Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
LXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CXXXI

quondā nobis ſemel immolataꝫ moriēsrelinqueret qͦtidie a nobis reſiduis delictorū myſtice offerendā deo pr̄i cōmutatione nr̄e mortis cui qͦtidie ſumus obnoxij pctm̄. Un̄ Augꝰ. Iterat̉ qͦtidie hec oblatio licet ſemel chriſtꝰ paſſus ſit. qꝛ quotidieamꝰ pctīs ſine quibꝰ mortalis infirmiiuere poteſt. Et qꝛ qͦtidie labimur.quotidie nobis chriſtꝰ myſtice īmolatur.Hec ille. Propter quicqͥd agit̉ in miſſa etom̄is ornatꝰ cerimonia nihil aliud repreſentat niſi chriſti paſſionē. ob ſuꝑ omīa ēneceſſaria xp̄i mortis mēoria in miſſa. Un̄ip̄e xp̄s Luce. xxij hoc facite in meā cōmemnorationē. Et.. ad Corinth̓. xj. Quotienſcūqꝫ māducabitis ⁊c̄. mortē dn̄i annūciabitis donec veniat ſcꝫ ad iudiciū. accedis dic ex toto corde. Ecce celeſtis paterrecolens mortē illā vnigeniti filij tui domini nr̄i ieſu xp̄i offero tibi hāc hoſtiaꝫ quamip̄e olim obtulit mea totiꝰ mūdi ſalute.Ecce ad altare tue maieſtatꝭ trāſmitto oblationē viuā. quā tu in miſeratōe multa miſiſti ad altare crucis immolādā nob̓. Recordare ergo illiꝰ ſacroſctī ſudoris qͣſi gutte ſanguinis decurrētis in terrā. Reſpice illam virgineā carnē verberibꝰ crudelit̓ flagellatā. colaphis alapis ceſam. liuoribꝰ tumidā. ſputis maculatā. ſanguine cruenta. ſpinis ꝑforatā. clauis cōfixā. lancea vulneratā. Illa ergo pietas filiū tuū traxitvicit vt in ſtatera crucis totiꝰ mundi pctālibraret. ip̄a te cogat pr̄ miẜere nob̓ miſerꝭReſpice obſecro nr̄a pctā. ſꝫ in faciē chriſti tui. em̄ in iuſtificationibꝰ nr̄is p̄cesnr̄as ꝓſternimꝰ. ſed in multitudine miſerationū tuarū. Scd̓o ſi vis ad amorē accēdi inflāmari ꝯſidera illiꝰ ſacri corꝑis cibationē dulciſſimā. vide qͣꝫ bonus ſuauiseſt ſpūs eius in nobis qͣꝫqꝫ cōgrua et vtiliapuldit nobis pr̄ noſter celeſtis viuificantiaalimenta.are neceſſe ſit anīe noſtre reciꝑe ſaUia em̄ rōnalis creatura ad hoc facta eſt vt ſit capax particeps bonitatis dei. ex participatiōe viuere ad beatū eſſe ꝑuenire debꝫ. ſine ex ſe adnihilū tendit et ad mortē ſempiternā. niſiqibū viuificantē iugiter vegetet̉ ex participatione diuīe vtutis gl̓ie. Quā participalione ideo comeſtioneꝫ voco. qꝛ ſicut corpꝰ

anīale cibū viuificat̉ calefit impinguat̉.ſic anīa rōnalis ſpiritū xp̄i quo frui debꝫpleno affectu intellectu nutrit̉ inflāmat̉.Et ſicut angeli in patria pleno hauſtu bibunt de ſpū ꝑhenni viuo fonte lumīs acſatiant̉ ab vbertate domꝰ eius. Sic ſapiētia ante p̄uidit vt rōnales anīas hominumqͣs care redemit et grām magnificauitac effecit ſimiles angel̓ dei. cibaret illo pane quo angl̓i nutriunt̉. ſine quo nec illi neciſti viuere poſſunt. hoc aliquē modūuenientē nobis paruulis. qꝛ impoſſibile eſtnobis comedere iſto mortali corꝑe illūpanē vite in ſoliditate ꝓprie forme ſcꝫ diuinitatis. vt nobis comeſtibilē cibū p̄beret ſub forma ꝯuenientiori ſcꝫ panis vinicorꝑalis dandū ꝓpter ꝯuenientē ſimilitudi panis ad panē. refectiōis ad refectionem. vt ſicut angelos viuentes ſpūs cibatverbo increato. ſic mortales homīes cibatꝟbo incarnato in ſacr̄o ſuſcepto. vn̄ dictuꝫeſt. panē angeloꝝ māducauit homo ⁊c̄. Etego ſum panis viuus de celo deſcēdi ⁊c̄.Itē nota ſicut cura eſt deo de corporeanialis cuiuſcūqꝫ ꝓuidere illi cibū cōuenientē. ſic cura eſt eidē de nutrimēto nobiliſſimi ſui corꝑis myſtici. qd̓ eſt eccl̓ia. cuiꝰ chriſtus filius dei eſt caput. nec aliūde debꝫ vegetari viuere qͣꝫ a capite ſuo. vt oīa membra ſcꝫ viri iuſti vnita ſibijnuicē coherentia in xp̄o capite ip̄ius ſpū amore nutriantur hoc ſacr̄m vnitatis pacis. ac hoc ſicut eſt vita corꝑi abſqꝫ incorꝑatōne cibiꝯuenientis ei. ſic anīe rōnali eſt vita ſpiritualis ſine incorꝑatione et inuiſceratōnehuiꝰ cibi ſpūalis ſibi cōuenientis. Un̄ inqͥtxp̄s. Qui māducat me viuit ꝓpter me. Hecautē eſt differētia inter comeſtionē corꝑalē ſpūalem. qꝛ ibi cibus comeſtus tranſit inſubſtātiā nutrimentū comedētis. hic vero comedēs incorꝑatur xp̄o trāſit in amorem vnitatē ſpiritꝰ xp̄i. Ideo dictum fuitbtō Auguſtino. ego mutabor in te. ſedtu mutaberis in me. id eſt. in mei ſimilitudinē. ſcꝫ bonitateꝫ. ſctītatem ⁊c̄. ſicut ignisferrū ſibi in ſil̓itudinē cōuertit. Propter qͥd ꝓpter quā cauſam cōmunicandū ſit.Uarto vltimo ꝓba teipſum ꝓpterq qͥd aut ꝓpter quaꝫ cauſam accedis.Et hic dirige aciē mentis ad duocipue. ſcꝫ ad purū affectū deſideriū ſct̄m̄.in m 3