De uiciis et eorū remediīs
Ex his ꝓdeūt ſeptē capitalia vicia. de qͥbus qͣi maioribꝰ ramis cetera vicia pullulant. Hec ſūt ſeptē capita draconis ī Apocal̓. ⁊ ſeptē demōia in marco de maria magdalena ꝑ xp̄m eiecta. Itē ſeptē gētes q̄ t̓raꝫꝓmiſſiōis occupauerāt ne filij iſrl̓ in ea pacifice hītarent. qꝛ nos arcēt hec vicia ab introitu regni celeſtꝭ niſi ea ſtudeamus expugnare ⁊ ſubiugare. docet aūt vetꝰ hiſtoria ſiue traditio apud grecos ſic̄ Clemēs teſtat̉.Ꝙ ille gentes pͥmo expulerāt filios ſem det̓ra illa. De cuiꝰ ſtirpe deſcēdit abraā ⁊ iſrl̓.Un̄ cū dn̄s p̄cepit filijs iſrl̓ gentes chananeorū expugnare ⁊ terrā eoꝝ poſſidere. vidēt̉ ẜm hoc nō alienā t̓rā violent̓ vſurpaſſeſed dn̄o vniuerſoꝝ obediſſe. vt t̓rā ſuā recuperarēt. expulſis his qͥ eā iniuſte detinebātHec aūt ī figura facta ſūt nr̄i. ⁊ vires aīe⁊ affectiōes ſigͣnt q̄ a creatore bn̄ facta ſūt. ⁊ad bonū vſū inſite hoī. vt .ſ. et̓na ⁊ vtilia q̄reret ꝑ eas. ⁊ q̄ ex pctō in viciū mutate ſuntreformare ſtudeamꝰ ⁊ ī ꝟtutes mutare ⁊ expulſis vicioꝝ corruptōibꝰ inſerere v̓tutes.Quid ſit ſuꝑbia.Uꝑbia eſt amor ꝓprie excellentie qͣhō alta cupit. ſeip̄m altū reputās etab alijs volens reputari ⁊ alios p̄cellereInuidia ē odiū aliene ꝓſperitatꝭ qͣ hō dolꝫaliū ſibi coequari vel p̄ferri ⁊ cupit ei malū⁊ de bono eis dolet. Ira ē indignātꝭ animi turbulēta cōmotio qua hō qͦdāmō furit⁊ eſtuat. vt qn̄ aliqͥd occurrit ei qd̓ eſt ꝯͣriūvolūtati. Accidia ē tediū boni ex anī torpore. dū aut irrōnabil̓ triſticia mētē aggrauat aut diſſolutio cordis ad vana alia magis inclinat̉. Auaricia ē cupiditas plꝰ qͣꝫneceſſariū ſit hn̄di tꝑalia. Gula ē inordinatꝰ edēdi appetitꝰ vel īmoderatꝰ. Luxuria ē illicitꝰ ardor libidīs vl̓ illicita expletiolibidinoſe delectatōis in actu. ſiue in moroſa cogitatiōe. Et licet hͦ mō vicia ſint ⁊ pctāhͦ eſt ex culpa hoīs ⁊ pena pctī. Deus tn̄ dedit ea homī inqͣntū ſūt naturales affectꝰ vl̓motꝰ appetituū ad bonū ⁊ ad motꝰ virtutūqꝛ deꝰ nihil mali fecit ſed cūcta ſūt bona valde. Expugnatio gͦ vicioꝝ nō ē aliud niſi reformatio naturaliū affectionū ⁊ motuū adſtatū a ꝯditore diſpoſitū. vt ſupͣ aliqͣntulūdictū ē de appetitu ſublimitatꝭ. qͥ datꝰ ē hoīvt appetat celeſtia ⁊ dīna ⁊ ſpernat terrena⁊ vilia. qͣi indigniora ſe. Hoc mō dilapſuseſt ad īfima vt appetat terrenos honores ⁊
vanos ⁊ falſos.De affectu inuidie⁊ ad quid ſit homini datꝰ naturalit̓.Auidie affectꝰ naturalit̓ inſitꝰ ē homini nō vt inuideat ꝓxīo de bonoqd̓ hr̄e p̄t. nec vt cupiat alicui malūvel faciat. ſꝫ vt odiat vicia ⁊ pctā ī ſe ⁊ ī alijsinuideat ⁊ diabolo ꝙ tot aīas aufert deo. ⁊alij adiutores eiꝰ īmo vicarij diaboli vt heretici ⁊ ſubuerſores aīaꝝ. qͥ ſpoliāt aīas etna btītudīe. ⁊ qͣꝫtū in ip̄is ē ſpoliāt ip̄m celūmaiori gaudio qd̓ ibi foret ſi pl̓es illic venirēt. cū ſinguli qͥ ſūt multā leticiā faciāt oībꝰciuibꝰ celi. Salua tn̄ et̓ne p̄deſtinatōis rōne. q̄ nullū ibi defectum ſuſpicari ꝑmittit.Iſti ſunt hoſtes nr̄i ⁊ odio hn̄di inqͣntū tales ſunt qͥ nos ꝑdere et̓nalit̓ q̄rūt. nō illi qͥſperant̉ adhuc ꝯciues nr̄i futuri in gl̓ia celeſti. etiā ſi adhuc videant̉ inimici.De affectu ire ⁊ ad qͥd ſit hoī datus.Re affectꝰ ē datꝰ hoī vt iraſcat̉ vici⁊ mal̓ ſuggeſtiōibꝰ ⁊ ex indignatiōnō patiat̉ ſe trahi ī ꝯſenſuꝫ pctī ⁊ repͥmat malos motꝰ ī ſe. ⁊ in alijs vbi p̄t oportune ⁊ vt vlciſcat̉ dei īiurias ⁊ trāſgreſſiōesiuſticie. Et tūc dr̄ zelꝰ iuſticie. Sicut legit̉xp̄s iratꝰ fuiſſe phariſeis ⁊ alijs nō recte agentibꝰ ⁊ alij ſcī viri. Nūc ira ī viciuꝫ deformata ⁊ ꝯͣ rōnē ī furorē ꝟſa eſt ⁊ qͣi in inſaniā vt more frenetici irrōnabil̓r moueaturhō ꝯͣ hoīem. ꝯͣ aīcū ⁊ ꝓxīm. ꝯͣ ſeip̄m etiā aliqn̄. ⁊ ꝯͣ ſcōs ⁊ ꝯͣ deū. ⁊ ꝯͣ īſenſibilia ⁊ irrōnabilia q̄ nec male nec bn̄ ſciūt agere niſi ſic̄ natura īpellit. ⁊ vbi etiā agͦſcimꝰ nos īiuſte moueri n̄ poſſūꝰ qn̄qꝫ īpetū iracūdie cohibereDe affctū triſticie ⁊ ad q̄m vſū datꝰ ſit hoīImilit̓ affectꝰ triſticie datꝰ ē hoī vtdoleat de pctīs ſuis .ſ. ⁊ aliēis. ⁊ merens ſit de dilatione patrie. timeaſupplicia inferni. doleat de imꝑfectiōe ſua.cōpatiat̉ aliene afflictiōi. vt ꝑ maturitatemvtilis luctꝰ excludat leuitatē vane leticie q̄eſt mr̄ diſſolutōis ⁊ nutrix. Sed hͦ bone⁊ ẜm deū triſticia ꝑuerſa facta mutata eſt ītriſticiā ſecl̓i. morteꝫ operantē in deſperationē ⁊ diffidētiā ⁊ irrōnabilē merorē.De affectu gaudij ⁊ ad qͥd ſit datꝰ hoī.Ffectꝰ gaudij datꝰ fuit hoī vt gauderet in deo ⁊ in ſpe eternoꝝ bonorum ⁊in intuitu beneficioꝝ dei. ⁊ ꝯgauderet ꝓxīoin bonis eiꝰ. ⁊ delectaret̉ ī laude dei. ⁊ ī bōieoꝑibus ⁊ faſtidiret omnia vana ⁊ inutilia⁊iocundaret̉ in oꝑbꝰ dīnis. et ex hͦ efficeret