Fo.
XLIII
vt cognita deuitēt̉ Cautior ī bōis ābl̓as ſi⁊ mala nō lateāt Tepidꝰ in ꝯuerſatiōe. ocioſa ꝟba. ⁊ vanas cogitatiōes noxias eſſe nōꝯſpicit Uitatꝭ grādibꝰ. reliqͣ oīa vix reputat īputāda Ebetati cordis ip̄e ad ꝯſcīaꝫde offenſis vt timorꝭ filial̓ ignarꝰ. timoratoſſcīe puritatē amāteſ. fatuos ⁊ ſuꝑſtitioſoſtētiat. Ꝙ ſi a torpore mētꝭ euigilauerit. eaq̄ leuia exiſtimabat. qͣi horrēda atqꝫ atrociaptimeſcit. Uacuꝰ gr̄a ⁊ tepidꝰ. qd̓ eſt gr̄e. ſeuminꝰ neceſſarie tētiōis. qd̓ diſcipline. qd̓ morū. qd̓ v̓tutꝭ ꝑfectio ꝯciliat. negligēs illd̓ difficile vl̓ certe ſuꝑfluū arbitrat̉. egre doctrināad talia patit̉. Doctorē nimis ꝑfectū ironica irriſiōe ꝓnūciās Nēpe ſtultꝰ ſui pr̄is diſciplinā irridet. vt pateat qd̓ iuxta ſapiētemd̓r. Cōpedes ī pedibꝰ ſtulto doctrīa Aīal̓hō nō ꝑcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei. Tepidꝰ. ī cōuerſatōe rmiſſus. publicos mores. ⁊ doctoris monita negligit. ea q̄ d̓i ſūt lāguide oꝑatur. ſi qd̓ inchoat bonū. vix ꝑficit. tard̓ ad diuinū officiū ⁊ q̄qꝫ ꝯuentualia occurrit. ociogaudet. labore vl̓ modico ledit̉. ⁊ facile ſe infirmū vl̓ ad modicū ſe fatigatū p̄tēdit. ſed ⁊amore pͥuato ſe diligēs. q̄ carnis ſūt ſapit etꝓſeqͥt̉ ex affectu. Alioꝝ qͦꝫ defectibꝰ n̄ ꝟ̓tutibꝰ herēs. ſi qͥd minꝰ vl̓ negligēter actū inſpexerit. illd̓ ī exēplū ad ſue velamē cepiditatisaſſumit. Ficta ei ⁊ īdeuota ꝯfeſſio. rara ⁊ breuis ꝯpūctio. inſipida ⁊ ſine intētiōe orō. īcircūſpecta ⁊ ſine edificatiōe lectio. obedientiemoroſa ⁊ ſine deuotiōis affectu vix aliqͣlis īpletio Multos eī remiſſa ꝯuerſatio inſtinos errores r̄ducit. ac viuēdi torpore r̄ſolſus n̄ curāda curat. neceſſaria negligit. et ſuioblitꝰ aliena ꝯſiderat notat ⁊ explorat. Sꝫqd̓ inſonuerit v̓bū āhelat ſollicitꝰ ad ſciēdū⁊ honeſtate poſtpoſita id ab inuitis ⁊ celareforſan volētibꝰ īuerecūde reqͥrit. locꝭ ſibi nōꝯceſſis. ꝯgregatiōi ⁊ collocutiōibꝰ fratꝝ ſe īgerit nō vocatꝰ Cū eū abeſſe putauerꝭ. adeſtimpudēs lateri. adeſt auri. vt nec ſecretū valeas occultare ẜmonē Obẜuat āguloſ. vagis circūſpicit ocul̓. heret ad ſingl̓a q̄ occurrūt. Cōmunes obſidet trāſitꝰ. ſuꝑueniētium ⁊ forēſiū gaudet occurſu. rumoribꝰ ⁊ ſecularibꝰ ꝟbis hauriēdis ⁊ referēdis ītenditRes ſibi nō deputatas curioſe reuoluere n̄quieſcit. lr̄as etiā alienas ſi caſu aꝑtas inueniat inſpicere nō veret̉. qͣs tamē licet aꝑtasqlibet inuētas vix aliqͥs niſi ſuꝑior licite in-
ſpicit. vl̓ alijs inſpiciēdas exponit. Rerūquoqꝫ apparatꝰ cura ſuꝑflua curioſitatis vicium clamat Signa ꝟo ſuꝑbie ſanctꝰ proſper enumerās. Hos inqͥt dolēdos enucioquos iā cōuerſos ſuꝑbia occulte captiuat.Hi ait ſeniorū ſuoꝝ nō obſeruāt imperata.ſꝫ iudicāt de ſuis negligētijs. obiurgati autrebellant inſolēter. aut murmurāt. Simplicitatē ſpūaliū fratrū irridēter exagitant.p̄ferri ſe etiā melioribꝰ impudēter affectāt.Obſequia delata faſtidiūt. negata pertinaciter querūt. Natales moribꝰ an̄ponūtminores ſuos elati deſpiciūt. cōferri ſibi aliquos poſſe nō credūt. Nō ſeruāt in obſequio reuerentiā. in ſermone modeſtiā. ī moribꝰ diſciplinā. habēt in intētione ꝑtinaciaꝫin corde duriciā. in ſermocinatōe iactātiamSūt in humilitate fallaces. in locutōe mordaces. ſubiectōis impatiētes. temerarij ī audiēdo. clamoroſi in loquēdo. faſtidioſi ī aduertēdo. p̄ſumptuoſi ī docēdo. effrenati deformit̓ in cachinnādo. hec ſunt infert ſuperbie graſſantꝭ īdicia. Suꝑbus ſe ad om̄sꝓprie volūtatꝭ impulſus accōmodat. nec ſealijs ſed alios ſibi applicare cōtendit. facile ſibi ꝯtumeliā iudicat. ad quā irrogādā ē validus. ad tolerandū infirmꝰ Et ſe grandealiqͥd eſſe putās. deferre ſocijs dedignatur.legibꝰ ſubdi ⁊ culpā recognoſcere ꝓpriā erubeſcit. Et licet iuxta ordinis mores ſe regere neſciat. in ſuis oculis tamen ſapiēs ⁊ perfectus. ad alioꝝ inſtructōnē ſue p̄ſertim opinioni ꝯtrariā ſtomachat̉. rep̄hēſus offenditur nūc inſufficiētiā vel friuolā. nunc moniuit. vt nōnūqͣꝫ ex ore dn̄i euomāt̉. ¶ Curio toris modū calumniās. vt ſi ꝑſuadere aliquid velis. modꝰ artē monitio ſtudium exigat quo allegationū obſitus ſpinis ſicut ericius. vel irrefragabili ratiōe. vel auctoritatenō dubia capiat̉ Fit igit̉ ad obtēperādūdifficilis ⁊ ad correctionē impatiēs. adeo interdum vt ſe diſcipulū abnuēs. ip̄m etiā deputatū ſibi refugiat inſtructorē. Hec omnia ſerui dei quaſi peſtē mortiferā deteſtāteſꝑfecte ad dn̄m cōuertant̉. iuxta illud Deuteronomij. Perfectus eris ⁊ ſine macula cūdn̄o d̓o tuo Ue duplici corde. ⁊ pctōri t̓raꝫingrediēti duabꝰ vijs. Si quis ꝟo ſufficiēter expectatꝰ ⁊ monitꝰ. mores corrigere ac religionis formā induere negligit. p̄ſertim ſirebellis aut cōtentioſus extiterit. nō eſt ꝓficientiū numero aggregādus. Infidelis ſidecedit, diſcedat ne vna ouis morbida cō-