Fo.CCC
Siſces de ſtagno aut d̓ lutoſa aqua mee penitus cōplexioni non cōgruūt. Quale eſt hͦt in tot fluuijs. agris. ortis. cellarijs ve. reriri vix poſſit quid comedas. puto te queſonachū eſſe nō medicū. nec de complele iudicandū. ſed de ꝓfeſſione. Parce obro primuꝫ quieti tue. parce deinde laboriſtrantiū. parce grauamini domꝰ. parceſciētie. cōſcientie dico nō tue ſed alteriꝰ. ilvidelicet qͥꝓpe te ſedens ⁊ edens quodpponit̉. de tuo ſingulari ieiunio murat. ſcandalū quippe ei eſt aut tua odioſaeſticio aut duricia quā forte putat illiuſtibi habet ꝓuidere. Fruſtra quidē ſibindiunt̉ de exemplo pauli hortātis diſcilū nō bibere aquā. ſed modico vti vino ꝓter ſtomachū ⁊ frequētes ſuas infirmitaattendere debēt primū quidē apoſtoninime ſibijpſi rē iſtiuſmodi ſuadere.neqꝫ diſcipulū eque expetere ſibi. Deinō monacho hoc intimari ſꝫ epiſcopo curita tenere ⁊ adhuc naſcēti eccl̓ie perneria eſſet. Thimotheꝰ hīc erat. Da mihithimotheū ⁊ ciba etiā ſi vis auro ⁊ poCeterū tu tibimetip̄i diſpenſasSuſpecta eſt mihi fateor tue ip̄iediſpēſatio. ⁊ vereor tibi illudi ſub te⁊ nomine diſcretiōis a carnis prudēte ſaltē volo eſſe admonitū. vt ſi tibitoritas apoſtoli placet de bibēdo vimodico qd̓ ille adiunxit non p̄termittaſuſqꝫ Bernardus. Habes igit̉ ex p̄diuctoritatibꝰ ſanitati corꝑis poſſe intēū Sꝫ quid de abſtinentia. Audi nōd Bern̄. eundē. qui ſic dicit ẜmone teriſcēſione. Nō em̄ ſpūs ⁊ caro ignis ettas in vno domicilio cōmorant̉. preim cū tepiditas ip̄i dn̄o ſoleat vomitumocare. Si em̄ apl̓i carni adhuc dominiherētes que ſola ſancta. qꝛ ſanctus ſanerat. ſpirituſancto repleri nequiuerūt.tolleret̉ ab eis. tu carni tue que ſordi⁊ diuerſaꝝ ſpurciciaꝝ fantaſijs repleaſtriciꝰ ⁊ conglutinatꝰ illū meraciſſimuꝫn nō te poſſe putas ſuſciꝑe niſi iſtis carbꝰ cōſolationibꝰ funditꝰ renūciare temſueris. Reuera cū inceꝑis. triſticia implecor tuū. Sꝫ ſi ꝑſeueraueris. triſticia contet in gaudiū Tunc em̄ purgabit̉ affectꝰlutas renouabit̉ vel noua creabit̉. vt omſa que pͥus difficilia. īmo impoſſibilia vi-
debant̉. cū multa ꝑcurrant̉ dulcedine ⁊ auiditate. Itē. lxvj. Can̄. Non redarguimꝰ paulum ꝙ caſtigat corpus ſuū ⁊ in ſeruitutē redigit abſtinēdo a vino quia in vino luxuriaeſt. aut ſi modico infirmꝰ vtat̉. iuxta ꝯſiliuꝫapoſtoli. abſtinebo a carnibꝰ ne duꝫ nimisnutriā carnē. ſimul ⁊ carnis nutriā vicia Panem ip̄m cū mēſura ſtudebo ſumere. ne onerato ventre ſtare ad orandū tedeat. ⁊ ne improperet etiā mihi ꝓpheta ꝙ panē meū comederim in ſaturitate. Sed nec ſimplici qͥdeꝫaqua ingurgitare me aſſueſcā. ne diſtēſio ſane ventris vſqꝫ ad titillatiōem ꝑtingat libidinis. Idē in epiſtola ad Robertuꝫ monachum. Uinū ⁊ ſimila mulſum ⁊ pinguia corpori militāt. nō ſpiritui. frixuris nō aīma ſaginatur ſꝫ caro. Piper. zinziber. ciminū. ſaluia. ⁊ mille huiuſmodi ſpecies ſalſamētorū.palatū quidē delectāt ſed libidinē accēdūt.prudēter ſobrieqꝫ ꝯuerſanti ſatis eſt ad omne cōdimentū. ſal cū pane ⁊ fame qua ſola n̄expectata neceſſe eſt alias atqꝫ alias de neſcio quibꝰ ſuccis extraneis cōfici ꝑmixtiōesque videlicet palatū reꝑarēt. gulā prouocēt⁊ excitent appetitū. Idē ī epiſtola ad fratresde monte dei Ubi ceꝑit ſpiritꝰ reformari adimaginē cōditoris ſui mox etiā refloreſcenſcaro ex volūtate ſua incipit ad reformatōeꝫſpiritꝰ reformari. Nā etiā ad ſenſum ſuū incipit eam delectare qͥcquid delectat ſpiritū.Inſuꝑ ⁊ pro multiplici defectu ſuo ex penaeccati multipliciter ſitiēs ad deum. nōnūqͣꝫ etiam cōtendit p̄cedere rectorē ſuum. Delectatiōes enim nō perdimꝰ ſed mutamuſ acorꝑe ad animā. a ſenſibꝰ ad conſcientiā Panis furfureꝰ ⁊ ſimplex aqua. oleū vel legumina ſimplicia nequaqͣꝫ res delectabiles ſuntſed in amore ⁊ eterne delectatiōis deſiderioventri bene morigerato. gratāter ex his ſatiſfacere poſſe notū eſt. Ualde delectabile ēꝙ milia paupeꝝ ex his vel ex aliquo horuꝫdelectabiliter ſatiſfaciūt nature. Facilimuꝫquippe ⁊ delectabile eſſet adiuncto dei amoris cōdimēto ẜm naturā viuere ſi īſania noſviuere ꝑmitteret. qͣ ſanata ſtatim arrideretnaturalibꝰ nat̉a. Eodē ⁊ de labore ruſticusduros hꝫ hūeros. fortes lacertos exercitatio hͦ fac̄ ſi ī ea cū tp̄e inoleſcit. volūtas facitvſū. vſus exercitiū. exercitiū ī oī labore vireſſubmīſtrat. Hucuſqꝫ her̄. Ex his auc̄tatibꝰꝯſtat aꝑte abſtinētiā pl̓imū ꝯm̄dabilē oīo eēfaciēdā. Eā nāqꝫ tā ātiqͥ pr̄es qͣꝫ b. franciſcꝰ.