Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola frīs gerſon ordinis celeſtinorū

Dicta coaptauit moribus in varijs.Doctrina ꝙͣtus fuerit. ꝙͣtū arte ꝓfundusEdita que fecit plurima ſcripta docentScripſit ad oē genus mulierū ſiue virorūAd xp̄m via ſit quo breuiore modoMultos p̄terea tractatus / opuſcula grataCondidit hec morū ſunt decus ⁊ ſpeculūSermo tenax veri. ferro penetrātior oīSemꝑ amicus ei fluxit ab ore ſuoPredicat hūc ꝯſtās ſecurus ⁊ abſqꝫ timoreQue ſibi cauſa dedit aſpera multa patiPropter eū natale ſolū linquēs ꝑegrinusOris ſe externis tradidit atqꝫ locisUn̄ a re ſūpſit gerſon cognomē honeſtūQuod ſi tranſfert̉ aduena ſignificatTalia pͥncipia meritoꝝ totqꝫ triūphosQuis finis claudet meta ve qualis eritHeu mors ſeua nimis ſubijt q̄ florida cūContriuit vaſtās ac cito cōminuit (ctaTot bona furat̉ vna qua ꝓximat horaFilum ſuccidens impia parca feroxSꝫ qͥd ago dū te mors crudelē vocitanſIlli cū potius grandia dona paresEgit em̄ moriens xp̄s/ ꝙ porta quietisPerpetis. atqꝫ fores luminis introitusHinc ipſi refero grates ꝙ deſpoliauitOcciſuſqꝫ tuā ꝑniciem perimieQuo fuerit natus anno vl̓ obit. retinereIn ꝓmptu ſi vis/ calculus iſte dabitAnnos mille cape xp̄i centū quater addeUicenū nonū tu ſil̓ accipitoIulius orbe ſuo lucem voluit duodenamCurarū requies. que ſibi grata fuitIam ſexagenus terris cum liber abiretEt ſextus ferme fluxerat annus eīHunc cāpanꝰ ager gallus dat pariſioꝝErudit tellus. emula turba fugatAſt hūc dū fugeret. fouet germania felixFit ſibi Lugdunū poſteriores requiesQd̓ viuū recipit defuncti ſic tenet oſſaImp̄cor vt redeat ſpūs ad dn̄mAliudFortis in eccleſia bellator maxime gerſonArmatus gladio/ cingis ouile deiUiuūt ſcripta tua. ꝙͣuis ſint oſſa ſepultaOmnibus exēplar ſe dāt imitabile doctis Epithaphiū ſcriptūin circūferētia ſepulcri in lugduno in eccīaſancti pauli ⁊ in tabula muro appēſa iuxta

CPaplyarma ſua.Magnū ꝑua tenet v̓tutibus vrna ioh̓emPrecelſum meritis gerſon cognoīe dictūPariſius ſacre ꝓfeſſor theologieClaruit eccleſie qui cancellarius annoMilleno dn̄i centū quater atqꝫ vigenoNono luce petit ſuꝑos iulij duodena Epiſtola fratris iohānis de Gerſon ordinis celeſtinoꝝ directafratri Anſhelmo eiuſdē ordinis ſuꝑ opuſculis Ioh̓is cancella. pariſien̄.Oſtulaſti ſepiꝰ amātiſſime mi frat̓p in xp̄o/ vt ea tibi cōicarē opuſculaq̄ a germano meo dn̄o ꝑiſien̄. cancellario ꝯpilata cogͦſcimꝰ aſſerēs te feruētiſſimo amoris deſiderio illorū ſtudiū incūbere. Pareo libēs petitōni tue. tum qꝛ niltibi denegare queo. tū qꝛ mira ꝯplacētia ſicuti creberrime ſum exꝑtꝰ/ eadē amplecteris adeo vt tāta īportunitate denſiſſimaꝝoccupationū qͥbus artaris/ n̄ potueris abduci/ qͥn pl̓ima ex his ꝓpria māu trāſcpͥ ſeris/ ⁊ auide ruminādo vētri mēorie tenaciter ꝯmēdaueris. Crudele gͦ mi frat̓ exiſtīarem/ ſi doctrinā hāc ſaluberrimā ſimilagineū panē quē ī diuerſis rractaculis/ velutiqͥbuſdā cōphinis aut ſportellis recōdituꝫlargit̓ habeo eſuriēti tibi ⁊ tā auide poſtulanti nō cōicareꝫ. Proinde nōne ſacrilegiꝯuincerer ſi hūc doctrine theſauꝝ quē mihi indigniſſimo eiꝰ fratri ꝓ mea eruditōegrādi zelo ꝯmēdauit humo defoſſū ⁊ abſcōditū retinerē. Scīa em̄ ⁊ theſaurꝰ abſcōditꝰ q̄ vtilitas ī vtriſqꝫ. Qua inſuꝑ rōne lucernā accēſam abſcōderē ſub modio q̄ ponēda potiꝰ erat ſupra cādelabrū vt luceretoībus qͥ in domo ſūt. Nōne etiā ſaluatornr̄ admonuit. Sic luceāt oꝑa vr̄a bona corā hoībꝰ vt glorificēt patrē vr̄m qͥ ī celis ē.Addo ꝙ ſicut ī crebribꝰ abſqꝫ vlla palpantis adulatōis nō teſtatꝰ ē/ ⁊ alij ꝙͣpl̓imi vixaliqͥd ſtudēdo reꝑis qd̓ ampliꝰ ẜm ſubiectā materiā tuū delectet aīum illūiet ꝓficiatqꝫ hoc idē certiſſime ꝯfirmarē ī memetagi/ ſi nō ꝯtinuo frat̓nalis amor ſuſpectuꝫreddere teſtīoniū diceret̉. Quid gͦ nōne p̄ferre volumꝰ hūc nouiſſimū vl̓ ſui ſil̓es antiqͥſſimis ⁊ ſctīſſimis dīne ſcpͥture doctoriribꝰ qͥ abyſſalis ſapīe ⁊ ſcīe fontes ſcaturiē-

DD 3