de mendicitate ſpirituali

intra me ꝯſtitutā. O ꝑfida ſuꝑbia. nec tuūacceſſum nec p̄ſentiam experta ſum donecoīa tuo vento fuerit exufflata. deinde magnis ſuſpirijs ac graui cōtritōe cordis reuertebatur ad me lumen gratie ac ſol iuſticie.ſub vmbra ſobrie deuotiōis. ⁊ tunc primūſigna tui ingreſſus ꝑpendebam. Tunc (licet tarde nimis) intelligebam ſub qua forma te intruſeraſ. Nec em̄ ita latere potes vtnō aliqd̓ ſemꝑ tue malicie veſtigiū relinquas. ¶ Tecū quippe accedit/ altitudo q̄dam cordis ad ardua immoderate tendesputa ad aliquā habendā viſionē inſolierāvel ad miraculū oꝑandū. Uel inſurgit temeraria quedā de ſe p̄ſumptio Aut immoderata de ſuo opere aut ſtatu complacētia.Sublimiſqꝫ ac tota inflāmata leticia. Uelnimiū leuis ei effrons ad ſui iactantiaꝫ autexcuſationem ſub vmbra profectus aut ꝓprij ſeruandi honoris. Uel etiam aliquando ex altera parte duriciem quandam cordis tecū adducis. maturitatē quandā atqꝫgrauitatem inſimulans. Eſtqꝫ hmōi duricies pretenſa ⁊ dedignans. ꝑtinaciter ſuis dictis et volūtatibus inherens ad iraſcēdū et ſub vmbra correctionis omnia tremere ⁊ lacerari facit. ¶ At his contraria penitus aduēiūt. vbi tu ſuꝑbia fueris miſſa foris. Ibi ſiquidē adeſt humil̓ d̓miſſa ac tꝑata leticia. nulla leuitas. nulla iactātia. nula ſui excuſatio. Ibi adeſt maturitas ⁊ grauitas ſine irei ſine amaritudine. ſine vindicta. immo cū omni dulcedine ⁊ manſuetudine cordis. Tunc eſt anima patiens et benigna. tūc vituperia ⁊ laudes humanas cōtemit ⁊ ꝓ ſolius dei dn̄i ſui bn̄placito circa ſe et alios oꝑari ſtudet. De reliquo nulla ſibi cura eſt. immo ꝙ ampliꝰ eſt ſe vilē videri volet nō honorabilē ꝙͣtū eſt ꝓpter ſe.qm̄ ſeip̄am cognoſcēs ⁊ iudicans ad intraopprobrio dignā. nō vtiqꝫ ſe pluris eſtimādā volet exterius in alienis laudibus. ꝙͣ ſeinterius dignam arbitratur. Quimmo exemplo ieſu xp̄i ⁊ ſi omni honore digna extiterit talēqꝫ ſe interiori noticia vere diiudicet ꝓprio tamen inſtinctu ⁊ affectu humil̓et abiecta videri deſiderabit.Meditatio altitudīsiudiciorū dei ſuꝑ filios hoīm: ꝓuocans ad

humiliationē ſui et alios noͣ iudicandi.Altitudo in corporabilis ac 5abyſſus profundiſſima iudiciorū dei in omnibus/ precipueautem erga homines. Quis illaſcire poterit aūt inueſtigare? Cum em̄ miſereri voluerit/ nihil eſt eo clementius Cūvero iuſticiaꝫ tribuere nihil eo terribilius.¶ Si em̄ milleſies in die bomo illum prouocauerit et milleſies ad ipſum reuerſusſupplex veniam et gratiaꝫ petierit / mox impetrat qd̓ petit. Ecce velut quadā ſtultammiſericordiam ac ludum puerilē. Rurſusſi in ſolo mortali deceſſerit homo irreuocabiliter mittitur in ignē eternuꝫ. cum tamēſit dei filius et plaſma eiꝰ ꝑ creationē. Eccevelut furorē q̄ndā ac horrorē ītollerabilē.¶ De ꝙͣplurimis nēpe legimꝰ qui pene vſqꝫ ad mortem a peccatis immunes ſeruatiſunt/ et poſtmodum ad mala opera declinantes morte preuenti ſunt ⁊ damnati. Atcontra fuerunt alij qui ſemper malaꝫ vitaꝫſectati tandē nihilominus quaſi in momēto conuerſi ſunt ad dominū ⁊ citius martires facti. gloriam eternam ſunt adepti. Cōfideremus ꝙ in paſſione domini noſtri cūeius predilectus diſcipulus eū negauit latro confeſſus eſt. Quis quēſo id antea p̄cogitaſſet? ¶ Miruꝫ quippe valde eſt ſi ꝑſona quantūcuūqꝫ bone vite conſcia ſub manū potenti dei ſe nō humiliet. ſi alium quēpiam quantūlibꝫ peccatorē iudicare preſumat quoniā ſcire non poteſt q̄ ſint circa ſeaūt alios dei iudicia: ignorat qͥd in ſua cauſa lateat. Sumus quippe omnes in carcerecondemnationis et mortis vnde nemo eripi poteſt niſi ex ſingl̓ari et mera dei gratiaquā vt ⁊ vbi vult diſtribuit. Neminem etgo licet cōtemnere ſi ad pn̄s hmōi gratiaꝫnō habeat. quoniā in momento illā habere poterit. Nec vice verſa hinc ſe aliquis extollat in ſublime ſi a deo gratiam hanc acceperit/ quoniam non eſt hec hereditas ſua.īmo ſic agendo mox eam perdit velut vſurpator ac raptor glorie dn̄i dei ſui. O quando veniet tempus illud et locus vbi cū ſecuritare hanc gratiam poſſidebimus. ⁊ hecipſa in gloriaꝫ cōuertetur. Uere beati ſuntqui ibi ſunt.