CCXEFo.
n inueniebat diſco opertū recooperiebatqꝛ tenerrime diligebat eos. Sciebat eīde ip̄is erat facturꝰ. qͣꝫuis eſſent homīesja ꝯditiōis ⁊ humilis natiōis. tn̄ princinūdi ⁊ duces in bello ſpūali omniū fiī cōſtituturꝰ eos erat. Et ꝯſidera ꝓ deoalibꝰ cepit eccl̓ia. Noluit em̄ dn̄s eligeiētes ⁊ potentes huiꝰ ſeculi. ne ip̄oꝝ ꝓiaſcriberēt̉ oꝑa que fiēda erant. ſꝫ ſibireſeruauit ⁊ in ſua bonitate potentia etētia nos redemit.e cōuerſione aq̄ in vinū ad nuptias.Capitulū. xxj.Uamuis dubiū ſit cuiꝰ fuerant nuptie in chana galilee ſic̄ magiſter ī hiſtoria ſcolaſtica tāgit. Nos tn̄ medifuiſſe ioh̓is euāgeliſte qd̓ habet̉ in ꝓſuꝑ Ioh̓. vbi Hiero. affirmare hͦ videneis dn̄a nr̄a fuit. nō tn̄ inuitata tāqͣꝫqͣſi maior ⁊ dignior ⁊ pͥmogeniores. fuit ī domo ſororꝭ qͣſi in dotāqͣꝫ admīſtratrix ⁊ dn̄a nuptiaruꝫextribꝰ colligere poſſumꝰ. Primo ex eoin eis ꝯtinet̉ ꝙ mr̄ Ieſu erat ibi. ⁊ de ieſiilis ꝙ erāt vocati. ⁊ ſic de alijs qͥ ibitelligi debet. Cū ergo ſoror eiꝰ maie vxor zebedei iuiſſet ad eam nazaiſtat a loco de chana ꝑ qͣttuor milivel circa. dicēs ꝙ volebat facere nuptiio ſuo ioh̓i. ip̄a iuit cū ea ⁊ p̄uenit aliqͦtibi Scd̓o ex eo colligere poſſuſꝑpēdit defectū vini. vn̄ ip̄a nonc̄ vna ex diſcūbentibꝰ. ſꝫ ſic̄ ꝑ cuiꝰ maus res ibāt. Et iō vidit: ibi deficere vinuꝫī tūc diſcubuiſſet. nunqͥd iuxta filiumoīes mater verecūda ſurrexiſſet. Et ſiibi īter mulieres nūqͥd ꝑpendiſſꝫ defectūmagꝭ qͣꝫ alie. ⁊ ſi ꝑpendiſſet nūqͥd ſurreeprādio ⁊ iret ad filiū. Incōueniētialerent̉. Et iō veriſimile eſt ꝙ tūc nonat. De ip̄a nāqꝫ dicit̉ ꝙ erat valdeoſa. Tertio colligit̉ ex eo ꝙ ip̄a p̄mīſtris vt irēt ad filiū ⁊ facerēt qd̓ māet. Et ſic videt̉ ꝙ p̄cepiſſet eis ⁊ ꝙ nuptieibāt̉ ꝑ eā. ⁊ iō ſollicita fuit ne ibi detingeret. Igit̉ ẜm modū hūc cōſpinin Ih̓m int̓ alios comedentē ſic̄ vnumuis de ppl̓o. ⁊ ſedentē in loco hūili. nō innalores. ꝓut ex loco ip̄o colligimꝰ Nonnſluꝑboꝝ more volebat pͥmos recubitꝰ inſenis. nā docturꝰ erat. Cū inuitatꝰ fuerꝭ ad
nuptias recūbe in nouiſſimo loco. Ipſe ꝟocepit pͥus facere qͣꝫ docere. Cōſpice etiā dominā obſeqͥoſam alacrē ⁊ ſollicitā in cūctisfaciēdis ⁊ p̄bentē ⁊ oſtendentē mīſtris quid⁊ qualiter diſcūbētibꝰ deferāt. Cunqꝫ ꝓpe finem ꝯuiuij redirēt ad eā miniſtri dicentesNō habemꝰ plꝰ de vino qd̓ apponamus eis.Ip̄a rn̄dit. Ego ꝓcurabo ꝙ habebitꝭ. expectate parūper. ⁊ exiēs ad filiū qͦ humiliter vtdixi ſedebat in fine mēſeꝓpe oſtiū camere. dixit ei. Fili mi hic vinū deficit ⁊ hec nr̄a ſororeſt pauꝑ ⁊ neſcio qualit̓ habere poſſemus.Qui rn̄dit. Quid mihi ⁊ tibi ē mulier Duravidet̉ rn̄ſio ſꝫ ad nr̄am inſtructiōeꝫ fuit. ẜmBern̄. qͥ in hͦ loco ſic dic̄ ẜmōe. ij. ī epipha 81nie. Sermo incipit. In oꝑbꝰ dn̄i. Quid tiꝰbi ⁊ illi dn̄e? Nōne qd̓ filio ⁊ mr̄iᵍ qͥd ad illaꝫꝑtines q̄ris. cū ſis benedictꝰ fructꝰ vētris eꝰimmaculati Nōne ip̄a eſt q̄ ſaluo pudore cōcepit ⁊ ſine tepeꝑit. Nōne ip̄a eſt in cu/ corruptiōeius vtero nouē mēſibꝰ moratꝰ es. cuiꝰ virgineis vberibꝰ lactatꝰ es. cū qͣ iā duodecī ānorum factꝰ de hierl̓m deſcēdiſti. ⁊ eras ſubditus illi? Nūc gͦ dn̄e qͥd moleſtꝰ es illi dicensQuid t̓ibi ⁊ mihi? Multū ꝑ omnē modū. Sediam manifeſte video. ꝙ nō velut indignans.aut ꝯfundere volēs ꝟginis mr̄is teneraꝫverecūdiā dixeris. Quid mihi ⁊ tibi. Uenientibꝰ em̄ ad te iuxta p̄ceptū miniſtrꝭ. nihil. r̄.cūctatꝰ. facis qd̓ ſuggeſſit. Vt qͥd gͦ fratres.ad p̄paratōꝫ. ita ꝙ qn̄ alij erāt inuitati ſic vt qͥd rn̄derat pͥus: ptiqꝫ ꝓpter nomt ꝯuerſobad dn̄m iā nō ſollicitet carnaliū cura parentū. ⁊ neceſſitudines ille nō impediāt exercitiū ſpūale. Ꝙͣdiu em̄ de mūdo ſumꝰ. debitores nos ꝯſtat eſſe ꝑentibꝰ. At poſtqͣꝫ reliquimꝰ noſmetip̄os. multo magꝭ ab eoꝝ ſolicitudine liberi ſumꝰ. Un̄ legimꝰ frēm q̄ndam in heremo ꝯuerſantē. cū ad eū carnaliẜfrater auxilij gr̄a adueniſſet rn̄diſſe vt adirꝫalteꝝ fratrē eoꝝ. cū ille vtiqꝫ iā obiſſet. Cunqꝫ admiratꝰ qͥ venerat rn̄deret. qꝛ ille obijt.heremita qͦꝫ ſe ſil̓r obiſſe rn̄dit. Optime ergo docuit dn̄s ne ſolliciti ſimꝰ. ſuꝑꝓpinquiẜcarnis nr̄e plꝰ qͣꝫ religio poſtulet. qn̄ ip̄e matri ⁊ tali mr̄i rn̄dit. Quid mihi ⁊ tibi ē mulier. Sic ⁊ in alio loco. Cū ſuggereret ei qͥdāqm̄ mrͣ eiꝰ ⁊ frēs foris ſtarēt. querētes ei loqͥRn̄dit. Que ē mr̄ mea ⁊ frēs mei. Ubi modo ſunt qͥ tā carnalit̓ ⁊ inanit̉ ſuꝑ carnalibꝰꝓpinqͥs ſuis ſoliciti ſūt. ac ſi adhuc viuerenttū eis ⁊ ip̄i cū eis. Hucuſqꝫ Bern̄. De hacgͦ rn̄ſione mr̄ nō diffidēs ſꝫ de ſua benigniMM 2