CXIIIIFo.
nalis iudicij cogitare vt eſtimo nō minꝰ eſtformidabile. qꝛ nullꝰ tūc poterit fallere ſaniētiā flectere iuſticiā. inclinare clem̄tiā. dedinare vltiōis ⁊ iuſte retributōis ſentētiāPern̄. Conſidera igit̉ aīa mea cū tremore.qd erit de te ī die nouiſſimo. qn̄ ꝯͣ te de coatōibꝰ loq̄tur ꝯſcīa. qn̄ te de tuis actōibꝰꝙ accuſabūt clemēta. qn̄ ꝯͣte crux chriſtitabit̉ in teſtīoniū. qn̄ v̓bera ip̄iꝰ ꝯͣ te clamabūt. vulnera eiꝰ allegabūt. claui loquēt̉.cicatrices ꝯq̄rentur. O anguſtie. hinc erūtnctā accuſantia. inde terrēs iuſticia. intusprens ꝯſcīa. ſubtꝰ horrēdū chaos inferni.ſupͣ iudex iratꝰ iuſti iudicij. forꝭ mūdus ardens. intꝰ iuſticia iudicātꝭ terrēſ. Et ſi iuſtꝰvir tūc ſaluabit̉. impiꝰ ⁊ pctōr vbi parebūt.in quā ꝑtē ſe p̄mēt. latere erit īpoſſibile. apparere intolerabile. Anſel. in medi. O anīapeccatrix. lignū inutile ⁊ aridū et̓nis ignibꝰdeputatū. qͥd rn̄debis in illa die qn̄ exiget̉a te vſqꝫ ad ictū oculi om̄e tp̄s tibi impēſuꝫqͣliter ſit a te expēſum. Eya eya aīa mea. qͥdtūc erit de cogitationibꝰ vanis ⁊ ocioſis. deꝟbis leuibꝰ iocoſis et ridiculoſis. de oꝑbꝰinutilibꝰ ⁊ infructuoſis. Amb̓. ſuꝑ Lu. Uemihi ſi pctā mea n̄ de fleuero. ve mihi ſi media nocte ad ꝯfitēdū tibi nō ſurrexero. iamſecurꝭ ad arborē poſita ē. faciat fructū qͥ p̄t.fructū qͥdē pnīe. O anima ſiue vigiles ſiuedormias. ſꝑ in auribꝰ tuis illa horribil̓ tuba reſonet. ſurgite mortui venite ad iudicium. O aīa nunqͣꝫ excidat a tua mēoria. Itemaledicti in ignē et̓nū. venite bn̄dicti ꝑcipite regnū. O qͥd p̄t lamētabiliꝰ ⁊ t̓ribiliuscogitari qͣꝫ ite. ⁊ qͥd delectabiliꝰ expͥmi qͣꝫ venite. Due ſunt voces. qͣꝝ nihil horribiliusvna. ⁊ nihil iocundiꝰ altera poterit audiri.O aīa ſepara te mō a mūdo. vt tunc poſſismanere cū xp̄o. Fuge mō mūdū vt ſequarꝭdeū declina mō prauoꝝ ſocietates ⁊ cōſortia vt tūc valeas ſeqͥ btōꝝ agmina. Poſthec oīa ꝯuerte radiū ꝯtēplatōis ad reꝓbotu tormenta. vide qͣꝫ ſint varia. qͣꝫ aſpera. qͣꝫintolerabilia. Bern̄. ad eugeniū. Ego horreo ꝟmē mordacē. ⁊ mortē viuacē. O gehenalis regio fugiēda. vbi eſt ignis ardēs. friIus rigēs. ꝟmis īmortalis. fetor intolerabilis. ⁊ mallei ꝑcutiētes. vmbre palꝑabiles. cōruſio pctōrū. innodatio vinculoꝝ. horribiles facies demonū. Augꝰ. in qͦdā ſermone.de ilis qͥbꝰ p̄ꝑabit̉ dolor ꝟmiū. ardor flāmnaꝝ. ſitis ſine potu. fletꝰ ⁊ ſtridor dētiū. la-
chryme oculoꝝ. vbi mors optat̉. ſed nō dabit̉. vbi nullꝰ ordo ſꝫ ſempit̓nꝰ horror inhabitat. Quiſputas tūc erit meror. q̄ triſticia.qͥs luctꝰ. qn̄ ſeꝑabunt̉ iniqͥ a ꝯſortio iuſtoꝝ⁊ tradent̉ ptāti demonū. ⁊ ibūt eū eis ī ſuꝑpliciū eternū. ibiqꝫ ſꝑ erūt ſine fine ī luctu.planctū ⁊ gemitu. ꝓcul a gaudijs paradiſi. nunqͣꝫ refrigeriuꝫ ſuſcepturi ſed ꝑ multamilia annoꝝ cruciandi. nūqͣꝫ tn̄ heu miſeriliberādi. ib̓i torquēs ⁊ puniēs nō fatigabit̉ibi qͥ torquet̉ nunqͣꝫ moriet̉. Sic em̄ ignisille ꝯſumet vt vitā tn̄ ſemꝑ ſeruet. ſic veteratormenta patient̉ vt ſꝑ innouentur. ſic ſinepe venie ⁊ miſcd̓ie ſemꝑ viuēt. vt tn̄ moriant̉. ſic moriant̉ vt tn̄ nunqͣꝫ conſumant̉.Anīa O hō qͣre in inferno vt dicis morsquerit̉ ⁊ nō inuenit̉. Et qͣre punit̉ eternalit̓qd̓ cōmittit̉ tꝑalit̓. Hō Quia ẜm Grego. quibꝰ in hͦ ſeculo vita offert̉ ⁊ nolūt accipere. in inferno q̄rent mortē ⁊ nō poteruntinuenire. Idē. Iniqui libent̓ voluiſſent ſine fine viuere. vt potuiſſēt ſine fine ī iniqͥtatibꝰ ꝑmanere. Ad diſtricti gͦ iudicis iuſticiāꝑtinet vt nunqͣꝫ careāt fupplicio. qͦrū mensin hac vita nunqͣꝫ voluit carere pctō. Hieronymus. O mors qͣꝫ dulcis eſſes qͥbꝰ tamamara fuiſti. te ſolū mō deſiderāt q̄ te tamvehement̓ odiebāt. O anīa ſi hec p̄dicta vident̉ tibi t̓ribilia. audi q̄ ſūt his oībꝰ gͣuiora. Chryſo. ſuꝑ mattheū. Si mille gehennas mihi ꝓponas. nō tm̄ reputo ſic̄ ab illiuſgl̓ioſe ſocietatꝭ iocūditate expelli ⁊ exoſumfieri creatori. O aīa terribil̓ eſt gehēna ſedt̓ribilior facies iudicꝭ irata. ſed qd̓ oīm vincit terrorē eſt abtīſſime ⁊ iocūdiſſime trinitatis ꝯtēplatōe elōgatio eterna. Chryẜ. Excludi a bonis et̓nis. ⁊ alienū effici ab his q̄p̄ꝑauit deꝰ diligētibꝰ ſe tātū generat cruciatuꝫ. vt ſi exteriꝰ nulla pena torq̄ret. hec ſolaſufficeret. ⁊ meliꝰ eēt mille milia flāmaꝝ ſuſtinere qͣꝫ xp̄i faciē māſuetiſſimā iratā videre. et ab ip̄a eternalit̓ diſcedere. O ſi deꝰ ſicegit cū angelo ſuꝑbiēte qͥd de te erit terra ⁊cinere. Ille ſuꝑbiuit in celeſti palacio. egoautē in ſterquilinio. Quis non tolerabiliorem in diuite ſuperbiaꝫ qͣꝫ in pauꝑe aſſerit.Ue mihi ſi tam dure et potēter eſt punitaſuꝑbia in angelo qͣliter ī me miſera ⁊ pauꝑcula eſt iudicanda. O pie ieſu ꝓpter nomentuū fac mecū miſericordiā ⁊ obliuiſcere ſuperbū ꝓuocantē. reſpice miſeꝝ hūiliter inuocantē. et recognoſce benigniſſime qd̓ eſt