Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCLXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CCCXIIII

ſcd̓o ⁊ tercio eundē ſermonē orauit ⁊ addidit. Pr̄ iuſte ſi ſic decreuiſti. vt penitꝰ cruciꝭtibulū ſubeam. fiat voluntas tua. Sedcōmendo tibi dilectiſſimā matrē meaꝫ. ⁊ſcipulos meos qͦs hucuſqꝫ ſeruaui. Pater mi ſerua eos āmodo. Et interim ſacratiſſimꝰ ille ſanguis corꝑis ſui in moduꝫ ſudoris erūpens in hac agonia ſiue certamidū prolixiꝰ orat vſqꝫ ad terrā habūdant̉urrit. Cōſidera nunc gͦ eū. quāta nūc eſtne ſue anguſtia. Sed ⁊ hic illud anīadte ꝯtra impatientiā nr̄am. qꝛ dn̄s tribꝰprauit anteqͣꝫ a pr̄e rn̄ſionē acciperettē ſic orat anxiatꝰ dn̄s ieſus. Ecce anlus dn̄i. pͥnceps militie celeſtis exercitꝰ.chael ſcꝫ aſtitit ꝯfortans euꝫ ⁊ dicens.e deꝰ meꝰ ieſu. Ego or̄onē veſtrā ⁊r̄m ſanguineū pr̄i veſtro obtuli inectu totiꝰ curie ſuꝑne. ⁊ om̄es ꝓcidētesplicauimꝰ vt calicē hunc trāſferret a vobis. ⁊ rn̄dit pater. Nouit dilectiſſimꝰ filiusmeꝰ ieſus ꝙ hūani generꝭ redemptio qͣꝫ ſicoptamꝰ. ſine ſanguīs ſui effuſione ſic decenfieri nō pōt. ⁊ ideo ſi ſalutē vult anīaruꝫortet eū ꝓ eis mori. Quid gͦ diſcernitis.Tunc rn̄dit dn̄s ieſus angelo. Salutē aniaꝝ oīno volo. ⁊ idcirco potiꝰ eligo mori vtuent̉ anīe qͣs ad imaginē ſuā pr̄ creauetqͣꝫ velim nō mori ⁊ nō aīe redimant̉. Fiat ergo volūtas pr̄is mei. Et angelꝰ ad eū.onfortamini gͦ ⁊ virilit̓ agite. excelſuꝫ em̄cet magnifica facere. ⁊ magnanimuꝫ ara tolerare. Cito ꝑtrāſibunt penalia ⁊ ſucſunt ꝑpetuo gl̓ioſa. Dicit pr̄ ꝙ ſemꝑ vodiſcū eſt. ⁊ ꝙ mr̄em veſtraꝫ ⁊ diſcipulos ip̄eruabit. ip̄oſqꝫ incolumes vobis reddet. Etlis dn̄s reuerent̉ ⁊ humilit̓ ſuſcipit hācrtationē etiā a ſua creatura. ꝯſiderās ſeeſſe minoratū paulominꝰ ab angel̓ dū eſt inhac valle miſera tenebrarū. ⁊ ſic ꝯtriſtabat̉vt homo ⁊ valefecit ei. Et ſic ex ꝟbis angelifuit ꝯfortatꝰ vt homo rogās vt eū patri acceleſti curie cōmendaret. Surgit gͦ tercioab or̄one totꝰ ſanguīe madefactꝰ. quē conſpice tergentē ſibi vultū. vel etiā forte ī torrente lauantē. totūqꝫ afflictū reuerenter cerne. eiqꝫ intime cōpatere. qꝛ ſine ingenti acertate doloris hͦ ſibi ꝯtingere nullatenꝰ potuit. Dicūt tamē ſapiētes et expoſitores ꝙbrauit dn̄s ieſus patrē. nō tam timore patiendi. qͣꝫ miſcd̓ia pͥoris ppl̓i. qꝛ cōpatiebat̉ iudels. qꝛ ꝓ ſua morte ſeuiſſima ꝑderent̉ Nō

em̄ ip̄i occidere euꝫ debebāt. qꝛ ex ip̄is erat⁊ in lege eoꝝ continebat̉. ⁊ tanta eis bn̄ficiaimpendebat dū orabat pr̄em ꝓ ſalute iudeorū. ⁊ dicebat. vt credat multitudo gentiūnō recuſo paſſionē. Si vero iudei excecandi ſunt vt alij videāt. nō mea volūtas ſꝫ tuafiat. Fuit em̄ in xp̄o tunc qͣdruplex voluntas .ſ. volūtas carnis. ⁊ hͦ nullo mō volebatpati. Volūtas ſenſualitatꝭ ⁊ hͦ remurmurabat ⁊ timebat. Uolūtas rōnis. ⁊ hec obediebat ⁊ ꝯſentiebat. Nā iuxta Iſaiā dr̄. Oblatus eſt qꝛ ip̄e voluit. Et fuit in eo voluntas diuinitatꝭ. ⁊ hec imꝑabat ⁊ ſnīaꝫ ip̄a dictabat. Igit̉ qꝛ verꝰ erat hō. vt homo erat īmagna anguſtia poſitꝰ. Et ideo intime cōpatere ei. ⁊ cōſidera ⁊ vide diligent̓ oēs actꝰ⁊ ſingulas affectiōes dn̄i dei tui. Uenit aūtad diſcipulos ſuos dicēs. Dormite iā ⁊ requieſcite qͥ ibi aliquātulū dormierunt. Bonus autē paſtor vigilat ſuꝑ cuſtodiā gregꝭſui puſilli. O grādis amor. Uere in finē dilexit eos. cū in tanta poſitꝰ agonia eoruꝫ ꝓcurat quietē. Uidebat aūt a longe aduerſarios ſuos veniētes cū facibꝰ ⁊ armis. Nectn̄ diſcipl̓os excitauit niſi cū ꝓpe ⁊ iuxta eoserāt. tūc dixit eis ſufficit. ſatꝭ dormiſtis. ecceqͥ me tradet appropinqͣt. Et adhuc eo loq̄nte venit an̄ illos nequā iudas. peſſimꝰ mercator. ⁊ oſculatꝰ eſt eū. Dicit̉ em̄ ꝙ morꝭ eratdn̄i ieſu diſcipulos qͦs emittebat in oſculoreciꝑe redeūtes. ⁊ ꝓpterea ꝓditor ille ī ſignūih̓m ꝑ oſculū tradidit. ⁊ p̄cedens alios cumoſculo redijt. qͣi di. Nō ſum ego cū iſtis armatis. ſed rediens more ſolito te oſculor ⁊dico. Aue Rabi. O vere ꝓditor. Intuere gͦbn̄ ⁊ ꝓſequēs dn̄m vide quō patient̓ ⁊ benigne ſuſcipit ip̄iꝰ infelicꝭ amplexꝰ ⁊ oſcula ꝓditoris. cuiꝰ paulo ante pedes lauerat. ⁊ ſūmo cibauerat cibo. Et quō ſe patit̉ capi. ligari. ꝑcuti ⁊ furibūde duci. Ac ſi eēt malefactor. ⁊ oīno īpotēs ad ſe defendendū. Quōetiā cōpatit̉ diſcipul̓ ſuis fugiētibꝰ ⁊ errātiꝰ. Sed ⁊ ip̄oꝝ dolores cernere potes. quōinuiti ⁊ dolētes gemitꝰ ⁊ ſuſpiria dabant. ⁊velut orphani ⁊ timore ꝑt̓riti recedebant. ⁊magis ac magꝭ eoꝝ augebat̉ dolor. cū videbāt ⁊ dn̄m ſuuꝫ ſic vilit̓ trahi. ⁊ canes iſtostrahētes eū ad victimā. ⁊ illū qͣi agnū manſuetiſſimū ſine reſiſtētia ip̄os ſequi. Cōſpice nunc eū quomō ducit̉ ab illis neqͥſſimisde torrente ſurſū hierl̓m feſtinant̓ ⁊ anxie.manibꝰ poſt tergum ligatis exclamidatus