Soliloquium

crudelis. qͥ mira calliditate omniū diſcutitconſuetudines. ventilat curas. ſcrutat̉ affectus. ⁊ ibi ſemꝑ q̄rit cās nocēdi vbi quenqͣꝫviderit ſtudioſiꝰ occupari. Nouit em̄ h̓ hoſtis antiquus. ab initio hūani generis inimicus. cui ip̄e i lecebras gule ingerat. cui virus inuidie infundat. cui blandimēta luxurie obijciat. cui vana ſuꝑbie incitamēta ꝓmittat. nouit quē metu opprimat. queꝫ gaudio fallat. quē admiratiōe ſeducat. Habetetiā aliqͦs ſibi obligatos. quoꝝ ad alios decipiendos ingenijs vtit̉ et linguis. O anīafragilis ad reſiſtendū. facilis ad cadenduꝫ.difficilis ad ſurgenduꝫ. qͣliter iſtiꝰ crudelisaduerſarij laqueos euadere poterꝭ. quemtantis ſubtilitatibꝰ preditū agnoſcis. HecLeo papa. Anīa Nunc video. iam primitus recognoſco. ꝙ ſicut dicit Augꝰ. conſuetudo peccati eſt ꝙ nō facile cognoſcit̉ abeo qͥ ip̄o p̄mit̉. ſed mox cū inceperit ſe quisab illo alienare. tūc demū cognoſcit in qnta feditate iacuerat. Igit̉ qꝛ iam aliqͣlit̓ meip̄am a pctō alienare incipio. et ꝑ hoc me etpctm̄ meū agnoſco. me ampliꝰ a planctu cōtinere nō valeo. O dn̄e deus meꝰ. tu imp̄ſſiſti mihi amabilē imaginē tuā. ⁊ ego ſuꝑinduxi odibilē imaginē diabolicā. Heu heumiſer homuncio ꝙ demonis imaginē ſuꝑimpreſſi ſuꝑ imaginē dei. Cur nō odi eiusimitationē. cuiꝰ ab horreo nomē. Ille ſponte cecidit. ego volens corrui. Ille nulla p̄cedente vindicta peccauit ſuꝑbiens. ego viſaeius pena peccaui cōtemnēs. Ille ſemel ininnocētia eſt inſtitutꝰ. ego multotiēs ſuꝫ reſtituta. Ille ſe erexit cōtra eū qͥ ſe fecit. egome erexi ꝯtra eū qͥ me refecit. Ille deū dereliquit ꝑmittentē. ego fugi deū ꝑſequenteꝫ.Ille ꝑſtat in malicia d̓o reprobāte. ego cuiro a deo miſericorditer reuocāte. Et ſi ambo ꝯtra deū. ille tn̄ ꝯtra nō reqͥrentē ſe. egovero ꝯtra morientē ꝓ me. Ecce cuiꝰ imaginem horrebā. cū in multꝭ me inueniā horribiliorem. Homo Fuge fuge a me ohorribilis ſubſtātia. fuge teip̄am. exterritaa teip̄a. Ne igit̉ ſine rugitu cordis tui toleres horrorē tuū. ſi toleras non te agnoſcis.Nō eſt hec fortitudo. ſed mētis hebetudo.nō eſt ſanitas ſed obdurata iniquitas.Anīa Si me videro. eſt horror intolerabilis. ſi nō videro. eſt mors ineuitabilis. Oqͣꝫ infelix qͥ ſibi eſt horribilis. ſed tn̄ multoinfelicior cui mors eterna ē ſenſibil̓. Anſel-

mus ī or̄onibꝰ. O pr̄ patiētiſſime. o rex clementiſſime. tegere nō valeo. excuſare neq̄o⁊ tn̄ ꝯfiteri nō modicū erubeſco. Iā cauſatantoꝝ maloꝝ inuenio. iā qd̓ pͥus male lait agnoſco. Bernardꝰ in meditatiōibꝰ. Coem̄ meū miſerū dū futurū nō curauit gaudiū. nec diuinū q̄ſiuit ꝯſiliū. a ſeip̄o fuit elgatū. ⁊ in amore terreſtriū occupatuꝫ. dūcelapſum fuit ab illis. ⁊ inuolutū iſtis. vanitas ip̄m decepit. luxuria polluit. curioſitaabduxit. cruciabat̉ inuidia. torq̄bat̉ iracundia. diuidebat̉ auaricia. anxiebat̉ accidiſicqꝫ immergebat̉ oībꝰ vicijs. qꝛ vnū boniqd̓ ſibi ſufficere potuit dereliqͥt. Hec BeAbeant gͦ mitiſſime deꝰ in obliuionē corte om̄ia male ꝯſumpta mea tꝑa. ⁊ cōcedehoc tꝑis mei reſiduuꝫ forte nimis breuemomentaneū ſit tibi honorificū mihi fructuoſum. ⁊ ꝓximo edificatoriū. Iā pijſſimedeus ꝓpter magnitudinē dāni qd̓ infelixetmiſera miſerabilit̓ incurri. video r recognoſco ꝙ meip̄am ⁊ pctm̄ meū ſufficient̓ vt mnrui deplangere nō valeo. ſi tāta debet eē nōimmerito pctī deteſtatio qͣnta fuerit in miſera volūtate delectatio Homo Oaīaſi ꝑ te vt aſſeris nō potes nec ſufficis delictum tuuꝫ deplangere. neceſſe habes te adaliqueꝫ ſctōꝝ cōuertere. An ignoras ꝙ ẜnBernardū ſecurū habes acceſſum ad deūvbi matrē habes ante filiū. filiū ante pr̄emMater ꝓ te on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera filiuspr̄i latꝰ ⁊ vulnera. Putas ꝙ vlla poterit ibieſſe repulſa. vbi tot ſunt charitatis indicia.In pericul̓ ergo ⁊ in anguſtijs ac in rebusdubijs mariā cogita. mariā inuoca. Nō recedat a corde tuo. non diſcedat ab oretIp̄am ſequēs nō deuias. ip̄am rogansdeſperas. ip̄a tenente nō corruis. ip̄a protegente nō metuis. ip̄a duce nō fatigaris ip̄aꝓpicia ad veniā ꝑueuis. Hec Bern̄. Anſemus. Dic igit̉ o anīa cū magna mētis fiducia. O dn̄a ſi tuus filiꝰ ꝑ te factꝰ eſt frat̓ noſter. nōne tu ꝑ ip̄m facta es mater nr̄a. Exultabo igit̉ et letabor. qꝛ quicqͥd iudicabit̉de me. pendet ex ſentētia mr̄is ⁊ fratrꝭ meiHec Anſelmus. Anīa Cū peccauiinfiliū. irritaui matrē. Matrē offendere nonpotui ſine iniuria filij. Quid ergo o hō faciam. quis recōciliabit me filio inimica matre quis mihi placabit matrē irato filio.Homo Anſelmus. O anīa non dubitesetſi ambo ſint offenſi. aibo tn̄ ſunt clemer