Epithaphium Iohannis Berſon
periectio grāmaticalis ſignat mētis affectūvoce incognita. ita interiectio illa ſpūalisſignat hoīs interioris motū ex paſſione doloroſa. Interiectōi qͦt accidūt? Unū .ſ. Significatio tm̄. Significabit̉ em̄ manifeſteintolerātia pene gehēnalis. Primo leticiademonū ſuꝑ tormētis aīaruꝫ. Scd̓o doloraīarū dānatarū. Tercio admiratio iniuſtorū angelorū maloꝝ dicentiū ad ſeipſosO ꝙͣta erat cecitas nr̄a q̄ tenēs nos in ſeculo. ſtultū nobis viſum fuit cū p̄latis. p̄dicatoribus. et ceteris bonis hoībus fugerevoluptates carnis ⁊ oblectamēta mūdi nein hūc locū intraremus ⁊ ecce nūc meritoiſta patimur qꝛ eos audire contēpſimus.Quarto metus .i. timor: qꝛ aīe dānandorūmaxīo timore formidabūt. cū hoſtes infernales eas vexabūt igne inextinguibili verbis acerrimis. oculis ardētibus. vultu tumido. ſpecie nigerrima. De. hac pena dr̄ ineuāgelio. ꝙ ibi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū.i. ibi abundāt dolores ⁊ acerrima pena. qꝛnullus flere ſolet niſinimia triſticia grauatus. De hac etiā pena dicit Eſaias. Uermis eorū nō moriet̉. ⁊ ignis eorū nō extinguet̉. qꝛ vermis ꝯſcīe nunꝙͣ ſedat̉ quin ſꝑremorſum ꝯſcīe patiat̉. ex qͦ iudiciū dei comendabūt ⁊ ſeipſos cōtinue accuſantes indignatōe ⁊ ira corpebūt. ignis etiam penanunꝙͣ extinguet̉. ſil̓r vermis eorū nūꝙͣ moriet̉. deſpectio eorū ſꝑ remanebit. ⁊ ignisꝯſcīarū quē hic accederant ibi ꝑficiet̉. Etde hoc pſalmiſta ait. Ignis ⁊ ſulphur ⁊ ſpiritus ꝓcellarū ꝑs calicis eorū .i. ꝙ ꝑs tormentorū gehēne erit ardor ignis. fetor ſulphuris. ⁊ tēpeſtas maligni ſpūs. Et vt clarius iſta pena decleratur. ſumamus exemplū ꝑ ſil̓e. gaber ferrarius ſolet eſſe nigerfacie habet caminū obſcurū in qͦ ponit ferrum vt incaleſcat. poſtmodū ꝑ ſe ⁊ ſuos coadiutores cū malleis ꝑcutit ad nutū ſuuꝫEcce faber iſte ē dyabolus qͥ nigerrimus ēCaminus obſcurus eſt infernus oī claritate priuatus. Ignis ē pena flame ardentisCarbones appoſiti ſignāt ꝙ pena iſta nūꝙͣ vel parum laxat̉. ſꝫ magis incēſa efficit̉.Ierrū eſt ipſa aīa dānata q̄ ibi vel iſti igniexponit̉ ꝑpetuo cōburēda. hanc v̓bis acerrimis exprobare demones nō ceſſant. Dilectiſſimi ergo nos ſcientes iam iſta. ꝙͣdiu
hunc mundū poſſidemus ſtatū pnīe ducamus ne dyabolus poſtmodū ſuꝑ nos gaudeat. ſꝫ potius ſanctorū angelorū gaudiūſuppleamus. qͥ gaudēt ſuꝑ vno pctōre penitentiā agente. Cogitemus quō redēptiſumus ſanguine xp̄i et nullo mō fruſtret̉tm̄ bn̄ficiū in nobis. ne ſicut ftercora de vētre purgādo exeāt. ⁊ ſicut quiſquilie a lig.nis abſciſe in ignem ꝓijciant̉. ita nos poſthanc vitaꝫ tanꝙͣ ſtercora de medio eccleſietollamur. tanꝙͣ palee et quiſquilie in ignēgehēne ꝓijciamur. Ibi gͦ nr̄a fixa ſint corda vbi vera ſunt gaudia.¶ Explicit donatus moralizatus egregidoctoris mgr̄i Iohannis de Berſon cancellarij Pariſien̄.Carmē de vita ſolitaria/ videsͣ. inter carmina ſuꝑ Magnificat96. D. qd̓ ſic incipit Diſꝑſit dn̄s vana deſede ſuꝑbos. Et finit circa lr̄am Fſic Sola vacat ſoli ſed ſocialis ouat.Epithaphium magiſtri Iohannis de Gerſon.Uocat ad plāctū ſtudiū te ꝑiſiēſe.Et celebrē gēitū funē plaga recēsQui tibi nūc rapit̉ p̄clarus morte ioh̓esCancellarius in te fuit officioIntra tuos natos nō huic ſil̓em meruereCernere/ vel quēꝙͣ ſecula noſtra paremNullus pāgerico mēdaci me putet iſtaLatius vt creſcat. ſcribere/ fama viriHuius. teſte deo. virtus ſuꝑauerat omneHic calamus laudis qd̓ ſibi ferre valetPrimicias eui xp̄o dans indole puraIacta ſenex legit ſemina meſſe grauiOcia deuitans puerilia tunc puer ipſeGrandis honeſtatis ꝓdidit indiciaCarnis ſorde carens. etatis iter iuuenilioTranſit hinc lubricū. qͦ fere quiſqꝫ ruitOmne ſeq̄ns tp̄s dedit alme theologieCuius ꝓfeſſor claruit eximiusCepit em̄ rectū facere/ poſt recta docerevt melius voci conſona vita foretTinnula vox eiꝰ/ geſtu comitata venuſtoUera ſuadebat. celica verba docensAt quotiēs dura ceruix flecti reproborūDeduit. inſonuit aſperiore tonoRhetor ⁊ orator miro ſermone diſerto