Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat92

bonū. qꝛ delectabile eis. etiā ſi nō eſſꝫ vtileīmo nociuū ſepe. Natura tn̄ plꝰ ingeniauit delectatiōeꝫ in aīalibꝰ ꝓpter oꝑationēvtilē/ ꝙͣ ꝓpter delectatione ſuaue. vn̄ ſi haberet aīal nutrimētū ſufficient̓ ſibi ꝯiūctūſi p̄terea generaret ſibi ſil̓e ad ꝯſeruationēſue ſpeciei/ naͣ noͣ curaſſet adiūgere delectationē in ſenſibꝰ guſtus ⁊ tactus/ plus ꝙͣ inigne qͥ fert̉ ad locū ſuū ⁊ generat ſibi ſil̓e ſine delectatōne. Si aūt aīalia/ dimiſſo ſibivtili. vel ſue ſpeciei q̄rūt ſolū delectari/ fithoc p̄ter intētionē nature pͥncipalē. Si v̓oꝯiūgūt vtrūqꝫ nō errāt vt delectatio teneat oꝑationē ⁊ foueat. Diſcipulus Bicis ea q̄ ph̓ie ꝯſonāt ⁊ exꝑiētie ꝯclude ꝓinde. qꝛ delectatio nō fit ſine oꝑatōe aliqͣ/ cognitiua ſil̓ ⁊ motiua. qꝛ nec motiua vis ſola ſufficeret plus ꝙͣ ī rebꝰ ſine aīa. Nec rurſus ſola diſcretiua ſine motu v̓tutis appetitiue/ ſatis eſſet ad delectatōnis originem Mgr̄ Cēſes acute. porro cernas acutius volo. qͣlis ſit hec ꝯbinatio ſenſus ꝑcipientis ⁊ appetitꝰ mouētis. Nec iō q̄ſiuerim ſi ſint due potētie realiter ⁊ eſſential̓rdiſtincte vel ſoīa rōne. Sufficiet ꝙ ad cauſandā delectationē mutuo ſe p̄ſupponūt. Biſcipulus Preſupponūt ſcio? nō aliter ꝙͣ forma lr̄aꝝ/ p̄ſupponit oculū dirigētem ⁊ manū mouente. vbi neutrū ꝑ ſe ſufficeret. Mgr̄ Exēplū placet. ⁊ ſi nō penitꝰ adequatū. Exēplū aliud ē de libertatearbitrij. q̄ nō vnā ſꝫ duas p̄ſupponit potētias. aut potētie vniꝰ eſſentialis duas rōesQuero tn̄ q̄ potētia pͥus occurrat ad cauſationē delectatōis? app̄hēſiua vl̓ motiuaaut ſi ſit penitꝰ res eadē/ q̄rit̉ ſub qͣ rōe pͥusipſa ꝯcurrit. vel app̄hēdēdo vel mouēdo Diſcipulus Cur hoc ī qͣſtionē vocascū vis appetitiua aīalis nō mouet̉ niſi priꝰobiectū ſit app̄henſū ⁊ ſibi pn̄tatū. ꝓpterea⁊ nō ob alid̓ vocat̉ aīalis. Mgr̄. Quidſi tibi mōſtrauero. ꝯuerſū ordine inueniriExēpli gr̄a. ī hoīe qͥ potētiā hꝫ reflexiuamſuꝑ ſe delectat̉ ip̄e ī obiecto ꝑ app̄hēſionēet vim motiuā volūtatis. Cōuertat ⁊ refleceat app̄hēſiuā ad cogͦſcendū qͥd ⁊ qͣlis ſithec delectatio/ cauſata ex ꝑ̄ceptōe pͥma ꝯiūctōis obiectiⁱ ꝯueniētis cū appetitu qͥ ē vismotiua ſolū vt ſit nō cognitiua nec ꝑceptina. Attende ſplerter hoc dictū. Cuius ig

rantia vel incōſideratio/ multos fallit ⁊ inuoluit. Neſciunt em̄ ſecernere id qd̓ attribuat̉ v̓tuti motiue vt ſic a v̓tute diſcretiua. ⁊ hoc ꝓpt̓ ꝯtinuitatē mutuā ⁊ circūinceſſionē ſeu coexigētiā. Diſcipulꝰ Unꝰex illis vſqꝫ nūc fui. Un̄ frequent̓ turbatūet circūdatū me tenebris inueni. ne cogͦſcerē illud dilucide. ad qd̓ (quantū iā ꝯiecturo) duce me ſatagis. Mgr̄ Nil adinirandū. ſi diſcreta ꝯiūctim. ⁊ ꝯiūcta diſcretꝭꝯcipiant̉ alit̓ ꝙͣ oꝑtet ꝯfuſio ſubſequaturCōcedis ꝙ in pͥma cauſatōe delectatiōisneceſſe ē vim app̄hēſiuā in actu ſuo p̄cedere. ſi nō tꝑe tn̄ ordine nature. Nunc aīaduerte pꝰ ꝙ delectatio cauſata ē ſi vis cognitiua cognoſcit hāc delectationē; ꝯſtat ꝙ īde ꝯſequat̉ noua delectatio ⁊ reflexa. qͣ fitvt hō ſciat ⁊ velit ſe delectari. DiſcipulꝰConſtat ⁊ exꝑiri ꝓtinꝰ lꝫ vnicuiqꝫ nōꝓteruo. Mgr̄ Quero nūc ſil̓r a nō ꝓteruo nec diſcolo q̄ cā p̄cedat ordīe naͣli ꝑceptionē delectatōis iſtiꝰ ſcd̓e reflexe. vtrūappetitꝰ vel vis ꝑceptiua. ſenſus aut intellectus. Diſcipulus Uideor aꝑte rn̄dere ſi dixero ꝙ ad hāc delectacōins ſcd̓e ꝑceptione/ neutra potētiaꝝ ꝑ ſe pͥmo. ſola concurrit. ſꝫ vt ꝯiūcte fuerint et vnite ad pͥmedelectatōis q̄ nūc obijcit̉ habendā reflexeſuꝑ ſe ꝑceptionē. Mgr̄ Conſequit̉ gͦſcd̓a ꝑceptio ad vnione vtriuſqꝫ cāe ꝯcurrentis. nec potuiſſꝫ aliūde p̄cipi reflexa delectatio niſi ſimplex pͥor eſſet. BiſcipulꝰNequeo ꝯͣdicere. ꝑge ſi placet ad ter.ciū bonū. qd̓ honeſtū noīat̉. Mgr̄. EHoc ꝓpriū ſoli nature intellectuali eſt. vtad bonū honeſtū ſolū ꝓpter ſe moueatur.etiā ſi nihil inde vtilitatis nihilqꝫ delectatōis oriret̉/ ꝙͣuis ī ſe tn̄ ſūme ſit ⁊ vtile ⁊ delectabile. Honeſtū inqͥt tuliꝰ ē. ꝙ ſua nosvi trahit ⁊ allicit ſua dignitate. Finis itaqꝫnature intellectualis ē/ vt ſuſcipiat̉ ad bonū hōeſtū qͦ ſolo fruat̉. ⁊ ī illo delectata qͥeſcat. Nulla ad hūc finē attingit irrōnaliscreatura. qꝛ nec ad illū creata eſt memorandū intelligensī Iamādū. Cōtēplabaris altiſſimā hanc ⁊ pulcerrimā veritatē. oaltiſſima ⁊ pulcerrima feminarū. Hāc inſinuaſti/ dū de ſolo iſrl̓ qͥ ſua īterp̄tatōe dr̄vidēs deū vl̓ viſio dei ꝯpleuiſti cāticū tuūSuſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuū. Diſcipulꝰ Pro