Solilo quium
gaudent dulciter in melliflua ⁊ ſuauiſſimadiuine bonitatꝭ deguſtatiōe. gaudēt ſempiternaliter in trāquilla ⁊ ſecuriſſima diuinemaieſtatis tentōne. Scis em̄ o aīa ꝙ tribꝰviribꝰ naturalibꝰ p̄emines in tua ſub̓a. habes em̄ vim rōnalē. que nō ꝑfecte illuminatur niſi ꝑ pͥme veritatꝭ apertā cognitionē⁊ vim ꝯcupiſcibilē q̄ nō ſatiat̉ niſi ꝑ ſummebonitatis ꝑfectā dilectōnē. vim quoqꝫ iraſcibilem q̄ nō quietat̉ niſi ꝑ eterne maieſtatis ſecurā cōprehenſionē. De his tribus dicit beatꝰ Bern̄. ſuꝑ Cantica. Qui replet inbonis deſideriū tuū. ip̄e futurꝰ eſt rōni plenitudo lucis. voluntati multitudo pacis.memorie ꝯtinuatio eternitatꝭ. Quare triſtis es o anīa mea ⁊ qͣre ꝯturbas me. Spera in deo qm̄ adhuc cōfitebor illi. cū omīserror a rōne. om̄is dolor a voluntate. et amemoria om̄is timor receſſerit. et illa ſucceſſerit quā ſperamꝰ mira ſerenitas. plenaſuauitas. ⁊ eterna ſecuritas. O anīa qͣntuꝫputas gaudēt ⁊ letant̉. qui illud eternitatꝭſpeculū iugiter ꝯtemplant̉. in quo om̄ia p̄terita. p̄ſentia ⁊ futura. que ſumme beatitudini cōpetunt aꝑtiſſime ſpeculant̉. Auguſtinus. Dū ad illā ſupernā lucē patrꝭ luminū venerimꝰ. totū qd̓ in creaturis eſſe poteſt intelligemꝰ. Anſelmꝰ. Tunc iuſti ſcientcuncta q̄ deus fecit ſcienda. Et quid eſt qd̓neſcire pn̄t. qͥ ſcientē oīa vident. AnīaEt quō ſimplicitas hͦ ꝑmittit. HomoFulgentiꝰ. Sicut ꝑ ſpeculū vitreū trina nobis viſio demōſtrat̉. qꝛ noſip̄os. ip̄mſpeculū. ⁊ quicqͥd p̄ſens eſt videmꝰ. ſic ꝑ ſpeculū diuine claritatꝭ ip̄m deū ⁊ quicqͥd preſens eſt .i. noſip̄os ⁊ creaturas alias cognoſcemus. Anima. O beata veritas. iamvideo ꝙ ſine te ſaꝑe deſipere eſt. te ꝟo noſſeꝑfectū ſcire eſt. Homo O anīa q̄ naturaliter ſcire deſideras. hͦ ſpeculū videre affecta. in illo ſtudere ⁊ legere deſidera. qͥa hſemel vidiſſe eſt om̄ia didiciſſe. Ibi reuera videbit̉ et reputabit̉ ſtulticia. platōnistheoria. ariſtotelis ph̓ia. empedoclis theoreumata. hypocratis ſcrutinia. ptolomeiaſtrologia ⁊c̄. quia qͥcquid hic de ꝟitate intelligimꝰ. minima pars eoruꝫ eſt que ignoramus. Sed tūc o anīa videbis ⁊ afflues.⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. Anima.Et qͥd videbo. Homo Regē celi indecore ſuo. Beda. Splendor eterne pulchritudinis eſt tante ſuauitatꝭ. tanteqꝫ dul
cedinis. vt etiā ip̄i angeli qͥ ſole ſunt incomparabiliter clariores. eo ſatiari nō poſſuntTunc gͦ afflues delicijs in ſtupenda diuīeclaritatis cognitōe miraberis in tuiipiusdelicioſa ꝯſideratiōe. dilataberꝭ in omnicreaturarū ꝑfecta ſpeculatiōe. O ꝯtemplatio ſtupenda ⁊ admirabilis. O cōſideratiodelicioſa ⁊ delectabilis. O ſpeculatio gaudioſa ⁊ ineffabilis. O qͣꝫ digne dictū eſt dete dn̄e deus meus. Melior eſt dies vna ijatrijs tuis ſuꝑ milia. Quia ẜm Auguſtinūtanta eſt pulchritudo iuſticie. tanta ē iocūditas lucis eterne. vt etiā ſi non liceret amplius in ea delectari qͣꝫ vniꝰ diei hora ꝓpterhoc ſolū innūerabiles huiꝰ vite dies. plendelicijs ⁊ circūfluentia bonoꝝ tꝑaliū. rectemeritoqꝫ deſpicerent̉. Tam pulchra em̄ eſt⁊ ſuauis. vt ea viſa nihil ampliꝰ poſſet deſiderari. ⁊ omnē vincit dulcedinē. ⁊ oēm exuperat ꝯcupiſcentiā. Anīa Eſt ne aliqͥdaliud cuius viſio delectet. cuiꝰ ꝯtemplatiletificet. Homo O anīa qͣꝫuis hec ſolaſufficeret ſi nulla alia adeſſet. eſt tamen adhuc vna vt de aliorū omniū pene innumerabiliū iocūda viſione taceā. que mirabilitomniū celeſtiū ſpirituū mentes letificamiro quodā modo neſcio quo īeſtimagaudio oēm beatā creaturā inebriat. videre ſcꝫ illius celeſtꝭ regine deificam clarittē. ⁊ ſue beatiſſime ꝓlis glorificatā humanitatē. Quis o anīa vel cogitare ſufficiat qͣntū gaudiū generat. illā matrē miſcd̓ie. reginā pietatis ⁊ clementie videre. iam non recumbenteꝫ cū paruulo vagiente in p̄ſiiā nō lachrymantē. circūeuntē. q̄rentēcentē. nunqͥd quē diligit anīa mea vidiſtiscū ꝑdiderat dilectiſſimū infantuluꝫ induo. ſed eū nūc inſpicienteꝫ in ſempitzaudio. Iā em̄ nō ꝯturbabit̉ ꝯfugiēs ī egytū a facie herodis. qꝛ ip̄e aſcēdit in celuꝫherodes aūt in infernū. Iā nō ꝯturbat̉ circa plurima q̄ fecerunt filio ſuo iudei. qꝛ oīaſubiecta ſunt ei. Iā certe nō eiulantē. vociferantē. clamantē ⁊ dicentē. Quis mihi detvt ego moriar pro te fili mi Abſalon. cumſtaret ꝓpe vnigenitū filiū ſuuꝫ pendenteꝫ⁊morientē iu patibulo. Iam nō lamentantilachrymabiliter cum ſibi daretur diſcipulus ꝓ magiſtro. ſeruus ꝓ dn̄o. creatura prcreatore. quaſi alienꝰ ꝓ vnigenito ⁊ dulciſimo filio. Sed hanc quondaꝫ ꝓpter nos tamiſerā. tantis meroribꝰ plenam. iam nuſe