Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Expoſitio ſuper ſeptem

ritatis feruore ſuccēſa vel accēſas Tūc imponēt ſuꝑ altare tuū vitulos Tūc imponēt angeli ſanctos vel ip̄imet ſancti ⁊ ſpūsbeati offerēt tibi ſeip̄os ſuꝑ altare tuum .ſ.xp̄m in qͦ tāꝙͣ pͥncipali fundamēto ſupedificat omne ſanctoꝝ meritū. cui reddit̉ eternuꝫ p̄miū. ⁊ in cuiꝰ paſſionis v̓tute ſuꝑimponit̉ omne ſacrificiū tibi acceptabile. Super hͦ altare imponēt ⁊ offerēt vitulos. Nōboues antiqͦs ſub iugo pctī mugiētes. ſꝫ vitulos nouellos .ſ. nouos ſctōꝝ ppl̓os ſub īnocētia noue etatis. ab oī vetuſtatis ẜuitute liberos. ſūmaqꝫ libertate gaudētes. Tuergo dn̄e da mihi ab hac ſpūali ſyō. ab haceccl̓ia militāte. in qua tanꝙͣ in via ꝑegrinamur ad illā celeſtē hierl̓m. ad illā eccl̓iamtriūphantē. ad quā tanꝙͣ ad pr̄iaꝫ ꝑducimur cū ſctīs tuis finaliter ꝑuenire. Da int̓muros ciuitatis huiꝰ firmiter ꝑmanē. Bamihi inter ciues eiꝰte feliciter videre. vidēdo amare. amādo gaudere. ⁊ ita meip̄m acceptū tibi ſacrificiū ⁊ holocauſtū offerre.Meditatio ſuꝑ ꝗn Ito pſalmo pn̄iali .ſ. Dn̄e exaudi orōeꝫ meāOmine ih̓u xp̄e qͥ es verꝰ rex glodrie. rectorqꝫ ſctē illiꝰ hierl̓m ciuitatis ſuꝑne. cū ea q̄ de te ⁊ gl̓ioſaciuitate tua dicta ſunt audio. nimiꝝ ad eā tecū ꝑuenire deſidero. Iō poſtꝙͣ multa in p̄cedētibꝰ pſalmis dixerim. detimore pene. de dolore culpe. de ſpe venie.de amore ſpūalis mūdicie. reſtat vt aliqͥddicturꝰ ſim. de deſiderio gl̓ioſe ciuitatꝭ hieruſalē. id eſt. celeſtis pr̄ie. Nō em̄ habemꝰhic vt ait apl̓us manētē ciuitate. ſed illā futurā inqͥrimus ⁊ ad eā feſtinare ingredi debemus. Hāc itaqꝫ deſiderās ad eaqꝫ feſtinās. ſuſpirādo clamare. ⁊ clamādo ſuſpirare ꝯpellor dicēs Dn̄e exaudi or̄onē meam ⁊ clamor meus ad te veniat Cōgruitmihi dn̄e huiꝰ pſalmi titulus. Intitulat̉nāqꝫ oratio pauꝑis cū anxiaret̉ ⁊ in cōſpectu dn̄i diffudit p̄cem ſuaꝫ. Ego nāqꝫ pauper ⁊ inops in via p̄ſentis miſerie. vt fiamdiues in patria celeſtis glorie. feruēti eſtuātiqꝫ deſiderio anxior. ⁊ ꝓpterea anxiꝰ oro.⁊ precē meā in cōſpectu tuo humilit̓ effundo. ideo exaudi orationē meā ⁊ clamoremmeū. Iam enī ꝓpter animi magnā anxie

tatem or̄o creuit in clamorē. Orans enimclamo. Heu me qꝛ incolatꝰ meus ꝓlongatus ē. Heu me qꝛ nimis afflictus ſuꝫ ī via⁊ nimis elōgatus a patria. Et ideo (Nonauertas facie tuā a me in quacūqꝫ die tribulor inclina ad me aurē tua Et inſuꝑ Inquacūqꝫ die inuocauero te velociter exaudi me Quia dn̄e coram te oro. qꝛ ad te clamo. ideo da mihi faciē tuā. da mihi aureꝫtuā. Da faciē nō iratā ſꝫ placatā ꝑ clemētiaDa aurē nō indignatā ꝯtra me. ſed ad meinclinatā ꝑ mīaꝫ. Dabis vtiqꝫ dn̄e ⁊ oīnolibēter ac liberaliter dabis niſi obſtet mihinubes pctōꝝ que obſiſtit or̄onibꝰ iniquoꝝUnde ꝑ Eſaīā dicit̉. Oppoſui nubem. netrāſeat or̄o Tu ergo rumpe nubē effundecōtra eam lumē vultus tui ⁊ ita non auertas faciē tuam. nec declines aurē tuā a mevel or̄onibus ⁊ meis clamoribus. ſed a peccatis ⁊ iniqͥtatibus meis. Et qꝛ vehem ēterclamo ⁊ inuoco te. ideo velocit̉ exaudi me.qꝛ iam nō terrena qͣſi terrenus. ſed celeſtiaquaſi celeſtis deſidero. Cui deſiderio pͥmptus adhuc te loquēte dicam. Ecce aſſumNec īmerito tam inſtāter peto velociter exaudiri Quia defecerunt ſicut fumus diesmei Quia ſicut fumus vēto cito diſꝑgit̉.ita dies vite mee velociter deficiūt. ⁊ velutvmbra fugiuntꝭ ⁊ oſſa mea ſicut cremiumaruerūt Nō ſolū vires corꝑis deficiūt. ſꝫetiā vires aīe mee q̄ dicunt̉ oſſa mea (qꝛ ineis pͥncipalit̓ ꝯſiſtit īterior fortitudo meaſicut cremiū areſcētes ꝯtracte ſunt vel ſicutfrixa in frixorio ꝯfrixe ſunt. Fortitudo qͥppe animi ex recordatōe peccati ⁊ timore iudicij quaſi frixa ꝯtrahit̉. Iam em̄ frigiturhomo. dū ſe timet arſuꝝ in inferno. Ecce ergo dn̄e. ecce pauꝑtatē meā ꝓ qͣ anxiorecce tribulatōeꝫ quā patior. ecce qualit̓ percuſſus ſum Percuſſus ſum vt fenū) quiaoīs caro fenū. Et ſicut fenū viret ſed ꝑcuſſum facile ſentit ruinā. ſic caro in iuuetuteviret. ſenectute vel infirmitate ꝑcuſſa ⁊ morte ſucciſa areſcēs deficit. Nec ſolum ꝑcuſſus ſum in carne ſed in corde ⁊ aruit cormeū ſterilitate peccati. Sed vnde hoc mihi? qꝛ oblitus ſum comedere panem meum .ſ. id eſt. cuſtodire dei p̄ceptū qd̓ eſt ſpirituale nutrimētū meuꝫ de qͦ dicit̉. Nō exſolo pane viuit homo: ſed ex omni v̓bo qd̓