Super Magnificat92
bonū. qꝛ delectabile eis. etiā ſi nō eſſꝫ vtileīmo nociuū ſepe. Natura tn̄ plꝰ ingeniauit delectatiōeꝫ in aīalibꝰ ꝓpter oꝑationēvtilē/ ꝙͣ ꝓpter delectatione ſuaue. vn̄ ſi haberet aīal nutrimētū ſufficient̓ ſibi ꝯiūctūſi p̄terea generaret ſibi ſil̓e ad ꝯſeruationēſue ſpeciei/ naͣ noͣ curaſſet adiūgere delectationē in ſenſibꝰ guſtus ⁊ tactus/ plus ꝙͣ inigne qͥ fert̉ ad locū ſuū ⁊ generat ſibi ſil̓e ſine delectatōne. Si aūt aīalia/ dimiſſo ſibivtili. vel ſue ſpeciei q̄rūt ſolū delectari/ fithoc p̄ter intētionē nature pͥncipalē. Si v̓oꝯiūgūt vtrūqꝫ nō errāt vt delectatio teneat oꝑationē ⁊ foueat. ¶ Diſcipulus Bicis ea q̄ ph̓ie ꝯſonāt ⁊ exꝑiētie ꝯclude ꝓinde. qꝛ delectatio nō fit ſine oꝑatōe aliqͣ/ cognitiua ſil̓ ⁊ motiua. qꝛ nec motiua vis ſola ſufficeret plus ꝙͣ ī rebꝰ ſine aīa. Nec rurſus ſola diſcretiua ſine motu v̓tutis appetitiue/ ſatis eſſet ad delectatōnis originem¶ Mgr̄ Cēſes acute. porro cernas acutius volo. qͣlis ſit hec ꝯbinatio ſenſus ꝑcipientis ⁊ appetitꝰ mouētis. Nec iō q̄ſiuerim ſi ſint due potētie realiter ⁊ eſſential̓rdiſtincte vel ſoīa rōne. Sufficiet ꝙ ad cauſandā delectationē mutuo ſe p̄ſupponūt.¶ Biſcipulus Preſupponūt ſcio? nō aliter ꝙͣ forma lr̄aꝝ/ p̄ſupponit oculū dirigētem ⁊ manū mouente. vbi neutrū ꝑ ſe ſufficeret. ¶ Mgr̄ Exēplū placet. ⁊ ſi nō penitꝰ adequatū. Exēplū aliud ē de libertatearbitrij. q̄ nō vnā ſꝫ duas p̄ſupponit potētias. aut potētie vniꝰ eſſentialis duas rōesQuero tn̄ q̄ potētia pͥus occurrat ad cauſationē delectatōis? app̄hēſiua vl̓ motiuaaut ſi ſit penitꝰ res eadē/ q̄rit̉ ſub qͣ rōe pͥusipſa ꝯcurrit. vel app̄hēdēdo vel mouēdo¶ Diſcipulus Cur hoc ī qͣſtionē vocascū vis appetitiua aīalis nō mouet̉ niſi priꝰobiectū ſit app̄henſū ⁊ ſibi pn̄tatū. ꝓpterea⁊ nō ob alid̓ vocat̉ aīalis. ¶ Mgr̄. Quidſi tibi mōſtrauero. ꝯuerſū ordine inueniriExēpli gr̄a. ī hoīe qͥ potētiā hꝫ reflexiuamſuꝑ ſe delectat̉ ip̄e ī obiecto ꝑ app̄hēſionēet vim motiuā volūtatis. Cōuertat ⁊ refleceat app̄hēſiuā ad cogͦſcendū qͥd ⁊ qͣlis ſithec delectatio/ cauſata ex ꝑ̄ceptōe pͥma ꝯiūctōis obiectiⁱ ꝯueniētis cū appetitu qͥ ē vismotiua ſolū vt ſit nō cognitiua nec ꝑceptina. Attende ſplerter hoc dictū. Cuius ig
rantia vel incōſideratio/ multos fallit ⁊ inuoluit. Neſciunt em̄ ſecernere id qd̓ attribuat̉ v̓tuti motiue vt ſic a v̓tute diſcretiua. ⁊ hoc ꝓpt̓ ꝯtinuitatē mutuā ⁊ circūinceſſionē ſeu coexigētiā. ¶ Diſcipulꝰ Unꝰex illis vſqꝫ nūc fui. Un̄ frequent̓ turbatūet circūdatū me tenebris inueni. ne cogͦſcerē illud dilucide. ad qd̓ (quantū iā ꝯiecturo) duce me ſatagis. ¶ Mgr̄ Nil adinirandū. ſi diſcreta ꝯiūctim. ⁊ ꝯiūcta diſcretꝭꝯcipiant̉ alit̓ ꝙͣ oꝑtet ꝯfuſio ſubſequaturCōcedis ꝙ in pͥma cauſatōe delectatiōisneceſſe ē vim app̄hēſiuā in actu ſuo p̄cedere. ſi nō tꝑe tn̄ ordine nature. Nunc aīaduerte pꝰ ꝙ delectatio cauſata ē ſi vis cognitiua cognoſcit hāc delectationē; ꝯſtat ꝙ īde ꝯſequat̉ noua delectatio ⁊ reflexa. qͣ fitvt hō ſciat ⁊ velit ſe delectari. ¶ DiſcipulꝰConſtat ⁊ exꝑiri ꝓtinꝰ lꝫ vnicuiqꝫ nōꝓteruo. ¶ Mgr̄ Quero nūc ſil̓r a nō ꝓteruo nec diſcolo q̄ cā p̄cedat ordīe naͣli ꝑceptionē delectatōis iſtiꝰ ſcd̓e reflexe. vtrūappetitꝰ vel vis ꝑceptiua. ſenſus aut intellectus. ¶ Diſcipulus Uideor aꝑte rn̄dere ſi dixero ꝙ ad hāc delectacōins ſcd̓e ꝑceptione/ neutra potētiaꝝ ꝑ ſe pͥmo. ſola concurrit. ſꝫ vt ꝯiūcte fuerint et vnite ad pͥmedelectatōis q̄ nūc obijcit̉ habendā reflexeſuꝑ ſe ꝑceptionē. ¶ Mgr̄ Conſequit̉ gͦſcd̓a ꝑceptio ad vnione vtriuſqꝫ cāe ꝯcurrentis. nec potuiſſꝫ aliūde p̄cipi reflexa delectatio niſi ſimplex pͥor eſſet. ¶ BiſcipulꝰNequeo ꝯͣdicere. ꝑge ſi placet ad ter.ciū bonū. qd̓ honeſtū noīat̉. ¶ Mgr̄. EHoc ꝓpriū ſoli nature intellectuali eſt. vtad bonū honeſtū ſolū ꝓpter ſe moueatur.etiā ſi nihil inde vtilitatis nihilqꝫ delectatōis oriret̉/ ꝙͣuis ī ſe tn̄ ſūme ſit ⁊ vtile ⁊ delectabile. Honeſtū inqͥt tuliꝰ ē. ꝙ ſua nosvi trahit ⁊ allicit ſua dignitate. Finis itaqꝫnature intellectualis ē/ vt ſuſcipiat̉ ad bonū hōeſtū qͦ ſolo fruat̉. ⁊ ī illo delectata qͥeſcat. Nulla ad hūc finē attingit irrōnaliscreatura. qꝛ nec ad illū creata eſt memorandū intelligensī Iamādū. ¶ Cōtēplabaris altiſſimā hanc ⁊ pulcerrimā veritatē. oaltiſſima ⁊ pulcerrima feminarū. Hāc inſinuaſti/ dū de ſolo iſrl̓ qͥ ſua īterp̄tatōe dr̄vidēs deū vl̓ viſio dei ꝯpleuiſti cāticū tuūSuſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuū. ¶ Diſcipulꝰ Pro