Soliloquium
Nec quenqͣꝫ latebit. qua patria. qͣ gēte. quaſtirpe. qͥs ꝯditus ſit. Ibi em̄ erit tam beata⁊ ꝑfecta charitas iuſtoꝝ. ꝙ vnuſqͥſqꝫ intantū diliget ꝓximū ſuū quātū ſeip̄m. Ex qͦ illud īeſtimabile ſequet̉ bonū. ꝙ ita vnuſqͥſqꝫ de alteriꝰ bono vel gaudio gaudebit. ſic̄de merito ꝓprio. Proinde cū inenarrabilisſit numerꝰ electoꝝ. qͥſputas narrare ſufficiat gaudiū beatoꝝ. Hec gaudia Hieronymus in fine epl̓e ad euſtochiuꝫ deſcribensait. Egredere q̄ſo o anīa pauliſꝑ de papilione corꝑis. vt in oſtio ſtans videas dei gleriā ꝑtrāſire. ⁊ pn̄tis laborꝭ ante ocl̓os pinge mercedē. Qualis tibi erit dies illa. cummaria mr̄ dn̄i tibi occurret choris comitata ꝟgineis. cū ⁊ ip̄e ſpōſus tibi cū om̄ibꝰ ſanctis occurret dicēs. Surge veni ꝓpera amica mea. formoſa mea. colūba mea. iā hyemstrāſijt. imber abijt ⁊ receſſit. Tūc angl̓i ammirabunt̉ de tua gl̓ia dicētes. Que eſt iſtaq̄ aſcendit de deſerto. delicijs affluens. innixa ſuꝑ dilectū ſuū. videbūt te filie ſyon ⁊laudabūt. Tunc illa centū qͣdraginta qͣttuor milia in ꝯſpectu throni ⁊ ſenioruꝫ tenebūt citharas. ⁊ cantabūt cāticū nouū Tūcſecura in amplexꝰ ſponſi euolabis cū iubilo dicens. Inueni quē diligit anīa mea tenui eū nec dimittā. Hec Hiero. Tunc filijſeptē illiꝰ magni Iob. qͥ eſt magnꝰ ſuꝑ oēsqͥ morant̉ in illa beata orientaliū regione.faciēt cōuiuia ſinguli in die ſuo. ⁊ inuitabūtſororē ſuā. te ꝯſortē ſuā. Et dicēt tibi ſinguli. Bibe nunc ⁊ accumbe cū iocunditate. qꝛinueniſti gr̄am coraꝫ ſummo pͥncipe. Et tureſpōdebis cū gaudio dicēs. Bibā ⁊ hilarior fiam. qꝛ magnificata eſt hodie anīa meap̄ om̄ībꝰ diebꝰ vite mee. O vere īaudita magnificentia. o leta ⁊ iocūda excellētia. qual̓nunqͣꝫ in hͦ ſeculo eſt audita. Puto ꝙ omīshuiꝰ mūdi pompa in cōꝑatiōe illiꝰ eſſet vixmodica gutta. Aīa O homo iā diu tacui. iā ſatis ſilui. qꝛ que ꝓpoſuiſti cū delectatione ⁊ āmiratione nimia audiui. ne queſoꝓcraſtines. qͥn ſpecialiꝰ et ꝑfectiꝰ mihi aliqͣde hoc celeſtiū ſpirituuꝫ cōuiuio exponas.qꝛ iam priꝰ aliqͥd de hoc tetigiſti. ſed nimiscito ꝑtrāſiſti. Hō O aīa mallē iteꝝ qd̓petis ſub ſilētio ꝑtrāſire. qͣꝫ vel modicū dehoc celeſti ſecreto myſterio ore polluto proferre. vel etiā mēte cōciꝑe. qꝛ qͥ adhuc mundialibꝰ ⁊ ſuꝑuacuis rebꝰ heu ſepiꝰ implicorqͥ adhuc heu heu ſiliqͥs porcorū cū ceteris
mūdanis paſcor. de tā familiaribꝰ diuinoſpirituū oꝑatiōibꝰ loqͥ erubeſco nimiumcōfundor. Quia tn̄ pijs votis tuis ꝯtranō valeo ꝓponā breuit̓ qd̓ aliqn̄ ſpū inflicate licet indignꝰ mēte ꝑtracto. Ꝙͣuis em̄ īla celeſti auſa. vbi plenitudo omīs bonioībꝰ illis ꝑfecta eſt. qͣꝫuis ibi pro differēsmeritorū quedaꝫ data ſint excellent̓. niltn̄ ibi ex ineſtimabilis diuīe pietatꝭ immeſitate ẜm Grego. poſſidet̉ ſingularit. Omnia em̄ ſunt omībꝰ cōmunia. ꝓpter eū quiom̄ibꝰ eſt om̄ia. Ibi em̄ virgo gaudebitſctē viduitatis merito. ibi vidua exultade caſte ꝟginitatis pͥuilegio. ibi cōfeſſor demartyris iocundabit̉ triūpho. ibi martetripudiabit de ꝯfeſſoruꝫ brauio. ibi ꝓphelaudabit de pr̄iarcharū pia cōuerſationeibi patriarcha exultabit de ꝓphetaruꝫ fide⁊ ſpeculatiōe. ibi apl̓i ⁊ angeli gaudebūt demerito omniū inferiorū. ibi omēs inferiores letabunt̉ de gl̓ia et corona ſuꝑioꝝ. Exillius em̄ ſcte ⁊ ꝑfecte charitatis vinculo fiet. vt vnuſqͥſqꝫ habiturꝰ ſit in alio. quod nōhabet in merito ꝓprio. Anīa O homonec ad huc iſta ſufficiūt mentē meā quietare. vnde q̄ſo ne ꝑtrāſeas mihi aliqͣ de dictoconuiuio ſigillatim ⁊ diſtincte explicare.Homo O aīa noſti ꝙ balbutitſumus excelſa dei reſonamꝰ. Necū ſimus minꝰ idonei ad intelligēduꝫ. quōpoſſumꝰ eſſe ſufficiētes ad loquēoque lippiētibꝰ oculis ꝯtemplamuſint qͣꝫ intelligant̉. ⁊ veriꝰ intelligant̉ qͣꝫmant̉ vocibꝰ. Ne te tn̄ diutiꝰ ꝓtrahaꝫ.qͥd imaginat̉ intellectꝰ. licet adhuc modideguſtet affectꝰ. Puto ꝙ illi ſeptē filij de qͦbus ſupra memorauimꝰ ſunt oēs ſctī ⁊ electi dei ſpūs altiſſimi patris heredes et filijHi cōuiuia vnuſqͥſqꝫ in die ſuo faciūt. qn̄ſeinuicē celeſtibꝰ gaudijs paſcunt. In qͦ demeritis ſuis ſinguli iuxta dataꝫ ſibi gl̓iamfercl̓a delicioſiſſima ꝓpināt. Primo igit̉ diepͥmogenitꝰ. hͦ eſt ille celeſtiū angeloꝝ nirus. qͥ nō īmerito noīe pͥmogeniti cenſqꝛ priores ſunt creatiōe ⁊ ꝯuerſatiōe ad deum. a qͦ nunqͣꝫ receſſerūt ꝑ pctm̄. ſed ſꝑ īmobili charitate ſummo pr̄i adheſerūt. ⁊ iſiaꝫhereditatē btām celeſtꝭ regni pͥores omībꝰfelicit̓ poſſederūt. Iſti tibi o aīa in ſuo ꝯuuio. diuerſa fercula delicioſa ⁊ precioſa ꝓpbnāt. cū vnuſqͥſqꝫ ordo de eo qd̓ excellētiꝰcepit in munere gaudia ſpecialia admine