Tractatus primus

nem vel exultatōeꝫ. altero ẜm lamētatōeꝫ ⁊planctū ⁊ hoc nō ſeculari ſeu ꝓphana vanitate ſed xp̄iana pietate. Cōuerte fidelesoculos ad xp̄m videbis affirmo tāꝙͣ in exemplari pietatis ip̄m duplex hoc catici genus reſonaſſe. nā ⁊ exultauit ſpūſancto raptus ad voce pr̄is intus ſonantē cū clamauit. Confiteor tibi pr̄ celi ⁊ t̓re. qꝛ abſcōdiſti hec a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ. ⁊ reuelaſti eaꝑuulis. Ita pr̄ ſic placitū eſt an̄ te. Rurſusita lamētatꝰe ⁊ plāxit vt cōq̄reret̉palaꝫ. Dvos oēs qͥ trāſitis ꝑ viā attēdite ⁊ videte fieſt dolor ſicut dolor meꝰ. Talia colligimꝰ hiduo cātica. vnū exultatōis aliud lamentationis. ad qualia/ nō habuit philoſophiaſcrutādo venire quoꝝ quodlibet fundat̉ īamore. nō qualicūqꝫ ſed charitatis ⁊ amicicie deiformis. ẜm oppoſitas tn̄ ⁊ diuerſasrōnes. vna ē diuinalis adoptio ⁊ deſponſatio. altera reprobatio ⁊ repudiatio. Nihilpͥmo cātico meliꝰ. iocūdius. beatiꝰ. Nihilſcd̓o deterius. in ſuauius. infelicius repit̉.Primū cecinit Salomon in cāticis. ⁊ Dauid pluribꝰ pſalmis. Alteruꝫ Ieremias intrenis. ⁊ Eſaias ibi. Cātabo dilecto meo.vbi de repudio canit̉ ſynagoge. ¶ Nunc.aſcēdat theologia ſupra ph̓iam nō inchoans ꝓceſſu ab infimis inſtar ph̓ie ſꝫ a deopͥmo omniū pͥncipio. ad qd̓ attingit vtiqꝫꝓceſſus prior ph̓ie. Et dicamꝰ vltra ph̓iaꝫꝙ deꝰ ip̄e tanta pietatis dignatōe. tāta charitatis bonitatiſqꝫ dilatatōne/ humanā dilexit naturā vt eam formaret ad imagineꝫ⁊ ſimilitudine ſuā quatinꝰ ſui ꝑticeps eſſepoſſet ⁊ ita ꝑticeps ꝙ eidem iungeret̉ feliciſſimo federe nuptiali ſicut ſponſa ſponſoſuo qua dilectōe ⁊ charitate/ nullam diligibiliorē nullaꝫ chariorē eſtimare poteſt corhumanū. ¶ Poſuerūt nec negamus aliqͥph̓antiū magis eleuati ⁊ diuinitus illuſtrati ſicut Ariſto. ꝙ vltima felicitas hominisconſiſtit in dei cōtemplatione. nec vt arbitror ſequeſtraſſet amoreꝫ eius. nihilominꝰcum cognouiſſent deū nō ſicut deū glorificauerunt neqꝫ gratias egerūt. et quid indeſecutuꝫ fuerit pudet recordari qd̓ apoſtolꝰapiat. Amabant dei v̓tuteꝫ illuſtrantē intellectū. ſed ip̄am que ſanaret que corrigeret que rep̄henderet affectuꝫ (dicit Augꝰ)non amabant. ¶ Amplius ipſi ph̓i ꝙͣuis

aliquē hominis amoreꝫ ad deum ponerēt⁊ debitū ſcirent/ nullo pacto tamen valuerunt attingere vel ſuſpicari ꝙ mutua eſſetamicicia p̄ſertim ſponſalis/ dei ad hominē⁊ ecōtra qualē nobis reuelauit theologiafundata in charitate de qua eſt illud. Charitate perpetua dilexi te. Non em̄ qui libetamor dici meret̉ amicicia ẜm philoſophū.ſed ille quo ſibi mutuo cōmunicāt ⁊ cōuiuunt ⁊ cōgratulant̉ ⁊ cōuiuūtur amantesquale aliud neqꝫ Plato dicens deum nonmiſereri hominibꝰ. nec Ariſto. redemptionis ignorans myſteriū. nec aliud omninofas habuit ſine fide. ¶ Temptemꝰ nūc decanticis exultatōis ⁊ lamētatōnis aliquiddicere/ qd̓ ſit ſupra nō contra philoſophiāque duo cantica notans qui dixit. Miſericordiā ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e. Hec autem eē iam tetigimꝰ. vnū nuptiale qd̓ epitalamiū nominat̉. aliud repudiatōnis reprobe qd̓ infernale dici poterat Oportꝫ igitur vt a nuptijs carnalibꝰᶠigurā accipiamnon diſſonater ad apoſtolū/ qui loquēs decorporali matrimonio. Sacramentū inqͥthoc magnū eſt. in xp̄o dico ⁊ eccl̓ia. ¶ Sūtvero litteraliter tres mādi deſponſatōnis.vnus viri cum libera. alius viri cum ancilla. tertius viri cum domina. Ultimū huncmodū tenuiſſe videt̉ ſolꝰ Ioſeph vir iuſtcū vxore ſua Maria. Primuꝫ legimus inAbraam cū Sara qd̓ quotidianū eſt. Alterū ip̄ius eiuſdē cū Agar ancilla/ ſicut inIacob duplicē hunc modum reꝑies reſpectu Lye ⁊ Rachel liberaꝝ. quibus addituꝫeſt ancillarū vtriuſqꝫ cōnubiū. ¶ Ueniamus ad myſteriū. figurauit nanqꝫ matrimoniū Ade cū Eua cōſorte ⁊ libera cumadhuc nō peccaſſent ꝯiunctōeꝫ dei cuꝫ aīſancta. etiā ſi nō fuiſſet in carnatio filij deiſubſecuta. Fgurauit inſuꝑ ẜm apoſtoluꝫꝯiunctōeꝫ xp̄i incarnati cum eccl̓ia cuiꝰ caput ē ⁊ cōſors in natura. Figurauit cōiunctionē humane nature cum deo in vnitateſuppoſiti. Figurauit ẜm Augꝭ. ⁊ ſequacescōiunctionē portionis ſuꝑioris. quaſi viricum inferiori tanꝙͣ mulieris. Figurauit iuxta metaphorā ſalomonis de forti muliere cōiunctionē hominis vel ſpūs ſapientꝭcū lege dei vel ſapientie. Sic em̄ loquit̉ alibi. Queſiui ſponſam mihi aſſumere eam.