infleximꝰ ad vſū nobis vertent̉ vltionis ſiue ꝑ penā ſiue ꝑpententiā. Per penā videlicet vt cū caro tēptatnos. vel affectꝰ carnales ⁊ appetitꝰ inordinati affligūt nos. vel ſubſtātia exterior aufernobis. vel aeris intēperies. vel terre ſterilitas. vel corꝑis infirmitas nos cruciant velcū alit̓ affligimur. vt ꝑ q̄ peccauimꝰ ꝑ hͦ ⁊ puniamur. Et ſi volūtarie toleramꝰ ꝓ d̓o prgamur a pctīs q̄ meruimꝰ. ⁊ coronamurpatīa ⁊ bona volūtate quā ꝓ deo toleramꝰSi aūt īuite nihilominꝰ oꝫ nos puniri hivel in futuro. ⁊ ꝑ impatīam aggrauamꝰ veaugemꝰ culpā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s etiā meritū peneDe deſcpͥtōe vicioꝝ ⁊ remedijs eoriUnc de ſingl̓oꝝ vicioꝝ nat̉a vel deſcpͥtōe ꝯſideremꝰ aliqͣ. ⁊ d̓ remedij.qͥbꝰ curant̉. Cū virtꝰ nō aliud ſit q̄vicioꝝ ꝑfecta curatio vel carētia vicij ẜmiſtā materiā reſpicit. qꝛ ſi viciū inordinatꝰmotus vel affectꝰ naturalis corruptꝰ. eiꝰ cōtrariū eſt ꝟtus .i. affectꝰ vel appetitꝰ ordinatus ad illud ⁊ ẜm illud ꝙ a ꝯditore datꝰ fuit. vt an̄ patuit in exemplis.Ꝙ triplex eſt ſuꝑbia.Uperbia eſt triplex vt ſupͣ dictū eſtPrima ſpecies ē. Cū aut hōplꝰ plecet ſibi qͣꝫ debeat ⁊ maioreꝫ ſe exiſtimet qͣꝫ ſit in veritate. Sequit̉ de ſcd̓a.Aut cū alijs deſiderat placere ⁊ ſtudet. amore gl̓ie ꝓprie volens magnꝰ reputari ⁊ honorari ⁊ laudari. cū ſoli deo honor ⁊ gl̓ia ꝓprie