CCXXVIIIFo.

lijs vel vidit vel audiuit. Omnis ſermog ita erat gratia plenus. vt cognoſceret̉ īaeius deus. Semꝑ in oratione et inatione legis dei permanebat. Et eratalicita circa ſocias ſuas ne aliqua ex eis inſermone peccaret. ne aliqua in riſuꝫ voſuam exaltaret. ne aliqua iniurias autrbiā contra parem ſuaꝫ exerceret. Sirmiſſione benedicebat deum. ⁊ ne forlutatione ſua a dei laudibus tollere/quis eam ſalutabat. illa pro ſalutatiopeo gratias reſpondebat. Deniqꝫꝓbipſa exijt vt dum ſalutant̉ homīeſncti deo gratias dicant. De eſca quamanu angeli accipiebat. ipſa reficiebat̉.ī vero a pōtificibus templi accipiebat.eribus erogabat. Quotidie videbat̉lus loqui. ⁊ quaſi chariſſime ſororitri obtēperabat ei. Hucuſqꝫ HieroIn decimoquarto autem annorgo maria deſponſata Ioſephinā reuelatōnē. ⁊ redijt in nazareth.aliter fuerit factū. inuenies in legētiuitate ſua. Et hec ſunt que ante ītionē domini Ieſu poſſumus medinari. ipſa rumines bene ⁊ delecteris in eis. toctu ea memorie commēdando ⁊ opemplendo quia deuotiſſima ſunt. Nūccarnatiōem veniamus.De incarnatione chriſtiCapl̓m quintumſtqͣm autem venit plenitudo tēoris vel deliberaſſet. quomodoordinauit ſumma trinitas humaeri prouideri per incarnationem ꝟpter nimiā charitatem ſuam qua ipſum genus humanū diligebat. commouenn miſericordia ſua. ⁊ nihilominus aditiam ſupernorū ſpirituū ⁊ beata virria rediſſet nazareth. vocauit deusotens Gabrielē archangelum et dipitel. Uade ad dilectiſſimā filiam noſtramEariā deſponſatam Ioſeph. ſuper om̄esfitaturas nobis chariſſima. et dic ei ꝙ filiis mneus concupiuit ſpeciē ſuam. et ſibi eaꝫtedit in matrem. ⁊ roga eam vt ipſum letātr accipiat. quia per eam ſalutem totiꝰ geen humani operari decreui. ⁊ obliuiſci vobiniurie mihi facte. Attende hic ⁊ recorpireque tibi in principio ſupra dixi. vt dicis omuibus que dicunt̉. ⁊ fiunt te exhibe-

re preſentem. Hic ergo imagineris ⁊ aſpicias deum vt potes. quia incorporeus eſt. ſꝫaſpice eum tanqͣm magnū dominū ſedentēin ſolio excelſo. vultū benigno. pio. et paterno quaſi reconciliari volentem. ſiue reconciliatum eſſe. hec verba dicentē. ⁊ Gabrielem facie hilari ⁊ iocunda flexis genibus etinclinato vultū timoroſo ⁊ reuerenti ambaſiatam domini ſui attente ſuſcipientem.Surgēs igitur gabriel iocundus ⁊ gaudens volitauit ab altis ⁊ in humana ſpeciein momento fuit coram virgine Maria inthalamo domuncule ſue manente. Sꝫ neccito ſic volauit quin preueniret̉ a deo. ⁊ ſanctam ibi trinitatē inuenit. que preuenit nuncium ſuū. Scire namqꝫ debes ꝙ excelſumincarnationis opus totius trinitatis fuit.licet ſola perſona filij fuerit incarnata. quēadmodū ſicut tunicam induenti duo ex lateribus eius ſtantes adiuuarēt eum et funice manicas tenerent. Nunc ergo et hicbene aſpice ⁊ tanqͣꝫ ipſi facto preſens exiſteres. intellige omnia que dicunt̉ ⁊ fiunt. Oqualis fuit ⁊ nunc eſt in meditatione tua illadomuncula vbi tales ſunt ⁊ talia exercēturNam licet vbiqꝫ ſit ſancta trinitas. tamē ibinunc aliquo ſingulari modo eſſe mediterisratione ſingularis operationis. Ingreſſus ergo Gabriel paranymphꝰ fidelis advirgine mariam dixit. Aue gratia plena dominus tecū. Benedicta tu in mulieribus.Ipſa vero turbata nihil reſpondit. Non fuit turbata turbatione culpabili. nec de viſion angeli. quia eos ſepe videre ſolita erat.ſed iuxta verba euangelij turbata fuit ī ſermone eius cogitans de nouitate talis ſalutationis. Non enim ſic eā conſueuerat ſalutare. In qua ſalutatione cum videret ſe detribus cōmendari. nō poterat humilis dn̄anon turbari. Cōmendabat̉ em̄ ꝙ eſſet gratia plena. ⁊ ꝙ dominꝰ erat ſecū. ⁊ ꝙ erat bn̄dicta ſuꝑ omnes mulieres. At humilis nōpoteſt ſui cōmendatiōem ſine rubore ⁊ turbatione audire. Turbata ergo fuit ex verecundia honeſta ⁊ virtuoſa. Cepit etiā timere an hͦ eſſet veꝝ. nō ꝙ n̄ crederet angelū ꝟaloqui. ſꝫ ex eo ꝙ ꝓpriū eſt in humilibꝰ ꝙ nonexaminat ſuas vtūtes ſꝫ defectus potiꝰ rumināt. vt ſic ſꝑ ꝓficere poſſint reputāteſ magnā ꝟtutē ꝑua. ⁊ ꝑuū defectū magnū valdeTāqͣꝫ gͦ prudēs ⁊ cauta pauida ⁊ pudoroſanihil r̄ſpōdit. Quid enī rn̄diſſet? Diſce et tuKK 4