Meditationes uite chriſti
cerat ⁊ reſurrexerat ꝑegrinari adhuc voluitꝑ qͣdraginta dies vt ſuos diſcipulos cōfirmaret ⁊ roboraret. Digne nāqꝫ poſt tot annoꝝ curricula. pꝰ tot labores ⁊ afflictiones.pꝰ tā ignominioſaꝫ ⁊ acerbā mortē. poterattriūphator ad ſuā gl̓iam remeare. ⁊ ꝑ ſuosangl̓os ꝯfirmare ⁊ ꝯfortare apl̓os ꝓ ſuo nutu. Sꝫ qꝛ hͦ nō patiebat̉ charitas ſua. perſonalit̓ voluit ꝯuerſari cū eis apparēs eis ꝑ qͣdraginta dies in ml̓tis argumētis. ⁊ loq̄n̄sde regno dei. Pro eis fec̄ hͦ ⁊ ꝓ nobis. ſꝫ nōaduertimꝰ. Dilexit ⁊ diligit te vehementer ⁊nō diligit̉. cū ad talē ac tm̄ ignē nō ſolū calefieri ſꝫ ardere debeamꝰ. Nūc ad aſcēſionemveniamus.De aſcēſione dn̄i Capitulū. cv.Irca dn̄icā aſcēſionē te vigilē eſſe oꝫvt ſi vnqͣꝫ toto mētꝭ conatu te pn̄teꝫAexhibuiſti v̓bis ⁊ factꝭ eiꝰ. nūc faciaſmultomagꝭ. Nā hec ſolēnitas oēs ſuꝑat alias vt clariꝰ infra tibi oſtēdā Et ſaltē hͦ te animet ad attentionē ꝙ nūc dn̄s diſceſſurꝰ eſtcorꝑali pn̄tia. cōpleto ſue ꝑegrinatōis curſu. Un̄ v̓ba ⁊ facta ip̄iꝰ ſunt attētiꝰ ꝯſideranda. Quelibet em̄ aīa fidel̓ debet ſpōſum ſuum. dn̄m ſuū. ⁊ deū ſuū in eiꝰ diſceſſu vigilātiſſime obẜuare. ⁊ q̄ ꝑ eū dicūt̉ ⁊ fiūt viſceroſius mēte amplecti. ⁊ eidē ſe deuotiꝰ ⁊ hūiliꝰrecōmēdare. ⁊ totalit̓ aīmū ſuū ab alijs abſtrahere. Quadrageſimo itaqꝫ die a reſurrectiōe ſciēs dn̄s ieſus qꝛ venit eiꝰ hora vt trāſeat ex hͦ mūdo ad pr̄em. cum dilexiſſet ſuos.nūc ꝟo in finē dilexit eos. Accipiēs gͦ de paradiſo terreſtri ſctōs pr̄es ⁊ alias aīas ſtās⁊ bn̄dicēs helye ⁊ enoch ibi remanētibꝰ ⁊ adhūc viuētibꝰ. venit ad diſcipl̓os ſuos qͥ erātin cenaculo ī mōte ſyon cū matre ip̄iꝰ ⁊ alijs⁊ apparēs eis. voluit etiā an̄ diſceſſum ſuumprandere cū ip̄is in ſignū memorialis dilectiōis ⁊ gaudij. Om̄ibꝰ gͦ ſimul comedētibꝰcū leticia magna in hͦ vltimo ꝯuiuio dn̄i ſuiDic̄ eis dn̄s ih̓s. Tꝑs eſt vt reuertar ad eūqͥ miſit me. vos aūt manete h̓ in ciuitate qͦuſqꝫ induamī ꝟtute ex alto. qꝛ infra paucos dies replebimī ſpūſctō ꝓut vobis ꝓmiſi. Poſtea ibitis ꝑ vniuerſum mūdū p̄dicātes euāgeliū meū baptizādo credētes. ⁊ eritꝭ mihiteſtes vſqꝫ ad vltimū terre. Exprobrauit etiam eis incredulitatē eoꝝ qꝛ his qͥ videranteū reſurrexiſſe .ſ. angelis ſuis nō crediderūtHoc nūc maxīe facit cū de p̄dicādo dicebatquaſi daret eis intelligere. multomagis de-
bebatis vos angel̓ credere etiā an̄qͣꝫ me videretis qͣꝫ gētes qͥ credēt vobis p̄dicātibꝰ. ⁊me nō videbūt. Fecit etiā hͦ vt cognoſcētedefectū ſuū remanerēt humiliores. on̄denseis in ſuo diſceſſu qͣꝫtū placebat ei hūilitas.⁊ quaſi eā peculiariter recōmendaret eiſdeꝫQuerētibꝰ aūt eis de tēꝑibꝰ futuris noluitrndere. qꝛ nō expediebat eis. Stāt gͦ comedūt ⁊ loquunt̉ ⁊ gaudēt ꝓpter pn̄tiaꝫ dn̄i ſuiſꝫ nihilominꝰ turbati ꝓpter diſceſſum. Tātaem̄ amoris teneritudine diligebāt eū ꝙ etiāverba diſceſſus ſui nō poterat equo animoſuſtinere. Quid aūt dicā de mr̄e iuxta eumprandēte q̄ ſuꝑ om̄es ſic intenſe eū amabatAn n̄ credis ꝙ ad hec ꝟba diſceſſus filij. materne dilectiōis facta ⁊ cōmota dulcedine reclinaret caput ſuū ſuꝑ filiū. ⁊ recūberet ſupectꝰ eiꝰ. Nā ſi iohānes hͦ fecit in cena. nurmulto magꝭ meditari potes de ip̄a. Un̄ ſuſpirās cū lachrymis eū rogabat dicēs. Fimi ſi diſcēde vis ducas me tecū Dn̄s aūt qſolatꝰ eā dicebat. Rogo mater cariſſima neferas moleſte diſceſſum meū qꝛ vado ad patrē. Te aūt remanere h̓ expedit ad tempꝰ ꝓpter ꝯfirmādos credētes. poſtea veniaꝫ adte ⁊ aſſumā te ad gl̓iam meā. Ad quē mateFili mih dilectiſſime. fiat volūtas tua.nō ſolū remanere ſꝫ ⁊ mori ꝑata ſum ꝓ aīabus ꝓ qͦbꝰ ⁊ mortuꝰ fuiſti. ſꝫ eſto memor meDn̄s aūt eā ⁊ diſcipulos ⁊ magdalenā ⁊ alias ꝯſolabat̉ dicēs. Nō turbet̉ cor veſtrū neqꝫ formidet. nō relinquā vos orphanos. vdo ⁊ venio ad vos ⁊ ſemꝑ ero vobiſcū.dem dicit eis ꝙ exeāt in montē oliuēti. qꝛ īde volebat aſcēdere. ⁊ tūc diſparuit ab eis.Mater ergo ⁊ om̄es alij ſine mora iuerunad dictū montē qͦ eſt ab hierl̓m ad vnū miliare. ⁊ ibidē iteꝝ apparuit eis dn̄s. Ecce qͦmodo habes hodie duas apparitiōes. Tūcamplexatꝰ eſt matrē valefaciēs ei. ⁊ mr̄ eumtenerrime. Diſcipuli aūt ⁊ magdalena ⁊ omnes alij ꝓcidētes ⁊ lachrymātes deoſculatiſunt pedes eiꝰ. Ip̄e vero ſuos apl̓os erigēsbenigne oſculatꝰ eſt. Cōſpice nūc eos bene⁊cūcta que fiūt. Cōſidera nihilominꝰ ſāctospatres ibidē exiſtētes. inuiſibiliter tamen. qͦmodo libēter ⁊ reuerēter intuētur dominā.⁊ affectuoſe benedicūt. ꝑ quā tantū beneficium ꝯſecuti ſunt. Quomō etiā intuent̉ illosexcelſos pugiles ⁊ duces diuini exercitꝰ. qͦsinter oēs elegit dominꝰ ad expugnanduꝫ etvincendū vniuerſum mūdū. Tādē ꝯpletis