Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super cantica canticoꝝ

tionū ⁊ cogitationū cordis ꝓut in qͦdā matro deduximꝰ. Arbitror inſuꝑ ꝙ mes ī cāticis nomīat̉ aīa vt ibi. Sic mihi quē diligitenīa mea ⁊cͣ. Et in cātico marie. Magnificat aīa mea dn̄m. Nō em̄ ꝯueniēt̓ intelligip̄t de aīa ſenſuali. nec de p̄ciſe rōnali. Aīaigit̉ ē mens q̄ manēs ſꝑ in arce dirigit amore ſuū vnica in vnicū deū ſola ad ſolū. diligens ad dilectū. Exēplū ſolſequij reſpectuſolis. vel ferri reſpectu magnetis aut poli.Dicūt̉ iſta ſpecio ſe facilit̓ ⁊ ſcolaſtice. Credūt̉ p̄terea ſimplici fide ſꝫ rara ē felicitas exꝑiri. Exꝑiunt̉ tn̄ aliqͥ h̓ in via fortaſſis etiāfinalit̓ reprobādi. vt qͥ gloriat̉ in dn̄o. gl̓iet̉vt timeat. Eſtimo em̄ ꝙ demōes ip̄i iuxͣ dictū iacobi credūt. īmo et aliqͦ mō ītelligūtꝑ naͣlia ſplēdida ⁊ ꝯtremiſcūt. ſꝫ in malumſuū; qꝛ ẜuili timore trahunt̉ qͦ refugiunt ⁊odiūt flagellātē. Cōtrarie ad btōs qͥ timētes ⁊ tremētes ⁊ in ſe deficiētes ſub reuerencia maieſtatꝭ laudāt diligunt gl̓ificāt hymnū glorie. vna ⁊ inceſſabili voce di. Sctūsſctūs ſctūs dn̄s d̓s ſabaoth. pleni ſūt celi ett̓ra gloria tua. Cōformit̉ ad qͦs frequentateccīa dicēs. Gloria pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſcō. Sicut erat in pͥn. ⁊ nūc ⁊ ſꝑ ⁊ ī ſe. ſe. amē. Deogloria qͥ finē appoſuit ad cāticuꝫ marie iuxͣꝓpoſitū nr̄m. Utinā deo bn̄placitū ⁊ eideꝫglorioſiſſime virgini matri ⁊ filie. Cū qͣ ſꝑmagnificat anīa mea dn̄m Amē. Finitanagogicū de v̓bo ⁊ hymno glorie a Ioh̓ecācellario ꝑiſien̄. lugduni. Anno. M. ccccxxviij. Et ꝯtinet qͣttuor ꝑtitiones pͥncipales in qͣꝝ qualibꝫ ſt̓ decē vba ſeu ꝯſideratōnes. Et in v̓ſu qͦlibꝫ multe notule ſeu v̓baꝑ lr̄as alphabeti vſqꝫ ad nūeꝝ. 124. et decēPreſulatū tūc agēte Reuerēdiſſimo patredn̄o amadeo archip̄ſule ⁊ comite Lugdunen̄. Primate galliaꝝ / nr̄e ꝑegrinatiōis beniuoliſſimo p̄ceptore. Epithalamiū myſticū theologi ⁊ theologie. Sub typo iacob ⁊rachel.Ro ꝑ ceruos capreaſqꝫ campi Q Rachel loquit̉.oOro ſacratos ꝑ arnoris ignesPer fidē ſancta decus ⁊ honorē.Iacobamas me. Iacob rn̄det.Er greges nr̄os ouium ꝑ agnosp Perqꝫ formoſum virides ſalictum

Et per illimes nitidoſqꝫ fontesRachel amo te.Ruſticum ſi me genuit dei ſorsRector et ſi ſim poſitus bidentumNobilem claris titulis adauctamRachel amo te.Lucis eterne ſpeculum decorumFfeminam fortem decus omne ſponſiCuius effulget ſpecies honoraRachel amo te.Ibo fiſus te gelidas per alpesAffrice ſirtes peragrabo tutusScylla nil terret nihil et charibdisRachel amo te.Si tonet celum crepitu fragroſoTotus et caſum minitetur orbisInter hec tanta poſitus periclaRachel amo te.Nil ab amplexū placido refelletQuicquid occurret nihil hinc timeboNullius vincar ſub amore quippeRachel amo te.Uentre fecundo lya ſit licebitEt ſit ancillis numeroſa prolesNeſcio quid plus nitet et placet cur.Rachel amo te.Suauis a te pax requieſqꝫ cordisTriſte nil aufers reboas camenisDulcibus prorſus/ bene concinentemRachel amo te.Rector egypti ſe piens pudicusNaſcitur ioſe ob tibi beniaminqꝫBeniamin quanꝙͣ moriaris ortuRachel amo te.O ſcule ris me labijs pudicisBrachijs ſacris mea colla ſtringeIſt ad vt fiat tibi ſemper herensRachel amo te.Spirituſſanctus tibi multus vnusDona virtutum retines beataDiligentes te ſatias in euumFinit.Rachel amo te.Incipit tractatꝰ magiſtri Ioh̓is gerſonis cācellarij ꝑiſien̄. ſicātica cāticoꝝ ad fr̄es ordīs carthuſieẜetꝰ apd̓ lugdunū Anno dn̄i. M. cccc. xxiMo te ſacer ordo Carthuſien̄. qm̄ amas me ꝓximū tuū. ⁊ iō ꝓxīm argi