Fo.CCEXXII
creſſus eſt pontifex factꝰ in eternū. Hec ēodie illuxit nob̓ dies redēptiōis, reꝑatioantique felicitatis eterne. Hec eſt diesfecit dn̄s ⁊c̄. Hodie ꝑ totū mūdū melliflui facti ſunt celi. qꝛ dn̄s regnauit a lignoDn̄s regnauit decorē indutꝰ eſt. indulꝰ eſtdn̄s fortitudinē ⁊ p̄cinxit ſe. Cantate ei canī nouū. qꝛ mirabilia fecit. Saluauit ſibixtera eiꝰ ⁊ brachiū ſctm̄ eiꝰ. Nos aūt pous eiꝰ ⁊ oues paſcue eiꝰ. venite adoremAppropinquāte aūt hora veſꝑtina diciteis dn̄s ih̓s. cōꝑatior frībꝰ meis. qꝛ ꝓpt̓ mortem meā ꝯtriſtati ⁊ ꝯt̓riti diſpergunt̉ ſicut.ques errātes. ⁊ multū deſiderāt me videre.ladā ergo ⁊ on̄daꝫ me ip̄is. ꝯfortabo ⁊ cōabor eos et cito reuertar ad vos. At illiidētes dixerūt. Sic fiat dn̄e vt dixiſtis.Xdn̄s apparuit duobꝰ diſcipul̓ euntibꝰCapitulū. xcviij.Um ergo duo ex diſcipul̓ eius irētcl ꝟſus caſtellū emaus quaſi iam deſperati de ip̄o. ⁊ irēt triſtes. de his q̄acciderant ꝯferētes. venit dn̄s ih̓s ⁊ iunxit̉ſeip̄is in ſpecie ꝑegrini. ⁊ ibat cū ip̄is int̓rogans eos. ⁊ rn̄dens. ⁊ ꝯferēs ꝟba ſalubria.in euāgelio habes. Tandē coactꝰ ab eisauit cū illis ⁊ manifeſtauit ſe ip̄is. Hicdiligent̓ attende ⁊ ꝯſidera bonitatem ⁊benignitatē dn̄i tui. Prīo qꝛ n̄ potuit eiꝰferuens amor ſuſtinere ſuos ſic errare ⁊ triſtari. Uere fidus amicꝰ eſt fidelis comes.Et benignus dn̄s iungit ſe ip̄is. querit triſticie cauſam ⁊ exponit eis ſcpͥturas. inflāmans corda eoꝝ ad omnē rubigineꝫ extirpandā. Sic qͦtidie nobiſcū facit ſpiritualit̓Si em̄ grauati aliqͣ ꝑplexitate vel accidiade ip̄o loqͦmur. ſtatim adeſt ꝯfortans ⁊ illuminans corda nr̄a ⁊ etiā inflāmans ī amorem ſui. Optimū em̄ eſt cōtra tales peſtesloqui de deo. Un̄ dicit ꝓph̓a. Ꝙ dulcia faucibꝰ meis eloquia tua dn̄e. ſuꝑ mel ⁊ fauumleo. Et iterū. Ignitū eloquiū tuuꝫ veient̓ ⁊ ſer. tu. dilexit illud. Sil̓r etiā cogitare de deo. Un̄ idē ꝓph̓a. Concaluit cormeū intra me. ⁊ in meditatōe mea exardeſcet ignis. Scd̓o ꝯſidera bonitatē eiusnō ſolū ex amore vt dixi. ſed etiā ex hūilitate p̄funda. Conſpice nāqꝫ ip̄m quō humiliter vadit cū eis. Uadit nāqꝫ cū ſuis qͣi vnꝰex eis dn̄s oīm. Nōne tibi videt̉ ad pͥmordla humilitatꝭ rediſſe. Exēplū nobis eſt ſi-
mile faciendi. Sed ⁊ in alio attēde dn̄i hules quā fecit dn̄s exultemꝰ ⁊ ſetemur t ea. .nterioris gradꝰ. Nō emerant iſti de apl̓is.mnilitatē. qꝛ nō eſt dedignatꝰ hos diſcipl̓osſed de alijs minoribꝰ diſcipul̓. ⁊ tn̄ familiariter iungit ſe ip̄is. vadit et loquit̉. Non ſicelati. Nollent em̄ niſi cū precipuis viris etmagnarū opū cōuerſari ⁊ ambulare. Iteꝫin alio relucet hic ſua hūilitas. Nā ſi cōſideras elatos. videbis ꝙ nolūt ampulloſa verba ſua ſpargere inter paucos. ſed dn̄s etiaꝫcū duobꝰ loquit̉ archana ſua. nō vilipenditpaucos. īmo nec etiā vnū ſicut fecit olim cūſamaritana. Tercio ꝯſidera dn̄i bonitateꝫ qͣntū ad pn̄s negociū quō inſtruit diſcipulos ſuos in moribꝰ. reficit ⁊ ꝯſolat̉. Conſpicias ergo eum quō fingit ſe longius irevt eoꝝ augeat deſideriuꝫ ⁊ inuitet̉ ⁊ teneat̉ab eis. ⁊ quō poſtea benigne intrat cuꝫ eis.Panē accipit ⁊ benedicēs ſuis ſacratiſſimismanibꝰ frangit ⁊ porrigit. ⁊ ſeip̄m eis reuelat. Et qͦtidie hoc facit nobiſcū inuiſibilit̓.Nā teneri vult ⁊ inuitari ꝑ deſideria. orationes ⁊ ſctās meditationes. Et ideo ſemperorare oportet ⁊ nō deficere vt ip̄e docuit qͣliter iſta fecit ad noſtrā eruditionē. vt .ſ. attendamꝰ ad oꝑa pietatis ⁊ hoſpitalitatꝭ. Etquō non ſufficit diuīa eloquia legere vl̓ audire niſi opere cōpleant̉. De hoc in Omel̓.Grego. ſuꝑ hoc euāgelio poterꝭ pleniꝰ edoceri. Nō aūt dedit iſtis ſuis diſcipulis magnā ſui copiā. ſed ſtatim porrecto eis paneeuanuit ab oculis eoꝝ. Nā etiā alios conſolari volebat cū quibꝰ tamē etiā iſtos eſt cōſolatusꝘ dn̄s apparuit recluſis in die reſurrectionis.Capitulum. xcix.Edierūt aūt p̄dicti duo diſcipl̓i ſtatīin hierl̓m. ⁊ inuenientes alios diſcipulos ꝯgregatos. abſente Thomaeis iſta narrauerūt. At parit̓ audierūt. Qꝛſurrexit dn̄s ⁊ apparuit ſimoni. Tunc dn̄sieſus intrās ad eos ianuis clauſis. ſtetit inmedio eoꝝ ⁊ dixit eis. Pax vob̓. Diſcipulivero ꝓcidētes in t̓rā. ⁊ ſuā culpaꝫ dicētes. ꝙſic eū dereliquerāt. ip̄m alacrit̓ ſuſceperūt.Dn̄s gͦ. Surgite inqͥt frēs mei. qꝛ oīa pctāſunt vob̓ dimiſſa. Stat gͦ faīliarit̓ int̓ eos.⁊ on̄dit eis manꝰ ⁊ latꝰ. ⁊ aꝑit eis ſenſū vt ītelligāt ſcpͥturas ⁊ cogͦſcāt reſurrectōeꝫ ſuāPetit ab eis ſi hēant aliqͥd ad māducādū.⁊ manducat coram eis partem piſcis aſſi. ⁊