Super Magnificat
So
(tū bona gr̄a ph̓oꝝ. ſi ſunt hoīes) nō eritexcludēdus. Nūqͥd em̄ vane ꝯſtituiſti oēsfilios hoīm q̄rit ꝓpheticus ph̓s hoc a dn̄oſicut īpoſſibile. Eſt igit̉ hoīm finis aliqͥs ⁊hic qͥdē ſuꝑior ad bruta oīa. quēadmoduꝫp̄cellit ea rōe qͣ dei capax ē ⁊ ꝑticeps eē pōtꝑcognitōeꝫ ⁊ amorē cū memoria. Metiorſi nō Ariſt. īchoauerit duos libros ab hocpūcto ẜm duplicē vim aīe rōnalis. volūtatis .ſ. ⁊ ītellectꝰ. In ethicꝭ de volūtate. Oīainqͥt bonū appetūt. In metaphiſicis d̓ intellectu. Oēs inqͥt hoīes natura ſcire deſiderāt. Colligat̉ acrit̓ vtrobiqꝫ ꝯſeq̄ns deductio qͥd alid̓ īuenimꝰ ꝯcluſuꝫ ꝙͣ hoīes factos eē ad btītudīs ſeu ad felicitatis ꝯſecutionē. Hec aūt ꝯſecutō/ neqͥt hr̄i (ſicut ꝓximo dicebat̉) ſi oīa de neceſſitate eueniūtvtiqꝫ nccͣio ſi deꝰ nccͣio agit ad extra. qꝛ nulla ca ſcd̓a/ ē nō ſibi eēntial̓r ſubordīata Sꝫneqꝫ pōt vlla btītudo mane̓/ ſi hoīes vl̓ infiniti ponūt̉ actu. vl̓ finiti ſub vno intellectu. vel ꝑ mortē total̓r deficiētes. aut d̓ beluis ad beluas ẜm aīaꝫ regirātes. ¶ Diſci.hn̄s ꝓ om̄i ſecta cāe ꝑtes. dic logicaleꝫUrget vehemēter moral̓ hec rō cōes īrōem. ¶ Mgr̄. Accipe ſil̓ cū metaphiſicali ꝓ maiori ſolidioriqꝫ ꝯpēdio. Ponoiſtā. Deus ē qͦ maius cogitari n̄ pōt. Debeteā logicus admittere. qm̄ ex eius ꝯceſſiōenihil ſequit̉ impoſſibile. Debet ⁊ eā metaphiſicus acceptare. qͥ ponit deū eē primū inentibus. īmo ſuꝑ oīa qͦ nullū maiꝰ eē pōt.qꝛ iam ſi eē poſſet. eēt. cū in neceſſarijs nondifferāt eē ⁊ poſſe ẜm Ariſto. ⁊ veritatem.Pono ꝯſequēter vtriqꝫ logico ⁊ metaphifico. Cū deꝰ ſit optimū ⁊ ſūmū in rebꝰ ⁊ ſuper oīa. dicet̉ recte ⁊ erit ens vl̓r ꝑfectū. Etne ꝓceſſuꝫ impediat/ vel noīs eqͥuocatio.vel ignorātia. voco ens vl̓ rꝑfectu: cui nulla deeſt perfectio nec imꝑfectio vlla adeſt.¶ Et hoc Anſelmus ſic explicat. Ens cuiꝯuenit oīs ꝑfectio ſeu potiꝰ oīs ꝑfectōis denoīatio. q̄ melius ē ip̄m ꝙͣ nō ip̄m. id ē vn̄res ꝑfectior d̓r ⁊ ē ſimpl̓r ſi ſibi ꝯueniat illa denomīatio ꝑfectōnis/ ꝙͣ ſi careret illa.¶ Diſci. Nō video qͣliter in hac deſcriptione entis ſimpl̓r ꝑfecti/ debeat logicusaut metaphiſicus diſſentire tibi. cū nomina ſint ad placitū. ¶ Mgr̄. Uocamusiijs tale deū. īmo iā nō ſolū vocamijs cuꝫ
logico/ ſꝫ ip̄i metaphifico aꝑtiſſime demōſtramus. qm̄ natura ſꝑ incepit a ꝑfectis Iōneceſſe ē ꝙ purus actus p̄ceſſerit oēm potētiā. Quid aūt ē purus actus/ ſi nō ens ꝑ ſe⁊ ſimpl̓r dictū/ ſine additōe qͣcūqꝫ? Et hꝰvtiqꝫ ꝯceſſuꝫ ē ab oībus eē ⁊ eē deū. Namſi tale ens ſimpl̓r dictū nō ē ens/ qͥd aliudeſſe pōt? Si logicus reſoluit diffinitionesſuas ad aliqͥd pͥmitus intellectū illud vtiqꝫ neceſſario d̓r̄ ens pͥmū ⁊ ſimplex. Quicquid em̄ intelligit̉ (arguit Bonauētura)intelligit̉ vel vt nō ens vel vt ens. Hec diuiſio eſt ꝑ īmediata. ⁊ in pͥmo principio .ſ.vt ens ⁊ nō ens. cū priuatōes ⁊ negatōnesnequeāt intelligi niſi ꝑ habitū oppoſituꝫ/prius intelliget̉ ens ꝙͣ nō ens. Si aūt ita ēoportebit ꝙ ens intelligat̉ altero mō. velvt ens in potētia. vel vt ens ī actu. ꝑmixtopotentie vel ſine potentie admixtionē. Siiſtud ſecūdū det̉. habet̉ ꝓpoſitū. qꝛ illd̓ ēdeus. oꝑtet aūt ꝙ ita ſut/ ꝙ potētia nō niſiꝑactū cognoſcit. ⁊ qͣſi ꝑ an̄ alogiā. Et ꝯſequēter ex ph̓i regula logicali. ſi analogū ꝑſe poſitū/ ponit̉ ꝓ ſuo ſignificato principali. ita ē prima v̓a neceſſaria. deꝰ ē ens. ꝯcedēda tā a logico ꝙͣ a ph̓o mecaphiſico. immoapud habētes verā termīoꝝ illoꝝ duoꝝ noticiaꝫ. ens ⁊ deꝰ dicēda ē ꝑ ſe nota. nō minꝰꝙͣ primū principiū. ¶ Diſci. Irrefragabiliter mihi videris ꝯplecti iūcto ꝙ ſi ensin potētia prius dicat̉ intelligi. neceſſe ē hꝰfieri reſolutiue ꝑ ens in actu. ſed perge ꝯſequēter ¶ Mgr̄. Precurro. tu ſequereSi deo cōpetit oīs denoīatio ꝑfectōnisſimpl̓r. abiecta ꝓrſus imꝑfectōe. cum ꝑfectius ſit agere libere: cōtingēter: extra ſe: ꝙ̄neceſſitate nature: cōuenit hec libertas d̓oQuāuis em̄ libertas cōtingētie nō ſit perfectionis ſimpliciter reſpectu finis/ ē tamēꝑfectionis reſpectu ordinatoꝝ in finē. quādo ſine talibus medijs finis neduꝫ haberivel acqͥri pōt ſed obtinet̉ neceſſario. ſicuteſt de deo. cuiꝰ ꝑfectio nō depēdet ab alijsextra ſe. alioqͥn nō eſſet ꝑ ſe ſibi ſufficiensalioquin p̄terea nō poſſet eē beatus abſqꝫcreaturis. ¶ Diſci. Fecimus ab inchoata ſacramēti euchariſtie materia digreſſuꝫplus mole ſnīaꝝ ꝙͣ verboꝝ grauidū. nō tn̄inutiliter ad exaltationeꝫ ſtulticie xp̄ianeꝯtra ſapientiā mundanoꝝ. ¶ Magiſter.
Pp 2