Soliloquium
celeſtiū ſpirituū eterni regꝭ familia. vt te inſuū collegiū ſuſcipiat. Tu gͦ ip̄oꝝ ſocietatēſuꝑ oīa deſidera. cū magna verecūdia illucvenires ſi eā in hac lachrymarū valle nonamaſſes. Quotiens gͦ te vana huiꝰ ſecl̓i delectat ambitio. qͦtiens viderꝭ in hoc mūdoaliquē glorioſuꝫ. ſtatim ad celū mēte trāſgredere. ⁊ eſſe incipe qd̓ futura es. Reueraeſtimo o anīa ſi hec celeſtia gaudia iugiterin mēte teneres. de hͦ exilio quoddā ſuburbiū celeſtis regni ꝯſtrueres. in qͦ illā et̓naꝫdulcedinē qͦtidie ſpūaliter p̄libando deguſtares. Quia cū aliqͥd eternuꝫ mente capimus. iā nō in hoc mūdo. ſed in celo habitamus. Augꝰ. Tanta eſt o aīma vis tue dilectionis. ꝙ ibi veriꝰ habitas vbi ꝑ ꝯtemplationē amas. qͣꝫ vbi ꝑ eſſentiā anīas. Bern̄.Hoc eſt chariſſima anīa regnū dei. qd̓ ītranos eſt. quod heu miſerabilit̓ negligimus.cū foris ad inania ⁊ vana fuſi ſumꝰ. Gregꝭ.Fuſi ſumꝰ foras. de regno dei qd̓ ītra noseſt nihil curātes. forꝭ q̄rimꝰ ꝯſolatiōꝫ de rebꝰ vanis et inſanijs falẜ. ita ꝙ iā religiōisantique deuotioneꝫ amiſimus. adeo ꝙ necſpeciē ip̄ius retinemꝰ. Tu ergo o anīa eterni regis filia. audi mente deuota. et inclinaaurē tuā ad ſctā et ſalutifera cōſilia. vide ꝑꝯtemplationē celeſtis regni ꝯſolationem.obliuiſcere ꝑ ꝯtemptū ⁊ deteſtationē populū tuū. ⁊ domū pr̄is tui. hoc eſt mundū. diabolum. teip̄am. ⁊ oēm vanā ambitionē. Uide igit̉ ⁊ deuota mente ꝑtracta. qualiter illidiuini ⁊ celeſtes ſpūs. qͥ pn̄tis vite ⁊ miſeriepericulū euaſerūt. qͣꝫuis ab illiꝰ eterni ſolisſplendore ſe nunqͣꝫ poſſint auertere. aliqn̄tn̄ radiū ſue ꝯtemplatiōis ꝯuertūt ad inferiora. aliqn̄ ad ſuꝑiora. aliqn̄ ad interiora.aliqn̄ ad exteriora. Cōuertūt inquā ad inferiora. ⁊ gaudēt ex triplici cauſa Primo ꝙtā impios. horribiles ⁊ crudeles hoſtes ꝑdiuinā potentiā ſuꝑauerunt. Scd̓o ꝙ omnes defectus ⁊ pcta. vel ꝑ diuinā ſapientiāvitauerūt. vel iam duduꝫ cōmiſſa correxerunt. Tercio ꝙ tā lamētabiles ⁊ intermīabiles cruciatꝰ eternos ꝑ diuinā clementiāeuaſerunt. O anīa qͣnto putas gaudēt qͦtidie gaudio. qn̄ tot vident a carne ⁊ mūdo ⁊diabolo ſuꝑari. tot tam diuerſis peccatꝭ dequibꝰ nunqͣꝫ merent̉ veniā inqͥnari. tot eternaliter ſine fine dānari. Reuera tūc puto ꝙde morte trāſiſſe ad vitā. vite duplicat gaudium. O dn̄e deꝰ ſi nūc tā graue periculuꝫ
eſt in bello. quantū tūc erit gaudiuꝫ de triumpho. cū poſt deuictū triūphatūqꝫ mundū. ſubmerſo impio pharaōe et exercitu eꝰin mari rubro tenēt oēs electi tympanū cūmaria pſallētes ⁊ cantātes. laudātes ⁊ benedicētes dn̄m vna voce dicētes. Cantemudn̄o. glorioſe em̄ ⁊c̄. Tunc ꝯſtituēt̉ duo cherubin. hͦ eſt duo chori electorū. ſcꝫ innocertes ⁊ penitētes. clamātes alter ad alteruSāctꝰ ſctūs ſctūs dn̄s deꝰ ſabaoth. Sus qͥ nos a pena ⁊ a culpa tā ſapient̓ iuſtificauit. Sanctꝰ deꝰ ſpūſſctūs. qͥ nos tam clementer ab eternis tormētiſ p̄ſeruauit. Pna eſt oīs terra gl̓ia eius. qͥ nos de munmiſeria ad celeſtꝭ regni gaudia euocauit.O anīa qual̓ tibi erit dies illa. cū ad hāc felicem choreā fueris aſſumpta. ⁊ cū om̄e tormentū tibi ſi pie vixeris. ſi patient̓ ſuſtinuris. ꝯuertet̉ in eternū iubilū. Tūc de obus his laudabis dn̄m deū tuū labijs exultatiōis. dicēs. Miſcd̓ias dn̄i ineternuꝫcantabo. Quo cantico ẜm Augꝰ. in li. de ciui. dei. qd̓ cantat̉ in laudē gl̓ie chriſti. cuiusſanguine liberati ſumꝰ. nihil erit iocundiꝰilli ciuitati ⁊ nihil dulciꝰ. Tu gͦ cū tentationibꝰ ꝓbaris. cū ꝑſecutiōibꝰ impugnarꝭ. cūqꝫ in hͦ ſeculo varijs tribulatiōibꝰ infeſtarꝭ.tunc mēte in celū euola. et cogita ꝙ hͦ nō eſtaliud niſi eterni gaudij materia. Et tūc ẜnGrego. cōſideratio p̄mij minuit vim flali. Grego. Si ꝯſideremꝰ que ⁊ qͣnta ſuntnobis ꝓmittunt̉ in celis. vileſcūt anīo oq̄ ſunt in terrꝭ ⁊ reuera nō tm̄ bona q̄ dectabiliter poſſidemꝰ. verūetiā mala q̄ lamētabiliter ſuſtinemꝰ. Bern̄. Non ſunt cōdigne paſſiōes huiꝰ tꝑis ad p̄teritaꝫ culpaque dimittit̉. ad p̄ſentē gratiā que īmittiad futurā gloriā que ꝓmittit̉. Quā tu tunco anīa cū gaudio poſſidebis qn̄ ꝑfecte ītelliges ꝙ in mūdo cuꝫ tanto ꝑiculo qͦpleriqꝫopprimunt̉ vixiſti. ꝙ demonis fallaces aſtutias quibꝰ multi decipiunt̉ viciſti. ꝙ cruciatus et̓nos qͥbꝰ īnūerabiles affligunt̉ euaſiſti. Anīa O homo qͣꝫ ſana et ſalutiferaeſt hec tua ꝯſolatio. qꝛ cū hec q̄ ꝓpoſuiſti aduerto. conſolationē ex ſpe nō modicā recipio. Sed o dn̄e deus. qͥd putas tunc eritcū hoc qd̓ modo ſpero veracit̓ poſſideboHomo O anīa modica ſunt hec q̄ audiſti. īmo cōparatiue qͣſi nulla ſunt q̄ mem