De oratione

tentio vel intentio ſua. ſuper orationis ſenſum vel verba. Unuꝫ eſt meditatio et hecquidem in ſe eſt bona qm̄ circa bona verſatur. alioquin non eſſet meditatio ſed mendax et curioſa ꝑſcrutatio. Aliud eſt fortishabituatio/ que verſatur circa res aliquasterrenas inutiles vl̓ nociuas cogitando. vtphilocaptus cogitat de amica. auarus d̓ lucro vel damno. iracundus de vindicta. ⁊ itade reliquis.Eſecundis iſtis nō oportet dubitare/ quin impedimētū plurimū aſferat ad or̄onis attentionē/ talis habituatio. ita vt qn̄qꝫ nedū vni pſalmi verſus ſed totus pſalmꝰ īmo vnius hore ſpacium que decantat̉ velut in obliuione deponitur. q̄ tamē obliuio vel euagatio ſi nōplaceat. dū aīmaduertit̉. ſed vnici querit̉ īreliquis/ nō obligat obauditis ad reiterationem faciendā de neceſſitate. ꝙͣuis abſqꝫpeccato nō fuerit. Non em̄ cadit p̄ceptumeccl̓ie ſuꝑ oratione vocali ꝙ fiat cū actualiattentione/ neqꝫ de ea iudicat ſicut nec obligat eā fieri ex charitate Oꝑtet etiā ꝙ deliberato ⁊ ꝑfecto ꝯſenſu noͣ int̓rupat̉ moral̓rvocalis oratio que data eſt ſub p̄cepto.Orro d̓ meditatiōe q̄ eſt fortis ⁊ vehemēs cordis attētio ad aliqͥd inueniendū. difficiliꝰ ⁊ diffinitiue loqͥ etvniuerſal̓r. An vicꝫ meditatio celeſtiū bonoꝝ ſiue donoꝝ. ſit volūtarie admittendadū vocalit̓ orandū eſt. Ut exēpli gr̄a. dicataliqͥs Dn̄e ne infurore tuo arguas me/ neqꝫin ira tua corri. me. Miſerere mei dn̄e qm̄infirmus ſum. Et occurret ſibi in mentemtriplex iudiciū dei. vnū in inferno. aliud īpurgatorio aliud in hoc mūdo. Et trahetip̄m meditatio fortiter ⁊ voluntarie et ſtudioſe quatinus poſſit ẜm hec tria. duci ī affectū cordis. horrēdo iudiciū inferni. timedo iudiciuꝫ purgatorij. q̄redo iudiciū ī hꝰmūdo ẜm miſcd̓ram dei dicens. Fac mecūẜm miſericordiā tuā dn̄e ⁊ ẜm iudiciū diligentiū nomen tuū. Querimus ſi talis īmoratio fieri poſſit aut aliqn̄ debeat̉ voluntacie / tꝑr orationis debite. Nā ſi fiat inaduertenter et abſqꝫ ꝯſenſu deliberato ꝯſtat ꝙ n̄obligat ad reiterationē ⁊ minus ꝙͣ vicioſahabituatio. ¶ Et ideo apparet mihi ⁊ videt̉ tutius eſſe attentis attendendis/ ꝙ hu

iuſmōi meditatio volūtaria nō debeat admitti tꝑe orationis debīte. ſed vel deſeri. vl̓in aliud tempus r̄ſeruari. ¶ Quo circaviſum eſt aliquibus ꝙ multiplicatio Otāta oratōnū vocalium/ qualis obſeruaturin multis religionibus mirabilit̓ impedita ꝑfectionis inqͥſitione q̄ ꝑducit ad conteplationē de cōmuni lege neceſſariā. qm̄ ſic̄cogitatio vertit̉ in meditationē ꝑfortem ⁊vehementē cordis applicatōnē ad aliquidvnū ſic fit meditatio tandē contemplatio ꝑhabituationē radicatā ⁊ multiplicatā. Sꝫqui poteſt capere capiat. Sūt itaqꝫ rariſſimi valde int̓ hoīes tā religioſos ꝙͣ ſecl̓aresp̄cipue ī adoleſcētia ⁊ iuuetute idonei adꝯtēplationis adeptionē. Propterea ſctī patres videntes imꝑfectū noſtrū ⁊ attēdētesꝙͣ difficile eſt ocio bn̄ vti. voluerūt occupacionē bonā dare hoībus ſuis. fecer̄t hoc inor̄onibus ⁊ canticis multis. ¶ Ampliꝰ vero quidā obligant̉ aſſiſtere tm̄mō facientibus oratiōes vocales/ queadmodū ſunt laici vel etiā aliqui religioſi nō obligati protunc ꝯuentū ſequi/ vel diſpenſatione vel expia ⁊ cauta relaxatiōe vt ad fortiora ſe ſubleuent. Illi tales orationis tꝑe pn̄t in meditationibus melius quo poterūt ſe exercere. Talis erat Auguſtinus. qͥ delectabaturmodo mirabili in cantibus eccleſie ben̄ſonantibus/ ⁊ influebant vocēs ille in auresſuas/ et eliquendo illabebat̉ veritas in coreiꝰ niſi forte ip̄e tūc erat magis dicēdꝰ in cōtemꝑ latiōe ꝙ ſola meditatiōe ſubleuatus.¶ Amplius ſi quis fuerit exercitatus ī aliquo particulari modo contemplatōnis circa diuinū aliquad vel mortale. tutius ē ꝙin illo ſemet exerceat. orationis vocal̓ tempore. ꝙͣ ad nouā cōtemplatiōis ſpeciem. pmeditationis noue ſtudiū ſe cōuertat. Differat hanc ingerere ſe volentē cordis meditationē/ in tēpus aliud ſuſpirans et gemēsꝙ eā tunc admittere ſibi nō concedit̉: ⁊ dicat ſibimetip̄i/ pauꝑ homuncio. Meliorēobediētia ꝙͣ meditatio. potēs eſt deꝰ reddere xicem maiorem in idip̄m et ſi nō hic foretreddet. certiſſime tamen in alio ſeculo.vbi fiet vox laudis ſine ꝑturbatōe qualibꝫnoſtri cordis ip̄e retribuet. ¶ Beinde cōgnoſcāt ⁊ obſeruēt oēs tā clerici ꝙͣ laici quooportet diebus dominicis et feſtiuis inter