Meditationes uite chriſti

eis parare ⁊ ſeruire. cōſolare ⁊ ꝯfortare eaꝫꝙ parūper comedat. ⁊ alios ad comedēdūcōforta. qꝛ adhuc ieiuni ſunt. Et poſtea benedictione a dn̄a ⁊ a ſingulis alijs ſuſceptadiſcedas.Meditatio de dn̄a ⁊ ſociabꝰ die ſabbaCapitulū. lxxxv.Ane aūt ſabbati. ſtabant in domo ianuis clauſis dn̄a et alie ſocie¶L vnacū iohāne afflicte ⁊ doloroſe tāqͣꝫ orphane ⁊ plene merore. nō loquēteſ ſedmemorātes ſedebant ſimul. aſpicientes ſemutuo raptim. ſic̄ cōtingere conſueuit magna preſſura ⁊ calamitate grauatꝭ. Pulſatūautē fuit ad oſtiū ⁊ timebant. qꝛ omīa timuerunt. ſecuritas em̄ eorū diſceſſerat. Tamēiohānes ibat ad oſtiū. ⁊ aſpiciēs cognouitpetrū ⁊ dixit. Petrꝰ eſt. Et dn̄a. Aperias ei.Ingredit̉ igit̉ Petrus verecūde cū ſingultibꝰ magnis ⁊ fletibꝰ. ⁊ tunc omnes plorareceperūt. nec verbū loqui poterāt p̄ merore.Poſtea veniūt ſucceſſim ⁊ alij diſcipuli etiāplorātes. Tandē ceſſantes a fletu incipiūtde dn̄o ſuo loqui. Dicit gͦ petrꝰ. Ego verecundor in meip̄o. nec deberē in cōſpectu veſtro loqui vel homībꝰ apparere. qꝛ dn̄m meum qͦ me tantū diligebat. ſic reliqui ⁊ negaui. Similit̓ ⁊ alij cū ꝑcuſſione palmarū lachrymarūqꝫ effuſione. ſeip̄os redarguebātqꝛ dn̄m ſuū dulciſſimū ſic reliquerat. Tūcdicit dn̄a. Magiſter bonꝰ ⁊ paſtor fidel̓ receſſit a nob̓. ⁊ nos remanemꝰ velut orphani. ſed ſpero firmit̓. ꝙ cito rehabebimꝰ ip̄m.⁊ vos ſcitis. qꝛ benignꝰ eſt filiꝰ meus ⁊ vosmultū diligebat. Nō dubitetis. qꝛ bene reconciliabit̉ ⁊ libent̓ remittet omnē offenſāſiue culpā. Tantꝰ autē fuit ꝑmiſſione patrꝭfuroris impetꝰ cōtra eum. ⁊ ita p̄ualuit malorū audacia. ꝙ non potuiſſetis eū iuuare.etiā exiſtētes cū eo. ⁊ id̓o nolite turbari. Reſpōdit petrꝰ. Uere dn̄a mea ita eſt vt dicitꝭ.nā ⁊ ego qͦ tm̄ initia vidi. tanto fui timore ꝑcuſſus in atrio cayphe ꝙ vix credebam mepoſſe euadere ⁊ eū negaui. nec fui mēor verborū quibꝰ hoc p̄dixerat mihi. qͦuſqꝫ me reſpexerat. Tūc magdalena querit qͦd ei p̄dixerat. ⁊ reſpōdit de negatiōe. ⁊ narrat ei totum. Et addidit ꝙ eis alia plura dixit in cena de paſſione ſua. Tūc dicit dn̄a. Uellemaudire de his q̄ dicta ⁊ facta fuerūt in cenaper euꝫ. Et petrꝰ annuit ioh̓i vt ip̄e referatIohānes ꝟo incipit ⁊ narrat totū. ⁊ ſic tam

de his qͣꝫ de alijs q̄ fecerat dn̄s ih̓s cū eis.narrant adinuicē. modo vnꝰ. modo alius.Sicqꝫ totā diē de ip̄o ſermocinādo ꝑcurrunt. O qͣꝫ attente auſcultabat magdalenſed multū attentiꝰ ip̄a dn̄a. O qͦtiens ī ipſadie dicebat in narratiōe geſtoruꝫ. Bn̄dictꝰſit filiꝰ meus ih̓s. Intuere gͦ eos diligenter⁊ cōpatere. qꝛ ſunt in afflictiōe magna. īmoꝑmaxima hodie ꝯſtituti. Quid em̄ ē viderꝙ dn̄a celi ⁊ terre. ⁊ pͥnceps eccleſiaꝝ ⁊ oīpopuloꝝ. ⁊ duces totiꝰ diuini exercitꝰ ſicmoroſi ſtāt recluſi in domūcula quadā. neſcientes qͦd facere debeāt. niſi ꝙ ſe ꝯfortāt.cōferentes de factꝭ ⁊ verbis dulciſſimi dn̄iſui. Dn̄a tamē ſtabat mente trāquilla ⁊ pacata. qꝛ certiſſimā ſpem habebat de reſurre­ iilctione filij ſui. Et in ea ſola remāſit fides inip̄a die ſabbati. ⁊ ꝓpterea dies ſabbati attribuit̉ ei. Nō tamē poterat ip̄a dn̄a gaudent̓ſtare ꝓpter mortē filij ſui dulciſſimi ih̓n chriſti. Sero aūt facto poſt ſolis occaſum cū licuit oꝑari. maria magdalene ⁊ altera mariaiuerunt emere aromata ꝓ faciēdis vnguentis. Sero etiā p̄cedēti cū redierāt a ſepultura dn̄i. ceperūt parare vſqꝫ ad ſolis occaſum. poſtea ſiluerūt. Nā ſabbatū obſeruare oportebat a ſolis occaſu diei venerꝭ. vſꝗꝫad aliuꝫ occaſum. Nūc ergo vadunt emerearomata. Intuere tu illas diligent̓ incedētes meſtis vultibꝰ more viduarū. ⁊ ſe applicantes ad aliquā apothecā alicuiꝰ forte deuoti dn̄i eis cōpatientꝭ. ⁊ libent̓ ſatiſfacientis volūtati earū. Ip̄e vero poſtulant aromata ⁊ eligunt quātū poſſunt meliora. ⁊ p̄cio ſoluto redeūt. parātes ſe ad faciēda vnguenta domīo ſuo. Conſpice ergo diligenter quomō humilit̓ ⁊ deuote ⁊ fidelit̓ laborant ꝓ dn̄o ſuo cū lachrymis magnis ⁊ ſuſpirijs intimis. Dn̄a vero ⁊ apl̓i aſpiciūt etforte adiuuāt. Quibꝰ factis. nocte ſiluerūt.Et hec quideꝫ eſt meditatio die ſabbati dedn̄a. ſociabꝰ ⁊ diſcipulis.Sabbato die.¶ Meditatio de domino ieſu die ſabbatideſcendenti ad infernū.Capitulū. lxxxvj.Enit etiā hoc inconſiderationē nunc. qͥd ſcꝫ fecerit dn̄s ip̄a die ſabbati. Statim cū mortuus fuerat deſcēdit ad inferoſad ſctōs patres. ⁊ ſtabat cū eis. ⁊ tūc fuerūt