Fo.
XLII
ende ſpūs recreet̉ In ſomnū qͦꝫ iturꝰ ſemper aliquid in memoria ſecū deferat in quoplacite quidē obdormiat. quod nonnūq̄miuuat ſomniare. ⁊ vigilātē excipiēs ī ſtatumheſterne intētiōis reſtituat Lectū ītraturus ꝓ diurnis offenſis orōem ſꝑ aliquā faciat. veniā petat. pectꝰ ꝑcutiat. crucꝭqꝫ munitꝰſignaculo ſuū deo ſpiritū humilit̓ recōmendet. qͥ a ſomno ſurgēs. cū aliquāta ſe denuolaude cōſignet Ꝙ ſi forte eū luxurie pompa cōcuſſerit. recordet̉ dilectū ſuū poſitū ſuper lectū dolorꝭ. ⁊ vniuerſum ſtratū eiꝰ ī carnis infirmitate verſatū. Hec dicēs in corde. Dn̄s meꝰ pēdet in patibulo. ⁊ ego voluiti operā dabo. Sicqꝫ īuocato noīne ſaloris. ⁊ geminādo ſepiꝰ nomē ſalutis. ceſit quaſſatio.¶ De ordinatiōe circa ꝓximum.Capitulū IIIO hec qualit̓ ſe habere ad ꝓximū debeāt Hugo docet. Suꝑioribꝰ inqͥtobediētiā. timorē. obſequiū. ⁊ venerationē exhibere debemꝰ. cū eqͣlibꝰ pacē ⁊ concordiā cuſtodire. inuicē obſeqͥo. beneficio. ⁊honore p̄uenire. In oī actiōe ⁊ v̓bo ſuꝑiorēeis locū tribuere. ⁊ ſi qn̄ fortaſſis in aliqͣ negocio p̄ire eos cogāt̉. cū oī hūilitate ⁊ reuerētia q̄ facienda ſūt nō p̄ciꝑe ſꝫ demōſtrare.⁊ ſi eos p̄cedere ꝯtingat cū alacritate ⁊ deuotione qͣſi ex neceſſitate ſubiecti obedire. Inioribꝰ ſꝑ bn̄ficiū ⁊ auxiliū īpēdere. veneranē nō exigere. ſocietatē atqꝫ eqͣlitatē amare. Maioribꝰ ait debemꝰ ꝑ timorē ſubdi.eqͣlibꝰ ꝑ caritatē obſeqͥ minoribꝰ ꝑ eqͣlitateꝫſociari ſeu coeqͣri ¶ Igit̉ deuoti frēs ſeniores ſuos reuereant̉ vt dn̄os. diligāt vt parētes. Qui p̄ſunt ī dn̄o ſunt ẜm apl̓m ampliꝰ īcharitate habēdi Sane iuxta Hugoneꝫreuerētia ſine amore ẜuilis eſt ⁊ amor ſine reuerētia. puerilis iudicari debet. ꝓpterea docet ſanctꝰ vt trāſeūte maiore. minor ſurgat.⁊ det ei locū ſedēdi. Nō p̄ſumat inquit iunior cōſedere niſi p̄cipiat ei ſenior ſuꝰ. Prior h̓ponit ꝯuerſio vel gradꝰ officij ſeniorē. qͣꝫqͣꝫ⁊ etas ſit iuxta legē dn̄i honorāda. ſic eī ſcriptum eſt. Corā cano capite cōſurge. ⁊ honora perſonā ſenis. Diſcretio tamē caute ꝓloco ⁊ temꝑe ac ſine reuerētie cōgrue detrimento. venerationē modificat Habēduſeſt modꝰ in om̄ibꝰ. nec vicioſam quidē ſuꝑſtitionē admittēs. nec ſuꝑſtitionis euitandepretextu humilitatis aut morū ſanctioneꝫ
euacuās. Obediētie ſe totos ſubijciant.Sit homo interior totꝰ deo. ſit exteriortotꝰ p̄lato ſubiectꝰ. Quicqͥd ſuperior eisvel p̄poſitus vel inſtructor iniunxerit. quaſi diuinitꝰ imperatū. ſtatim vt veri obedientie filij deuote adimpleāt. quicqͥd ſtatueritimmobiliter ſeruēt. ſcienterqꝫ aliquid tranſgredi ſacrilegiū putent. Credāt ſalutare.quicqͥd ille p̄ceperit Perfecta obedientiaeſt in incipiēte maxime indiſcreta. id eſt. nondiſcernere quid vl̓ quare precipiat̉. ſed tātūad hoc niti vt fideliter ⁊ humiliter fiat quoda maiore precipit̉. ¶ Nouiciū prudentē. incipientē. ⁊ ſapientē. in cella diu poſſe cōſiſtere eſt impoſſibile ⁊ in cōgregatione durare.Stultus fiat vt ſit ſapiens. Secureꝑ om̄ia obedit̉ vbi contra deū nihil precipitur. Diſcāt ergo volūtates ꝓprias frangere. alienoqꝫ iudicio ⁊ imperio ambulare.Nulla ars ait ſanctꝰ abſqꝫ magiſtro diſcitur Ad illud inqͥt tendit oratio vt tuo doceam te arbitrio nō viuendū. ſed viuere debere in monaſterio ſub vniꝰ diſciplina patrꝭconſortio multorū. vt ab alio diſcas humilitatē. ab alio patientiā. hic te ſilentiū doceat. ille manſuetudinē. Nō facias quod vis.ſubijciaris cui nō vis. Laſſus ad ſtratū venias. ambulanſqꝫ dormites. nec dū expletoſomno ſurgere cōpellaris. Nihil abſqꝫ inſtructoris cōſciētia vel quocūqꝫ eant. cui abalijs etiā ſuperioribꝰ demādata ſibi ſignificent In quibꝰ ſufficit ip̄e. ſemꝑ eius licentiaſint cōtenti. ꝓ his que inferioris ſunt nō paſſim recurrit̉ ad maiorē. Fratres omnes.⁊ ſe inuicē honore ⁊ obſequio p̄uenire. ⁊ eorum defectū in officijs humilioribꝰ implere cōtendant. Seniores fratres verſiculos dicere. de lumīe ſeruire. librū ad officiūtenere. vel huiuſmodi humilia in choro ⁊ extra. quantū in ſe fuerit nō permittāt Omnibꝰ ſe ſubijciētes humiliter propter deumnō quod ſibi vtile putent. ſed quod alijs amplexantes om̄ibꝰ libenter obediāt. omnibꝰſatiſfaciant ꝓut poſſunt. vt in omnibꝰ quibꝰvtitur trāſitoria neceſſitas ſuperemineat q̄permanet charitas. Quicquid agūt fideliſſime cū diligētia faciāt. ⁊ tanqͣꝫ deo non qͣſi hominibꝰ ſeruiētes. non eſtimēt alios fratres qui diutiꝰ in ordine laborauerunt. ſecum exequo laboribus occupandos. preſertī cū de ſe hūilit̓ ſentiētes pie d̓beāt cred̓eꝙ ſancti viri plꝰ deo placeāt quieſcentes qͣꝫ