Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCLXXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

De uiciis et eorū remediīs

Ex his ꝓdeūt ſeptē capitalia vicia. debus qͣi maioribꝰ ramis cetera vicia pullulant. Hec ſūt ſeptē capita draconis ī Apocal̓. ſeptē demōia in marco de maria magdalena xp̄m eiecta. Itē ſeptē gētes t̓raꝫꝓmiſſiōis occupauerāt ne filij iſrl̓ in ea pacifice hītarent. qꝛ nos arcēt hec vicia ab introitu regni celeſtꝭ niſi ea ſtudeamus expugnare ſubiugare. docet aūt vetꝰ hiſtoria ſiue traditio apud grecos ſic̄ Clemēs teſtat̉. ille gentes pͥmo expulerāt filios ſem det̓ra illa. De cuiꝰ ſtirpe deſcēdit abraā iſrl̓.Un̄ dn̄s p̄cepit filijs iſrl̓ gentes chananeorū expugnare terrā eoꝝ poſſidere. vidēt̉ ẜm hoc alienā t̓rā violent̓ vſurpaſſeſed dn̄o vniuerſoꝝ obediſſe. vt t̓rā ſuā recuperarēt. expulſis his iniuſte detinebātHec aūt ī figura facta ſūt nr̄i. vires aīe affectiōes ſigͣnt a creatore bn̄ facta ſūt.ad bonū vſū inſite hoī. vt .ſ. et̓na vtiliareret eas. ex pctō in viciū mutate ſuntreformare ſtudeamꝰ ī ꝟtutes mutare expulſis vicioꝝ corruptōibꝰ inſerere v̓tutes.Quid ſit ſuꝑbia.Uꝑbia eſt amor ꝓprie excellentie alta cupit. ſeip̄m altū reputās etab alijs volens reputari alios p̄cellereInuidia ē odiū aliene ꝓſperitatꝭ dolꝫaliū ſibi coequari vel p̄ferri cupit ei malū de bono eis dolet. Ira ē indignātꝭ animi turbulēta cōmotio qua qͦdāmō furit eſtuat. vt qn̄ aliqͥd occurrit ei qd̓ eſt ꝯͣriūvolūtati. Accidia ē tediū boni ex anī torpore. aut irrōnabil̓ triſticia mētē aggrauat aut diſſolutio cordis ad vana alia magis inclinat̉. Auaricia ē cupiditas plꝰ qͣꝫneceſſariū ſit hn̄di tꝑalia. Gula ē inordinatꝰ edēdi appetitꝰ vel īmoderatꝰ. Luxuria ē illicitꝰ ardor libidīs vl̓ illicita expletiolibidinoſe delectatōis in actu. ſiue in moroſa cogitatiōe. Et licet vicia ſint pctā eſt ex culpa hoīs pena pctī. Deus tn̄ dedit ea homī inqͣntū ſūt naturales affectꝰ vl̓motꝰ appetituū ad bonū ad motꝰ virtutūqꝛ deꝰ nihil mali fecit ſed cūcta ſūt bona valde. Expugnatio vicioꝝ ē aliud niſi reformatio naturaliū affectionū motuū adſtatū a ꝯditore diſpoſitū. vt ſupͣ aliqͣntulūdictū ē de appetitu ſublimitatꝭ. datꝰ ē hoīvt appetat celeſtia dīna ſpernat terrena vilia. qͣi indigniora ſe. Hoc dilapſuseſt ad īfima vt appetat terrenos honores

vanos falſos.De affectu inuidie ad quid ſit homini datꝰ naturalit̓.Auidie affectꝰ naturalit̓ inſitꝰ ē homini vt inuideat ꝓxīo de bonoqd̓ hr̄e p̄t. nec vt cupiat alicui malūvel faciat. ſꝫ vt odiat vicia pctā ī ſe ī alijsinuideat diabolo tot aīas aufert deo.alij adiutores eiꝰ īmo vicarij diaboli vt heretici ſubuerſores aīaꝝ. ſpoliāt aīas etna btītudīe. qͣꝫtū in ip̄is ē ſpoliāt ip̄m celūmaiori gaudio qd̓ ibi foret ſi pl̓es illic venirēt. ſinguli ſūt multā leticiā faciāt oībꝰciuibꝰ celi. Salua tn̄ et̓ne p̄deſtinatōisne. nullū ibi defectum ſuſpicari ꝑmittit.Iſti ſunt hoſtes nr̄i odio hn̄di inqͣntū tales ſunt nos ꝑdere et̓nalit̓ q̄rūt. illiſperant̉ adhuc ꝯciues nr̄i futuri in gl̓ia celeſti. etiā ſi adhuc videant̉ inimici.De affectu ire ad qͥd ſit hoī datus.Re affectꝰ ē datꝰ hoī vt iraſcat̉ vici mal̓ ſuggeſtiōibꝰ ex indignatiō patiat̉ ſe trahi ī ꝯſenſuꝫ pctī repͥmat malos motꝰ ī ſe. in alijs vbi p̄t oportune vt vlciſcat̉ dei īiurias trāſgreſſiōesiuſticie. Et tūc dr̄ zelꝰ iuſticie. Sicut legit̉xp̄s iratꝰ fuiſſe phariſeis alijs recte agentibꝰ alij ſcī viri. Nūc ira ī viciuꝫ deformata ꝯͣ rōnē ī furorē ꝟſa eſt qͣi in inſaniā vt more frenetici irrōnabil̓r moueatur ꝯͣ hoīem. ꝯͣ aīcū ꝓxīm. ꝯͣ ſeip̄m etiā aliqn̄. ꝯͣ ſcōs ꝯͣ deū. ꝯͣ īſenſibilia irrōnabilia nec male nec bn̄ ſciūt agere niſi ſic̄ natura īpellit. vbi etiā agͦſcimꝰ nos īiuſte moueri poſſūꝰ qn̄qꝫ īpetū iracūdie cohibereDe affctū triſticie ad q̄m vſū datꝰ ſit hoīImilit̓ affectꝰ triſticie datꝰ ē hoī vtdoleat de pctīs ſuis .ſ. aliēis. merens ſit de dilatione patrie. timeaſupplicia inferni. doleat de imꝑfectiōe ſua.cōpatiat̉ aliene afflictiōi. vt maturitatemvtilis luctꝰ excludat leuitatē vane leticieeſt mr̄ diſſolutōis nutrix. Sed bone ẜm deū triſticia ꝑuerſa facta mutata eſt ītriſticiā ſecl̓i. morteꝫ operantē in deſperationē diffidētiā irrōnabilē merorē.De affectu gaudij ad qͥd ſit datꝰ hoī.Ffectꝰ gaudij datꝰ fuit hoī vt gauderet in deo in ſpe eternoꝝ bonorumin intuitu beneficioꝝ dei. ꝯgauderet ꝓxīoin bonis eiꝰ. delectaret̉ ī laude dei. ī bōieoꝑibus faſtidiret omnia vana inutilia⁊iocundaret̉ in oꝑbꝰ dīnis. et ex efficeret