Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
LXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Speculū beate uirginis

quia terrenis ꝯͣ deū adheſerūt. ita vt dicerepoſſent Adheſit ī terra vēter noſter. Dn̄sibi ſic̄ vtiqꝫ eſt fructus ſuauis iuſto. ſic vtiqꝫerit iudex gͣuis iniuſto. Ue eis fructum ſuauiſſimū ꝯuertūt ſibi in iudiciū amariſſimū. ſicut d̓r Amos. vj. Cōuertiſtis ī amaritudinē iudiciū. fructū iuſticie ī abſinthiūFructꝰ iuſticie. fructꝰ iuſti. Iuſtꝰ eſt fructuſmarie. De certe beatꝰ Iob ait. Iuſtū fructum dedit terra ꝟgo. qꝛ veritas de terra orta eſt. Sexto chariſſimi neceſſariꝰ eſt fructus marie bn̄dictꝰ ad elōgationē ſiue declinatiōem pene genēnalis ſiue mortꝭ eternal̓de exponere poſſumꝰ qd̓ dicit̉. iiij. Reguꝫ.xviij. Tranſferā vos in terrā fructiferā fertilē vini. terrā panis olei ac mellis. viuetis moriemini. In terrā marie vel ī ter eccleſie trāſferent̉ toto corde ad ipſamꝯuertunt̉. Hec aūt terra valde eſt fructiferaferēs fructū panis vini olei mellis domi noſtꝝ ih̓m xp̄m. Ip̄e nāqꝫ nobis eſt fructus panis ꝯfortātis ꝯtra defectū. ip̄e nobiſeſt fructꝰ vini ad ꝑfectū. ip̄e quoqꝫ nobis eſtfructꝰ olei illuminātis intellectū. ip̄e inſupernob̓ eſt fructꝰ mellis dulcorātꝭ affectū. Perhmōi certe fructū viuetꝭ chariſſimi moriemini morte eterna Bn̄dicta ſit terra huiꝰfructꝰ. bn̄dictꝰ ſuꝑ om̄ia ſit ip̄e fructꝰ quāexempti ſumꝰ a tātis malis. ſic̄ etiā bene declarauit Anſel. dixit. Quid digne referāgenitrici dei dn̄i mei. cuiꝰ fecūditatē captiuus ſū redēptꝰ. cuiꝰ ꝑtū de morte eternaſum exemptꝰ. cuiꝰ ꝓlē ꝑditꝰ ſum reſtitutꝰ. de exilio miſerie ad patriā ſum reductus.Bn̄dicta in mulieribꝰ. hec omīa mihi deditbn̄dictꝰ fructꝰ vētris tui ī regeneratione baptiſmatꝭ ſui. Ue om̄ibꝰ ab iſto fructu alienis. Scriptū nāqꝫ eſt. Om̄is arbor facit fructū bo. exci. in ignē mittet̉. Septimo chariſſimi neceſſariꝰ eſt fructꝰ marie bn̄dictꝰ ad renūciationē ſiue ꝯtēptū ſubſtātietꝑalis. Un̄ Can̄. viij. d̓r. Uir affert fructueiꝰ mille argēteos. relinq̄ndo tꝑalia dicit interlinearꝭ. ſic̄ alia gloſa dic̄. mille perfectio. argentū ꝟo om̄e mūdanū accipit̉. vn̄qͣſi mille argēteos fructu dat. qͥcūqꝫ ꝑfecte om̄ibꝰ tꝑalibꝰ xp̄o renūciat. vere merito fructu oīa tꝑalia feruēter vilipēdit.quicūqꝫ qͣꝫ p̄cioſiſſimꝰ ſit ille fructꝰ diligentattēdit dicēs illud Prouer. viij. Melior eſtfructꝰ meꝰ auro lapide p̄cioſo. geniminamea auro electo. Uir certe eſt qͥcūqꝫ viril̓

eſt. vir aūt ille viriliter ꝓhͦ fructu ꝯtemnorrdꝫ ſolū res diuitias ſed etiā honorespotētias. dicēs illud Iudicū. ix. poſiadeſerere dulcedinē meam fructuſqꝫ dulcimos ire vt iter cetera ligna pmouear. Sꝫauiſſimi ſunt fructꝰ xp̄i charitas. Ligna ſouaꝝ ſic̄ dicit gloſa. ſunt homīes infructuoeterno incēdio p̄parati. Igit̉ ꝓpt̓ fructꝰ iſtoſuauiſſimos viriliter ꝯtēnat honores ſupeligna ſiluaꝝ ꝑiculoſiſſimos. virilit̓ ꝯtemnaoīa ꝓpter fructū bn̄dictū. eſt ſuꝑ om̄ia bn̄dictꝰ deꝰ in ſecula. Octauo chariſſimi neceſſariꝰ eſt fructꝰ marie bn̄dictꝰ ad locurtionē ſiue repletionē aīe rōnalis.Prouer. xij. De fructu oris ſui vnuplebit̉ bonis. Dn̄m ieſum ſolū frutris. ſꝫ etiā fructū orꝭ incōgrue fateqꝛ ip̄iꝰ oris p̄dicatiōe. oris ꝯfeſſione orꝭ oratione meremur. Ip̄m qͦꝫ ore exteriori ſunmus ſacr̄aliter. ore qͦꝫ interiori ſpūalit̓qd̓ Hiero. ait. Flos marie factꝰ eſt fructusvt nos illū comederemꝰ. De iſto fructu.vnuſqͥſqꝫ replebit̉ fidel̓ bonis ſpūaliū dtiaꝝ. bonis inqͣꝫ v̓tutū gr̄aꝝ. De taliū bonoꝝ repletiōe apl̓s dic̄ Ro. xv. Deꝰ aūtrepleat vos om̄i gaudio pace ī credēdoabūdetis ī ſpe v̓tute ſpūſſctī. O ꝟe btā huius fructꝰ plenitudo. qua repletꝰ eſt ſolūager v̓ginis hūc fructu ꝓducētis. ſꝫ etiācus vniuſcuiuſqꝫ fidelis hūc fructū ꝯtiſicut patet beatū Hiero. ait. Bene agerplenꝰ d̓r. qꝛ plena ꝟgo maria ꝓnunciat̉īius vtero credētibꝰ fructꝰ vite ꝓceſſit.om̄es de plenitudine eiꝰ accipimꝰ gr̄antia. Nono chariſſimi neceſſariꝰ eſt frumarie bn̄dictꝰ ad ꝑfectionē vite ſpiritualiUn̄ de viro ꝑfectō bn̄ in pͣs. d̓r. Et eritilignū qd̓ plātatū eſt ſecꝰ decurſus aqͣꝝqꝫ ꝓſperabūt̉. Quid intelligere debemꝰ ꝑtcurſus aqͣꝝ. niſi irrigationes gr̄aꝝ. qͣsdat ſiue ꝓfert fructu ſuū dn̄m ih̓m chriſtuꝫTres aūt hic cōditiōes ꝑfecte vite inſinu hoīem fructu fructifeꝝ comitāt̉. Pctoꝝ nāqꝫ eſt tꝑs ſuū negligere. ꝓptebn̄ d̓r. Fructꝰ ſuos dabit in tꝑe ſuo. Perictoꝝ qͦꝫ eſt in vbis inutilibꝰ defluereqd̓ bn̄ addit̉. foliū eiꝰ defluet. Perfecio inſuꝑ eſt ſpūi ꝓſpera ſunt obmitire. ꝓpter qd̓ bn̄ ſubiugit̉. Om̄ia q̄cūqꝫ faciꝓſperabūt̉. Uel certe ei hūc fructū chartatē tulerit om̄ia ꝓſperabūt̉. qn̄ ſibi omūbonū cooꝑant̉. ſicut ſcriptū eſt Roma. xij