Suꝑ Magnificat

poteris ſub habitu ſeculari. ſa lutē tuā operari. Sub vno abbate tuo xp̄o. gaudeas lege libertatis quā dedit tibi deꝰ. ⁊ emit criſtus. Quid pulcrius. qͥd eligibilius libertate? Cur tot et tales vis ſubire obſeruatōnes. et vota ſuꝑ te inducere qui nō ſufficisad p̄cepta ẜuanda? Quid ſunt obligatōestot; niſi laquei totidē ad trāſgreſſores. Uide ne illaqueatus v̓bis oris tui cadas. Diſplicet em̄ deo ſtulta et infidel̓ ꝓmiſſio. Ecce quot. quales in religionibꝰ defecerūt. qͦtceciderunt? quot apoſtate retro abier̄t Curnō vis talentū tibi creditū. in his et ī alijsgratijs multiplicare? Ut quid ꝑditio heceſſet in religionis ingreſſu ſiue ſolitudine.¶ Celat ꝑditus iſte/ laqueos in ſeculo.fit iſte qͥ ſaluādus fuerit in religiōe pꝑdicꝰin ſeculari ꝯuerſatōe fit ſecularis. ꝯiungitur vxori. Heu quos illic laqueos tribulationū nō inuenit? ¶ Naſcunt̉ filij alia cura/ ſi ꝓcax vxor. grauis. magnifica. ſi ſter. liſſi feda. ſi lubrica. O quale ſuppliciū. Sitde militia. aut de curialiū numero. quotillic curis inuoluit̉? Primitus erit dulcꝭ inexꝑto cultura potentis amici. Exꝑtus metuet. inuidiā nō tolerabit. Sit oꝑtet aſſentator ad oīa. ſit miſer. viuēs. dormiens. comedens ad alteriꝰ arbitriuꝫ. Sit cauſidicꝰaut practicus in ph̓ica. fraudes mille ſpargent̉ ī practicatōe. Dū q̄rit diues fieri. incidet in deſideria multa ⁊ laq̄os; qͥbꝰ mergatur in interitū. Sit bn̄ficiatus ī eccl̓ia ⁊ celebs. cauendū ſibi erit a retibus ſymonie anegligētia ſeruitij. ab luxuria. ab inerti cōuerſatōe a dilapidatiōe bonorum eccl̓ie¶ Circūit ⁊ ꝯſiderat ſathan iſte alteꝝ quēex inſtabilitate ꝓpria vl̓ infirmitate/ cognoſcit ad religionis aut ſolitudīs vitā ineptūUide ait quanta ſit religionis. quanta ſolitudinis ꝑfectio. vacare ſoli deo. ſalute ſuam operari. Quid prodeſt homini ſi vniuerſum mundū lucretur. aīme vero ſue detrimentū patiatur. Uide quantū totꝰ mūdus in maligno poſitus eſt. ꝙͣ breuis vita.ꝙͣ mors incerta. que tormenta inferni. quegaudia paradiſi. Uide ne ꝓcraſtīes. ne cōſilia multorum p̄ſertim domeſticoꝝ ⁊ ſeculariū queras. Inimici hoīs domeſtici eiuſet aīalis hō nō ꝑcipit q̄ dei ſt̄. Res certa eſtDe ſolis incertis bn̄dū eſt cōſiliuꝫ. Diceri

ꝙ religionis ſtatꝰ nō ſit ꝑfectior. hereẜ eſtMagna v̓o ſtūlticia eſt nolle eſſe ꝑfectuꝫQuid heſitas? qͥd tergiuerſaris. Uocat tedeꝰ ꝑ inſpiratōes iſtas. quid ī te ſtas et nonſtas? ꝓijce te ī eū. et ip̄e te ſuſcipiet. neqꝫ deſeret iā ſuſceptū. Uide nūc pauꝑ homuncio dū ꝯpūgeris corde fac votū deo celi. fiꝫmet te iuramentū. Felix neceſſitas q̄ ducitin melius. Sciueris opus cū voro deo eſſeacceptabilius. Da totā arbore volūtatꝭ tuecū fructibꝰ ſuis deo tuo. Deniqꝫ qͥ ꝓpoſitūtuū iſtd̓ ſctm̄ diuerteret a te/ reꝰ eſſꝫ vt d̓o ſeredderet in religione loco tui. ¶ Siletiſte neqͣ ꝙ ad religionis introitū oꝑtet Uattendere nedū bonitatē religionis ī ſe habet alias circūſtantie maxime duas. Quaꝝvna ſe tenet ex ꝑte religioſoꝝ ſi ꝑfecte regulam ſeruāt. Altera ex ꝑte ſuiip̄ius ſi iuxͣ ꝑabolā xp̄i dū inchoat poterit conſummare.Qd̓ ſi ſcd̓m rōnis ꝯſiliū res tā grandis aggredienda eſt quā poſtmodū mutare nō licet. Nō tn̄ ſequendi ſunt viriles impetusaut motus deuotionū quales hr̄e pn̄t pueri aūt puelle. qn̄qꝫ plus ex incōſtātie vitio l̓me lancolie. ꝙͣ gr̄e certo iuſtinctu potiꝰ aliqn̄. qualit̓ mō ex aſtuto demonis impulſuꝙͣ certe deuotōis afflatu Silet qm̄ mediaſunt moderanda ẜm virtutē tā agentis ꝙͣpatientis. nec poterat Dauid cū armis ſaulegredi ꝯͣ goliā. Non pn̄t ſimie cū botis latioribus quas in fraudē eis derelictis accipiunt incedere. ſilet onera religionis. cummoribꝰ inhabitātiū. Dat bn̄ ſentire de omnibus. nemineꝫ iudicare. ſpes adijcit qn̄qꝫmagnas ꝙ ꝓficiet alijs ſua eruditio ſuuꝫpſiliū qꝛ lr̄as nouit. qꝛ prudēs eſt in agēdiſDeniqꝫ exēpluꝫ dabit reliquis de ſeculo. vtita faciāt quēad modū ⁊ fecit ⁊ ſeculū relinquant. Quid? Tandē voto ſe conſtringitdeſerit habita bn̄ficia. dat ſua pauperibus.via ſibi vnica religionis relicta eſt. Captus eſt ait inſultans demon. Euge euge iānō eſt ſilēdū. iā ī odiū religionis/ exaggerāda ſunt oīa. Aꝑiendi ſunt oculi. diſcrimīareuelāda. murmur inducēdū. dicat ip̄e ſibi ſentiens ſe deluſū. Quid mihi feci miſerIn qd̓ me malū īpulſi Nō potero ferre iugū hoc intolerabile. Queſiui reqͥem vt ī pace ẜuirē deo ⁊ ecce r̄batio. fugi hoīes; hoīesīuenio. Cedebā tēptatōibꝰ d̓ ſeculo deterio

An 4