Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus nonus.

Eſt īſuꝑ eccl̓ia ꝯtinēs cōionē ſctōꝝ .i. ſacr̄orū. ꝑ q̄ nimiꝝ ſacīa fit remiſſio pctōꝝ. Ceſſat igit qō nōnulloꝝ. Cur de euchariſtiaſacr̄o nō factꝰ ē in ſimbolis articulꝰ. factusqͥppe ē ſub cōione ſctōꝝ .i. ſacr̄oꝝ. Inter q̄pꝰ ſacr̄m baptiſmi iſtud ſacr̄m fuit p̄dicatu⁊ vſu ꝯtinuo diuulgatū qd̓ ⁊ anthonomatice cōio vocat̉ Cōtēplabat̉ hec cōionē ⁊ ſapuit mēs marie ꝯtinuādā ꝑ generatōes vſqꝫ ad ꝯſūmatōeꝫ ſeculi. ꝙ ſi n̄ mutabit̉ hoc ſacrificiū. vtiqꝫ nec ſacerdotiumxp̄i. nec lex mutabūt̉. ꝯͣ Ioachim. ⁊ ſeqͣceseius: nouā ſpūſſctī lege in euāgeliū eternū/dānabilit̓ ꝓmittētes. ꝓpcerea d̓r hora nouiſſima tp̄s legis xp̄i. qm̄ altera n̄ ſuccedit Cōtemplabat̉ mēs marie ꝯferēs iugit̓īcorde ſuo. quēadmodū xp̄i corpus ꝯtentūnō ſolū ſignatū ſub ſpēbus panis ⁊ vini: ēvera res huiꝰ ſacr̄i. Eſt inſuꝑ ſignū ſeu ſacramētū totius corꝑis myſtici ꝙ ē eccleſiacatholica tā militās ꝙͣ triūphās. cuius caput xp̄s ē. xp̄i aūt deꝰ. Corpꝰ xp̄i. ⁊ ſi nō videat̉ ē tn̄ de ſe ſignū viſibile. gr̄a v̓o vniēsfideles in vnū corpus ⁊ ſpm̄/ cauſat̉ a xp̄o. Cōtemplabat̉ quēadmodū in oī ſacrificio altaris/ dat̉ ſpōſus xp̄s/ eccl̓ie ſponſeſue. dat̉ caput mēbris a qͦ ſuſcipiūt influētiā ꝑfectōis ẜm menſurā vniuſcuiuſqꝫ mēbri. qͦuſqꝫ ꝑueniāt ad mēſurā plenitudīsxp̄i. Cōtēplabat̉ oēꝫ hoīeꝫ viatorē/ ſignificari ſub hͦ ſacr̄o qͦ ad ſufficiētiā facrificij.nō tn̄ qͦ ad finalem efficaciā niſi tm̄ electi. Cōteplabat̉ hoīm cōionē ſub ml̓tiplici dr̄ia Eſt cōio nature a qͣ nullꝰ exci ¬Zpit̉. Eſt cōio ẜꝫ aptitudinē ad gl̓iam. ⁊ abiſta nullꝰ viator excipit̉ qꝛ deꝰ vult oēs homines ſaluos fieri. Eſt cōio p̄deſtinatōis⁊ gr̄e final̓. ⁊ ab illa oēs reprobi viui ⁊ mortui excōicāt̉ vl̓ excipiūt̉. Cōtēplabaturcōionē aliꝙͣ eē ī gr̄a. ī meritꝭ ẜm pn̄tē iuſticiā tm̄mō ſil̓r aliqͣ erat excōicatō ẜm pn̄tēīiuſticiā. ⁊ demeritū. Rurſus aliqͣ erat ẜmpn̄tꝭ eccl̓ie extrīſacū iudiciū. ꝑ ſnīas irregularitatū ⁊ excōicationū iniciata. Contēplabat̉ ꝙ ī oblatōe ſacri vt erat ſacrificiū:nullꝰ viator quātūcūqꝫ ꝑuerſus vl̓ excōicatus/ erat excipiēdus ab offerētis affectu caritatiuo. ex qͣ erat capax btītudīs. Secꝰ deexcōicatōe iā dānatoꝝ. hinc orat eccl̓ia ꝙhoc ſacrificiū ſit abſolutō ſceleꝝ. ⁊ remiſſic

oīm delictoꝝ. qͣtinus ꝑ ſacrificij v̓tutē pecatores reuiniſcāt. ⁊ ad vitā gr̄e reuertant̉Cōtēplabat̉ ꝙ eccl̓ie iudiciū poterat arcēſacerdotes offerētes ſacrificiū. ne ꝑ exp̄ſſaꝫeccl̓ie or̄onem ꝯprehēderent excōicatos abip̄a. Noluit tn̄ nec debuit ꝓhibere charitatis interiorē affectū vt dictū eſt. ꝓptereaforte fuit inſtitutꝰ mētalis modꝰ orādi permemēto. Cōtēplabat̉ ꝙ horrēda eēt excōicatio. ⁊ ꝙͣ timide ferēda ⁊ timidiꝰ ſuſtinēda. q̄ faceret hoīeꝫ ab hac cōione ſalutifera ſeꝑatū. Cōtēplabat̉ ꝙ in rōne ſacrificij petit ſacerdos qͦſlibet aſſociare nōꝓhibitos ab eccl̓ia ⁊ eiꝰpia intētōe. Un̄ ſic̄oblatio xp̄i fuit ſingularis ꝓ om̄ibꝰ ita fuitcōis ꝓ qͦlibet ſingl̓ari. Hec ꝯtra timidosauaros ī ſpūalibꝰ qͥ q̄rūt appropriare ea ſibi/ qͥbꝰ nō eſt liberalitas huiꝰ ſacrificij ſatisnota. Cōtēplabat̉ ꝙ lꝫ vna miſſa ſufficiens eēt de ſe. ſicut ⁊ paſſio xp̄i ꝓ ſaluationeoīm viatoꝝ. Nihi lominꝰ ī rōne ſatiſfactionis ⁊ p̄cij/ plus valebāt pl̓es miſſe ꝙͣ vna. ⁊plꝰ vna ꝓ vno ꝙͣ ꝓ multis. ẜm ordinē diuine ſapīe. q̄ dat oībꝰ mēſurā numeꝝ ⁊ pōdꝰ.Scit aūt ip̄a btā nūc in v̓bo/ mēſurā hāc inezechielis mēſuratōne figuratā. nos neſcimus. Cōtēplabat̉ ꝙ exēplo xp̄i/ poteratſacerdos offerre ſacr̄m ꝓ pctīs alioꝝ qn̄qꝫcū pl̓i merito/ ꝙͣ ſi ꝓ ſe ſolo celebraret. necſe tn̄ nec alique debꝫ exciꝑe. niſi mō dictonec ſingl̓r appropͥare. Propt̓ea ſtulte agūtqui volūt miſſas dice̓ ẜm intētōes ſuas qͣſi venales et mercenarias ⁊ auaras. ⁊ nonẜm intētōeꝫ ⁊ traditōeꝫ eccl̓ie liberalē plane. nec ſunt audiēdi. Cōtēplabat̉. ⁊ itaſeruabat charitas marie. vt ſacrificiū intusofferret nō niſi deo. nec ad aliquē ſe obligaret qͣſi ꝓ vice gratuitoꝝ oblatoꝝ. Iam em̄videret ſimoniaca mercatio. ſed nō pͥmomō. dum ſolꝰ deus ē pͥncipalis terminus. Cōtēplabat̉ ꝙ titulꝰ ſolus ſecurꝰ ⁊ mūdus a ſimonia vel turpi q̄ſtu. in receptōetꝑaliū ꝑ ſacerdotes/ ē titulꝰ ſuftētatōis miniſtri ſeu ſacerdotis celebrātis. Qua ſuperre/ lōgus alibi de ſolicitudīe eccl̓iaſticorūtractatꝰ ē habitꝰ: Contēplabat̉ ꝙ titulogeneraliter qͣdruplici/ q̄libet ꝑſona viatrixtenet̉ offerre ſacrificiū hoc ip̄i deo. ſaltemſpūaliter in ſui cordis altari. Prmo ratione charitatꝭ ad ſe. Scd̓o titulo rōe ꝯſorcij