Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MoraliſatusTjoo

dn̄ica ꝯtētaꝝ. Na mihi dn̄e in hoꝝ pſalmoꝝ meditatōe timorē pene. dolore culpeſpem venie. amorē cordial̓ mūdicie. deſideriū celeſtꝭ pr̄ie. diffidētiā v̓tutis ꝓpͥe. exultatōeꝫ deniqꝫ ſpūalis leticie. De hoc enī ſeptenario mētaliū affectuū. pͥncipl̓r agit̉ inhoc ſeptenario deuotoꝝ pſalmoꝝ. His ſeptē affectibꝰ. qͣſi ſeptē ſcale pnīe gradibꝰ. advitā patrie celeſtis aſcēdit̉. qͦ me finalit̓ deduci. ⁊ felicit̓ aſcēdere. ⁊ tecū habitare phēnit̓qꝫ regͣre tu miſericordit̓ p̄ſtare dignerꝭ.Qui viuis ⁊ regnas ī ſecula ſeculoꝝ Ame. In hͦ finit̉ doctrīal̓ expoſitō mgr̄i Iohānis Gerſon ſuꝑ ſeptē pſalmos penitentales ⁊cͣ.Incipit donatus moralizatꝰ venerabilis mgr̄i Ioh̓is de gerſoncācellarij pariſienſis.TArteſor̄onis quot ſunt.Octo. Que? Cognitō ſubſtātie. cognitō qͣlitatꝭ. ꝯgnitio p̄cepti d̓i. cognito eiuſdē. cognitō hoīs ẜm deū ⁊ẜm natura. ꝯſideratō futuri iudicij. ꝯſideratō leticie electoꝝ. ⁊ ꝯſideratō triſticie dānatoꝝ. Nomē qͥd e? Hō. qꝛ hō vocarꝭſi cogͦſcꝭ ſub̓aꝫ tuā vn̄ factꝰes: veracit̓ ſcis: enomē. Ecce cognitō ſub̓e q̄ ē pͥma ꝑs or̄onis: de t̓ra es ⁊ ī terrā reuerterꝭ. Noī qͦtaccidūt? Sex. Que? Qualitas. ꝯꝑatio. genꝰ. nūerꝰ. figura. caſus. Cuiꝰ qͣlitatꝭ hō.Appellatiue. qꝛ cōe ē oībꝰ hoībꝰ de t̓ra fierīmo d̓ viliori t̓ra flue materia. Cōe ē etiamoībꝰ hoībꝰ eē aīal rōnale. Cuiꝰ gͣdꝰ ꝯꝑationis? Nullius. qꝛ hō nō dꝫ augeri ꝑ preſumptōeꝫ. nec minui ꝑ puſillanimitate Etideo ē nomē ſubſtātiuū. vt ſtare habeat exͣnimiū timorē ⁊ ꝯͣ nimiā p̄ſūptuoſaꝫ ſpem Cuiꝰ generꝭ? Cōis. Quia tā viro ꝙͣ mulieri ꝯuenit natura hoīs. Cuius nūeri?Singl̓aris. Qꝛ qͥlibꝫ ꝑ ſe rōeꝫ reddꝫ an̄ tribunal xp̄i. Cuiꝰ figure? Simplicis. Qꝛnō pōt diuidi ī plures ſectās. Optet enī ſiſaluari dꝫ: ꝙ ſolū fidē xp̄i cōfiteat̉: ⁊ ab illanō diuidat̉. Qui eī hāc fidē n̄ hn̄t/ n̄ hoīesdici debēt: ſꝫ bruta. qm̄ carēt rōe. Cuiuscaſus? Noīatiui ⁊ vocatiui. Qꝛ noīat̉ iammortalis qͥ īmortalis erat creatꝰ. ⁊ vocaturoꝑariꝰ: qͥ et̓ne qͥeti erat deputatꝰ. Cuius

declinatōis; Tertie. Qꝛ declinari ⁊ hūilisri dꝫ tripl̓r. corā deo corā ꝓximo. Un̄ regit̉. Si bn̄ regit̉: a deo regit̉. ſi male: a diabolo. Diſcutiamꝰ iā dicta. O hō ſi ꝯſiderare vis qͥd ſis qͦ ad materiā/ ſine dubio inuenies te nobiliſſimū aīaliū. aīa tua ad ſimilitudinē dei ē facta: ⁊ imagine eiꝰ inſignitahn̄s in ſe v̓tutē intelligēdi. volēdi. ⁊ memorādi. Hec aīa infuſa ē a deo in tuū viliſſimū corpꝰ fetidū ⁊ fragile. vt tāꝙͣ dn̄a ſapientiſſima ⁊ tāꝙͣ hoſpes ſagax domū tuamregat. Ip̄a ergo ꝙͣtū eſt de ſe: ſꝑ valet agere q̄ dn̄o ſuo ſunt placita: ⁊ ad hoc hirigitſenſus exteriores ad exteriora officia/ nō inducētia quicꝙͣ nociuū ad lectōeꝫ ſacrā velad crucē dn̄i intuēdaꝫ vel ad alia ſalubriaq̄ ſibi vtilia vident̉. Idcirco ſi volūtatemcarnis ſeq̄ris/ hoſpite oppͥmis: dn̄am occidis. malugͦ ⁊ vile ē hoc hoſpitiū in qͦ tā nobilis hoſpes ꝑiclitat̉. Si gͦ vis ẜm aīam viuere nō ẜm carne. ꝯſidera ꝙ caro tua terraeſt. terre ergo ꝯditōes ſerua. Terra eī baſſa⁊ dura oīa portans v̓tute patientie. ⁊ ꝙͣtoplus ab aliqͦ vexaris/ tāto ei plus bn̄faciasimbrē enī ſalutarꝭ doctrine ⁊ diuine gr̄e inglutire ſtudeas. ⁊ ficcus ſis a fluxū vitiorūcarnis ⁊ cupiditatꝭ terrene. Habes iaꝫ qͥdſit nomē. ⁊ qͥd ſis ẜm ſub̓aꝫ .ſ. nobilis ẜmaīam. Rogo ergo vt nobilit̓ ⁊ rōnabilit̓ taregas nō viliter ⁊ carnaliter.Uid ē ꝓnomē TRn̄ſio. ſicut hō ē nomē tuū. itapeccator ē ꝓnomē. cū ergo corādeo or̄one fundis. pone ꝓnomē ꝓ noīe: etdicas. O pr̄ celeſtis nō vt hō te inuoco ſꝫvt pctōr veniā poſtulo. Pronoī qͦt accidūt? Sex .ſ. qͣlitas. genꝰ. nuerꝰ. figura. ꝑſona. caſus. Pctōr ergo vt ē ꝓ nomē: cuiꝰ qͣlitatis? Infinite. ꝓpt̓ infinitā ⁊ incertā ml̓titudine delictoꝝ q̄ facio/ ea nūerare nō valeo. Cuiꝰ generis? Oīs. Qꝛ omni generivitioꝝ peccādo ꝑticipo .ſ. mortaliū ⁊ venialiū. Cuiꝰ nūeri? Singl̓aris. Qꝛ ſingl̓ariter pctā mea aīaꝫ meā cruciāt/ ⁊ ꝯſciētiaꝫmeā trucidāt. Cuiꝰ figure? Simplicis.Qꝛ nō poſſum ea diuidere in diuerſis ꝯfeſſionibꝰ ſed qn̄ volo ꝯfiteri oꝑtet ꝙ oīa ſubſimplici ⁊ ſub vna ꝯfeſſiōe dicā clare ⁊ diſtīcte. cū cordis ꝯtritōe ⁊ cū ꝓpoſito em̄ dādi