Fo.CIX
innocens. nihil in me inueniēs qd̓ amaretſed heu qͦtiens hāc mirā circa nos diuīe pietatis dignationē aduerto. de nimia ingͣtitudīe mea nō modicū ꝯfundor ⁊ erubeſco.Hō Hugo de arra aīe. O aīa dereliqͥſti ſponſuꝫ tuū. ꝓſtituiſti amorē tuū. ⁊ ꝓ tantis bn̄ficijs gr̄as non egiſti. qꝛ vt releuarette illuc vn̄ cecideras. ip̄e deſcēdere dignatꝰeſt. ⁊ pie pati qd̓ tolerabas. Cogita gͦ qͣntuꝫdiligat te qͥ nō niſi moriēdo a morte voluitliberare te. Hec Hugo. Un̄ aīa mea. qͣntobn̄ficia redēptoris recognoſcis digniora.tāto pctā ingratitudinis ſūt deteriora. Uide gͦ ne ſis ingrata. cui tāta bn̄ficia ſunt collata. Magnū em̄ eſt pctm̄ ingratitudinis.Quia ẜm Bern̄. Ingratitudo eſt qͣi ventvrens. exiccās riuulos diuīe miſcd̓ie. fontēclementie ⁊ fluēta gr̄e. Attēde igit̉ o animamea. freq̄nter volue ⁊ reuolue ī mēte illudhorribile verbū qd̓ ꝯtra ingratos ꝓfert̉ inꝑſona ſaluatoris dicentꝭ. O aīa vide qͣntaꝓte patior. ad te clamo qͥ ꝓ te morior Uidepenas qͥbꝰ afficior. vide clauos qͥbꝰ cōfodior audi improperia quibꝰ ꝯfundor. Sꝫ cūſit tantꝰ dolor exterior. cruciatꝰ tn̄ interior eſt grauior. cū tam ingratū te exꝑior. Etalibi Bern̄. ꝯtra ingratos in ꝑſona chriſtiinuehit̉ dicens. Popule meus qͥd feci tibi.aūt in qͦ moleſtꝰ fui tibi. rn̄de mihi. qͥd cauſe eſt ꝙ inimico meo magis libet ſeruire ꝙͣmihi. Attēde ꝙ ego ſum qͥ creaui te. Ego oībꝰ bonis ditaui te. Et ſi hec modica videntur ingratꝭ. ego p̄cioſiſſimo ſanguine meoredemi te. Eya aīma mea. nō recedāt hec:corde tuo. nō diſcedant ab ore. ſꝑ gr̄as agenunqͣꝫ ceſſa vnigenitū dei filiū ꝓ tantis donis bn̄dicere ⁊ magnificare. Sit tibi dilectus ꝓ his oībꝰ aliqn̄ faſciculus myrrhe incorde tuo. aliqn̄ iubilus in mēce. laus ī ore.melos in aure. Anīa Iā diutiꝰ me cōtinere nō valeo. Dic queſo. Quid retribuādn̄o ꝓ om̄ibꝰ q̄ retribuit mihi. HomoO anīa. ſicut dicit Bern̄. in meditatōibꝰtotā vitā tuā debes huic. nō īmerito qͥ vitāſua ꝓte poſuit. et cruciatꝰ duros ſuſtinuit.ne ⁊ tu eternos cruciatꝰ ſuſtineres. Quid tibi vel durū eſſe poterit cū recordatꝰ fuerisꝙ ille ſpecioſus in forma dei pro te voluitcrucifigi. O qͣꝫ indebita miſeratio. o qͣꝫ gratulta dignatio. qͣꝫ inopinata dilectio. qͣꝫ ſtupenda dulcedo. regem gl̓e ꝓ deſpectiſſimovermiculo mori ⁊ crucifigi. O qͣꝫ dulcꝭ ami
cus. o qͣꝫ fortis auxiliator. o qͣꝫ prudēs cōſiliator. Anīa O homo fateor ⁊ vere recognoſco ſi eſſent in me om̄es vite filioruꝫadā. om̄es dies ſeculi. ⁊ labores oīm hoīmqͥ ſunt. fuerūt ⁊ erunt. nihil eſſet ad cōꝑationē illiꝰ qd̓ ſponſus meꝰ ꝓ me ſuſtinuit. qd̓ ꝓpctīs meis filiꝰ dei tolerauit. Cū gͦ donauero ei qͥcqͥd ſum ⁊ qͥcquid poſſum. nōne eritſicut ſtella ad ſolē. ſicut ſtilla ad fluuiū. ⁊ ſic̄puluis ad montē. Hec Bern̄. HomoO anīa qꝛ iā ꝯſidero ꝙ depurato cōtemplatiōis oculo gr̄am diuīe redēptiōis quate a pctō originali ſponſus tuus liberauitagnoſcis. adhuc modicū ꝓ deo loqͥ incipiā.⁊ tibi ad cumulū diuine miſeratiōis qͣliterip̄am a pctō actuali liberata ſis oſtendaꝫ.Cōuerte igit̉ radiū ꝯtemplatiōis ad bn̄ficiū iuſtificatōis. ⁊ ꝯſidera dn̄i d̓i tui gr̄aꝫ. qͣꝫpaterne ꝑ occultā inſpirationē te a pctō reuocauit. qͣꝫ dulciter ⁊ qͣꝫ amicabilit̓ alloq̄ndo ꝑ interiorē allocutionem te vocauit dicens. Reuertere reuertere ſunamitis. id eſtanīa ꝑ pctm̄ miſera effecta. vel captiuata vl̓mortificata. Reuertere inquit o aīa ad me.ego ſum creator tuus. Reuertere. ego ſumredēptor tuꝰ. Reuertere ego ſum ꝯſolatortuus. Et ſi hec modica vident̉. reuertere vltimo. qͥa ego ſum tā liberalis remuneratortuus. Reuertere igit̉ ad me. ego ſum qui tetā nobilit̓ creaui. Reuertere. ego ſuꝫ qui tetā miſericorditer ꝑ mortē meā amariſſimāde morte eterna liberaui. Reuertere ad meego ſum qͥ te bonis ſpūalibꝰ et corꝑalibꝰ tāmultiplicit̓ ditaui. Reuertere vltīo ad me oanīa. ego ſum qͥ te iā ꝑ p̄paratā felicitatē tāliberaliter remūeraui. Reuertere inquit apctō cogitatiōis. reuertere a pctō locutōis.reuertere a pctō actiōis. reuertere a peccato aſſuefactiōis. Reuertere ad me o aīa. teſancti cū magno deſiderio expectāt. ⁊ ad tuum aduētū angeli exultant. Reuertere vocat te expāſis in cruce manibꝰ ieſus chriſtꝰReuertere. tuū reditū p̄ſtolat̉ totiꝰ trinitatis abyſſus. O anīa hec fuit vox ſi bn̄ recōlis dilecti inuitantꝭ. Aduerte nūc que fuerit longanimitas expectantꝭ. O quāto tꝑetuū aduentū expectauit. heu quanto tꝑe tein peccatis tuis tolerauit. O qͦt ⁊ quantosante tuā ꝯuerſionem in pctīs dānauit. ⁊ teſemꝑ peccantē miſericordit̓ expectauit. Reuertere adhuc o anīa. chriſtus ī cruce te expectans habꝫ caput inclinatū ad te peccaqͥ q ꝫ