Speculum diſcipline

cōuentus p̄ſentia nō cōprimit linguā ſuā.p̄ſumptuoſus ⁊ intemperās merito iudicatur. Loqui tn̄ in medio magnatorū nō p̄ſumas. ait ſapiens. Et iterū. In medio ſeniorum nō adijcias loqui. Hoc p̄cipue intēperantie ⁊ p̄ſumptiōis eſt nota. ſi nouꝰ frater in ordine vel iunior quiſpiā ſeniore preſente ſine ip̄ius nutu. maxime coraꝫ extraneis loqui aut rn̄dere p̄ſumit. niſi ex officiovel cōmiſſo habeat pͥus loqui. Temꝑantiaeſt. ait Proſper. ꝙ p̄ſtamꝰ loquēti ſeniori ſilentiū. qd̓ ip̄ius ad loquēdū p̄ſtolamur imperiū. In p̄ſentia vero cōuentꝰ nullū cōuenit loqui ſine requiſito ſuꝑioꝝ aſſenſu. niſitm̄ ſe accuſando. vl̓ ad interrogata ſuꝑiori.vel corrigēti ad menſaꝫ breuiter ⁊ humilit̓rn̄dendo. ¶ Ut breuit̓ voce ſancti Bernardi p̄ſumptuoſuꝫ agnoſcas. Prius ait in cōuentū reſidet. in cōſilijs pͥus rn̄det. non vocatus accedit. nō iuſſus ſe intromittit. reordinat ordinata. reficit facta. vilē ſe ſi nō emineat eſtimans. ⁊ humilē inter alios erubeſcens. in locis ⁊ ceteris que honorem redolent ſe qͥbuſlibet alijs parificare contendit.audax ip̄e. ad q̄libet fit frontoſus ⁊ impudens. qd̓ eſt maximū viciū in neophito ⁊ iuuene. religionis cōfuſio. iuuenis p̄ſumptuoſus ⁊ effrons. rep̄henſibilis maxime in iuuene p̄ſumptio. quē magꝭ hūilitas ſtabilit.verecūdia ornat. venuſtat ſimplicitas. tīorinſignit. ⁊ aptū efficit diſcipline cuiꝰ initiuꝫeſt. Qui ſine timore eſt. nō poterit iuſtifica¶ De irreuerentia. Capl̓m VI.Rreuerentie deniqꝫ viciū eſt humilidei feruo vitādū. cū ſcriptū ſit. Cuihonorem honorē. ⁊ honore īuicē p̄ueniētes. Attendit̉ irreuerētia reſpectuꝑſonarū. loci ſacri ⁊ temꝑis. officij diuini ⁊rerū eidem officio ſpecialit̓ ordinatarum.De reuerētia p̄latis aut alijs fratribus.etatis aut pͥoritatis aut diuturnitatꝭ in ordine gr̄a. vel ob ſacri ordinis gradū vl̓ ꝓ vite merito exhibenda. ſanctoꝝ dicta patrū.⁊ vera humilitas q̄ nō ſolū p̄latis ⁊ ſenioribus. verūetiā equalibꝰ ⁊ inferioribꝰ ſe ſpontanea ſubijcit voluntate. pleniꝰ docēt. et eiꝰoppoſitū deteſtant̉. Nō ſenioribꝰ tm̄. īmo etomibꝰ honorē Petrꝰ apl̓us ſentiebat exhibendū. Deferre hūiliter ſocijs honoreꝫcharitatis. ē fraterne fomentū. ꝯſciētie bone. illuſtriſqꝫ animi euidēs argumentū vix

niſi ſocio deferas. cū ip̄o ꝓficies. Eſt precipue cōuentui ⁊ ſuperioribꝰ deferendū. Cōuentus qͥdeꝫ venerabilis. īmo terribilis vtcaſtrorū acies chriſti ordinata. De ſuꝑioreſapiens ait. In medio fratrū rector eorumin honore. Iſtis quāto maior eſt reuerētiaexhibenda. tanto etiam maioris offenſe arguitur irreuerētia circa ip̄os. Sane cōmittēdo et obmittēdo irreuerētie ad ip̄osnota ꝯtrahitur. Cōmittendo ſi corā eis inordinatū quippiā deliberate attemptetur.Unde nō decet coram cōuentu in clauſtrovel alibi reſidente ſine debita maturitate ⁊honeſtate. quātū ad membroꝝ ⁊ habitꝰ diſpoſitionē trāſire. vel eidē tranſeūti occurrere. ſi ab eo valeat comode declinare. auttumultū facere corā eo. Magnus vtiqꝫreuerentie cultus cōuentuali ꝯgregationidebetur. quē qui muſitatiōibꝰ ſeu cachīnisalia ve clamoris vel diſſolutionis laſciuiaſoluere nō veretur. aut attrita fronte ſuperbus. qͥ artari ſilentio dedignat̉. aut honeſtatis. aut religionis ignarꝰ liqͥdo cōꝓbat̉.Quod autē ſuꝑiore p̄ſente agit̉ minꝰ religioſe vel dicit̉. id ſibi turpius ꝓpter hoc qͥmala in eiꝰ p̄ſentia cōmittere nō veret̉. ip̄mirreuereri ⁊ inhonorare cōuincit̉. magꝭ autem ſi eū ſcienter ꝑ alicuiꝰ inſolentiaꝫ factivel importunitatē ꝟbi. temerario auſu moleſtet. Immo d̓ neceſſarijs docet beatꝰ Benedictus. ꝙ ſiqua reqͥrenda ſunt a maiore.cū om̄i ſubiectione et humilitate reuerētierequirant̉. Cū ip̄o autē p̄lato cōtendere nphas eſt. ⁊ execranda in ſubdito irreueretie turpitudo. Deniqꝫ tā circa p̄latos qͣꝫ circa alios ſeniores cauendū ne in attractatione. locutione. officioꝝ recōmendatiōe acſimilibꝰ. aliqd̓ ad eos vel ſignū vilificatiōisappareat Nūqͣꝫ iunior frater ad ſenioresfratres caput. aures. vel faciē quaſi applaudendo. vel ob aliaꝫ quālibet cauſaꝫ niſi neceſſariā manū apponat. vel aliter cum eo facto vel ꝟbo minꝰ reuerent̉ iocet̉. Qn̄ ſeniores ſibi preſentes alloquit̉. ⁊ ſi forte aliqn̄eoꝝ nomē ꝓpriū. ip̄is quidē ex reuerētia ſupprimēdū neceſſario nomīat. ſꝑ tn̄ ꝯgnomēſubticeat. niſi ꝓpter aſtātes eqͥuocuꝫ ſpecificare cogat̉. Senioꝝ auribꝰ nomē eius ꝓpriū l̓ cognomē. niſi ex cā iunior irreuerent̉īculcat. Ueꝝ licꝫ ī vilitatꝭ notā nomē ꝓpͥuexpͥmi. ex amore vl̓ reuerētia ſupprimi ſcriptura innuēte nouerimꝰ. ſine vicio tn̄ palā