Secunda pars
ribus magni hoſpitalis huꝰ mundi ac carceris purgatorij quos queſtuo ⁊ ꝓ qͥbus interpello. Satis quippe īmo nimis magnaē mea ꝓ me miſeria abſqꝫ hoc ꝙ ceteris ſimdetrimento. ſed ⁊ ceteri ſatis abundeqꝫ ſuacorquent̉ inopia abſqꝫ hoc ꝙ mea eis infeſta fit. dū mihi iā ex onicio incūbit hmōi ꝓeis queſtū face̓/ aut qꝛ ꝓ eos ad hoc ſuꝫ deputata. aut requiſita. aut rogota. aut qꝛ obid aliqͣ recepi tꝑalia. aut qꝛ mihi ſanguineiuncti ſunt. aut qꝛ dū eis vires ſuꝑpetūt / ſimile mihi bn̄ficiū impēdūt. ¶ Uererer ꝓficto ꝓ his ſpirituales elemoſynas n̄ poſtulare ẜm eoꝝ indigentias q̄ multū certe ſūtmiſerabiles. Et haud dubie nō poterit elemoſyna illic inutilit̓ accedē. qꝛ ⁊ ſi nō huic ſaltē alteri ꝯueniet Nō eſt pauꝑtas. infumitas moleſtia vel afflictio q̄ nō inueniat̉in hoc hoſpitali atqꝫ in p̄fato carcere duriſſimo. Quidam nāqꝫ ardentiſſima febre luxurie correpti adeo vehement̓ crucianturvt nec ad momentū reſidere aut quieſcerepoſſint. Alij auaricie idropiſi turgētes indeſinenter ſitiūt. Alij torporis ⁊ acedie putreſcunt lepra. Alij velut canes furioſi. iurgijs ac detractionibꝰ ꝑſtrepunt. Alios porcina defedat crapula. Illos ira vindicādiqꝫ feruor inſanire facit. Hos inanis gloriarumeſcere Alios abſqꝫ intermiſſione torq̄tinuidia. ita vt nec alterius ꝓſpera patiētercernere ſinat. Habet hic aures impias. Ille cecos habet oculos. Ceteris cor grauiterlaborat. Plurimis nec vnuꝫ membrū validum eſt. Suūt qui ꝑ malā famā vndiqꝫ fetidi ſunt. Et vt breui ſermone multa q̄ adplenū exprimi nō poſſūt amplectamur/ nemo eſt qui nō alicui ſubiaceat īdigētie autmiſerie. hic quidē plus. ille autem minus.Quantū v̓o ad eos qui carceri purgatotijmancipati ſunt/ res ip̄a patula eſt. pena ſeipſam manifeſtat. Sunt nihilominus hideo ac ſue familie dilecti/ poſt breue tꝑis inceruallum filij regis in gloria coronādi. acꝓinde merito eis elemoſyna impendendaeſt. Et cū ꝓ ſeip̄is mendicare nequeāt. egopauꝑcula in ceteris ex cōpaſſione moueoret impellor vt iā dixi ꝓ eis mendicare/ etiāſi nihil hīc ſim comodi ꝑceptura offero igitur ſaccum mee mendicitatis vobis opulētiſſimis elemoſynarijs. īponatis larga mu-
nera hmōi īfirmis ac captiuis erogāda acdiſtribuēda. vbi tā euidens inuenta eſt neceſſitas. Eſt ꝓfecto pauꝑtas nō ficta. nec eīeſt paupertas alia. que pauptati peccati valeat cōparari. Plures quidē veſtrū. O glorioſiſſimi ſancti dei exꝑimento didiceruntqd̓ nūc dico/ ne igit̉ me vacuā remiſeritis aconſpectu veſtro. que tam iuſto titulo et incanta neceſſitate vos interpellare ꝯpellor.Oratio ad dominumieſum chriſtum ⁊ ad glorioſam virginem.Certa ſpes ac finale refugiuꝫanimarū ieſu chriſte redēptornoſter. et tu virgo ſua mater glorioſiſſima Et ſi ego pauperculaapud ceteros om̄es ſanctos elemoſyna gratie fraudarer. repulſamqꝫ ab illis omnibuſpaterer. cōfiderem nihilominus adhuc inexcellēti ſuꝑabundātia veſtre dulcedinismiſericordie atqꝫ largitatis veſtre bonitatis immenſe. In vobis ſiquidē duobus ⁊ꝑ vos celebratū eſt atqꝫ ꝑfectū noſtre redemptionis opus. datiqꝫ eſtis ac ſpāliter ex officio deputati ad ferendū opē miſeris ⁊ recociliandū peccatores/ qui ſi vtiqꝫ nō fuiſſēt/nectu dn̄e ih̓u xp̄e humanitate ſuſcepiſſes.nec tu dn̄a glorioſa. fuiſſes effecta mat̓ dei.Hic ſane reperio/ meū quidē carne fratrēmeū eſſe deū ac meū iudicē. Inſuꝑ ⁊ meaꝫſororem optimam illius quidē iudicis matrem meam cōſpicio factā aduocatā ac ꝓtectricē. In his diues ſum cuꝫ in meip̄a ſimpauprima. Apud hos quelibet neceſſariamihi atqꝫ oportuna copioſe reperire valeoqͥ vtiqꝫ nihil vtile. ac ſalutare mihi denegabunt. Nō egrediēt̉ ꝓfecto extra portā meememorie. ſi nō prius partē ſue dulcedīs acbonitatis guſtauero At ego quidem interhec duo tā tuta preſidia collocata quo pacto deficiaꝫ. cur nō ſperabo? Cur diffidā:preſertim ſi nō ab eis abiero. ſi non mea ignauia/ eoꝝ fecero longe a me auxiliuꝫ? Eihoc vtiqꝫ eſt ꝓ quo nunc inſtanter vos deprecor vos exoro. vos inquā calē matrē talemqꝫ filium. qui me talibus tanꝙͣ ſolidisbone ſpei vinculis vobis iungi connectiqꝫvoluiſtis/ vt veſtra ꝓtegente gr̄anūqͣ a vobis valeā ſeꝑari. ſi tn̄ in nouiſſimo ſuſpiriomortis in hac ſpe ⁊ gratia reꝑta fuero-