Fo.CCXCI
Quare ꝓfecto qꝛ dn̄a auaricia non ꝑmittitqꝛ liber nō eſt. qꝛ nō ſunt ſua q̄ poſſidere viet ſꝫ nec ſui iuris. Si ꝟo tua ſunt. expēdid lucra ⁊ ꝓ terrenis celeſtia cōmutato. Sī vales facere te pecunie tue nō dominuꝫricā. ſꝫ ſeruū. cuſtodem nō poſſeſſorem.cuſqꝫ Bern̄. Sꝫ redeamꝰ ad medinē. Cōſpice gͦ ⁊ ꝯſidera dn̄m ieſum huter in terra ſedentē ſuꝑ illo mōte. ⁊ diſcillos ſuos circa eū. quō ſtat inter eos qͣi ſitis ex eis. ⁊ quō affectuoſe benigne ⁊ pul⁊ efficacit̉ eis loquit̉ inducēs eos ad diictꝰ virtutū. Et ſꝑ vt ſupra in generaliratiōe tibi dixi reſpicere coneris faciēCōſpice in diſcipulos quō reuerēt̉ hucū tota mētis intētione aſpiciūt eū.ant illa ꝟba mirifica. ⁊ ea memoriedāt ⁊ iocūditate magna fruunt̉ iͣa inin aſpectu. In hac aūt ꝯſideratioris. ⁊ tu aſpiciēdo ac ſi videres eūentē ⁊ approximādo eis. ſi forte vocataimmorādo ibidē vt dn̄s tibi dabitvo ẜmone cōſpice illū dn̄m Ih̓mſcipulis ip̄is deſcendētē de mōte.s familiariter loquentē. etiaꝫ eūdo ꝑille ſimpliciū cetuẜ gregatim ſeqͥt̉rioſe ordinatꝰ. ſꝫ ſicut pulli poſtręxedlibet meliꝰ audiat magis eideꝫiare Et quō turbe ſibi affectu⁊ infirmos eidē ſanādos offeIp̄e ꝟo ſanabat om̄es.eſeruo centurionis ⁊ filio reguli a doino liberatis. Mat. viij. Lu. vij. Ioh̓. iiij.Capitulū. xxiij.Apharnaū vero erat qͥdā cēturio .i.centū militū ductor. ⁊ ſeruū hēbat īgo veniā ⁊ curabo eū. qd̓ cū ſciuit Cēremiſit ad eū dicēs. Dn̄e nō ſuꝫ dignꝰtintres ſub tectū meū ſꝫ tm̄ dic ꝟbum ⁊ ſabit̉ puer meꝰ. Ieſus aūt cōmendās fidēis nō iuit vlterīꝰ. ⁊ ſeruū abſentē ſanauit.aūt in eadē ciuitate eſſet quidā regulꝰ. i.is rex. iuit ꝑſonalit̓ ad ieſum rogas euꝫeniret ad domū ſuā ⁊ ſanaret filiū ſuū īmū At ieſus ire noluit. filiū tamē ſanauitnhis aūt ꝯſidera meritū fidei ꝓpter Cenrionē. ⁊ humilitatē dn̄i volētis ire ad ſernhonorauit hic dn̄s ſeruū militis qͣꝫ filiū
regis. Sic ⁊ nos debemꝰ nō ad oculos ẜuire. nec ẜm exigentiā exterioris pōpe ſꝫ ẜm ītentionē vl̓ bonitate eiꝰ qͥ ſeruitio indiget. ⁊nō ex cōplacētia ſꝫ ex caritate ẜuiamꝰDe paralitico miſſo ꝑ tectū ⁊ a dn̄o curato. Matth̓. viij. Mar. ij. Luce. v.Capitulum. xxiiij.N ciuitate p̄dicta capharnaū cū dominꝰ ieſus doceret in qͣdā domo. eteſſent ibi ꝯgregati phariſei ⁊ legꝭ doctores multi. ex oī caſtello iudee ⁊ hieruſalē.Uenerūt qͥdā volētes ingredi domū cū paralitico quē portabāt vt a dn̄o ſanaret̉. Cūqꝫ ꝓpter multitudinē nō poſſent aſcēderuntſuꝑ tectū domꝰ ⁊ inde intromiſerūt eū ⁊ poſuerūt eū an̄ ieſum. dn̄s ꝟo ieſus vidēs fidēeoꝝ dixit. Dimittunt̉ tibi pctā tua. Ip̄i aūtphariſei ⁊ legis doctores obſeruātes eū exmalicia intra ſe dice bāt ip̄um blaſphemaſſedeū. qꝛ ſolꝰ deꝰ poteſt dimittere pctā. ⁊ ip̄i hͦattribuebāt ſibi quē puꝝ hominē eſſe credebant. Ait ergo benignꝰ ⁊ humilis dn̄s ſcrutans corda ⁊ renes hoīm. Quid cogitatismala in cordibꝰ vr̄is. Et addidit. vt ſciatis.qꝛ filiꝰ hoīs habet poteſtatē in terra dimittendi pctā ⁊c̄. Hic qͣttuor ſunt meditādaPrimū ꝑſpicacitas intellectꝰ xp̄i qͥ cogitatines illoꝝ vidit. Secūdū qꝛ ꝓpter pctā veniunt infirmitates ⁊ ex abſolutōe a peccatꝭ aliquādo ꝯtīgit liberatio infirmitatū. ſic etiaꝫhabebis infra d̓ curato apud piſcinā. cui d̓ra dn̄o ne ampliꝰ peccet. ne deteriꝰ ſibi ꝯtingat. Tertiū ꝯſidera qͣꝫtū magnū ſit merituꝫfidei. nā etiā alteriꝰ fides alteri ꝓdeſt. ſic̄ ſupꝓxime habuiſti in ẜuo centurionis. Sic ⁊ ī/fra habebis in chananea in cuiꝰ fide filia fuit ſanata. Hoc quotidie cōtingit in puerꝭ qbaptizant̉. qͥ ſi ante annos diſcretiōis moriant̉ in alteriꝰ fide ſuſcipiūt arrāꝓpter quamin merito xp̄i ſaluāt̉. qd̓ eſt ꝯtra quoſdā hereticos maledictos Circa quartū meditandū de ip̄o inter illos ſedēte ⁊ benigne malignis rn̄dente ⁊ miraculū faciēte. recurre ſupra ad generalē conſiderationē quam tibiDe ſocru ſymonis liberata.Capitulū. xxv.Ontigit dn̄m Ieſum in ciuitate p̄dicta chapharnaū diuertere in domū ſymonis petri. vbi ſocrꝰ eiꝰ magnis febribꝰ tenebat̉ Humil̓ gͦ dn̄s familiariter tetigit manū eiꝰ ⁊ curauit eā adeo vt inMM 3