Secunda pars

cuta ſum. nō vos morti tradidi et nihilominus etiā ꝓ his qui vos ꝑſequebāt̉ etiāin mendijs tormētis duꝫ adhuc eſſetis hicſuperſtites orare ꝯſueuiſtis. quāto magisnunc ab his ꝑſecutoribus īmunes/ pro menihil hoꝝ ꝯſcīa dep̄cari curabitis. Cōdonate mihi obſecro nimiū forſan p̄ſumenti⁊ magna exaltāti Merito em̄ mihi inquāvos humiliter ac deuote dep̄canti. aderitis adiutores atqꝫ oratores qͥ iā tuti in gloria reſidetis cum etiā veſtra recuſantibusac ſpernentibus p̄ſidia; voſqꝫ atrociter inſequentibus/ voluiſtis adeſſe ꝓpicij.Loquitur anima inimicis eā in deſꝑationē inducere volētibusEcedite a me recedite inimi 5ici. ⁊ vobis ſilentiū indicite.Dicitis em̄ qꝛ fruſtra ſāctos imploro fruſtra leuo in eos oculoſmeos qm̄ de numero ſū reproboꝝ ⁊ eternodei iudicio damnatiōi obnoxia. atꝫ ob idſancti dei om̄s/ diuinā ſuꝑ hoc voluntatēcognoſcentes nullius momēti me reputāt⁊ meas p̄ces aure ſurda ſuſcipiūt. O mendaces atqꝫ infideles hoſtes. quis vos ſuꝑhoc certiores fecit? Certa quidē eſt hec devobis ſnīa/ qm̄ irreuocabiliter damnationi traditi eſtis. Circa me certe nō eſt ita. qͦniam ſi me dānare deus voluiſſet/ iā duduid facere potuiſſet. ſiquidē id dudū demerui. niſi miẜicordia eius p̄ueniſſet me. Sietiā me damnationi tradendū decreuiſſetmiſcd̓ie mihi ſuo munere hoc tā vehemēsadeſſe penitēdi deſideriū. ſuūqꝫ patrocinium medijs ſanctoꝝ ſuorū interceſſiōibusimplorandi. Scio ꝓfecto qͥcqͥd vos hoſtesiniqui dixeritis. me nunc in ea adhuc vitaſubſiſtere in qua mihi facultas eſt meā deoꝓpicio ſalutē operari. Nec id mihi dubitofutuꝝ ſi in toto corde ſcrutata fuero mandata eius. Scio inſuꝑ id me ſuo munere⁊ ſuoꝝ ſanctoꝝ p̄ſidijs hoc poſſe adimplere. ¶ Sinite igit̉ hoſtes nequiſſimi amplius ita me ad deſꝑationem ꝓſequi qꝛ minime p̄ualebitis. ¶ Et qd̓ amplius eſt/ qͥcqͥdī futuꝝ circa me facere diſpoſuerit. ſua em̄ſum. qua ꝓ ſuo vti pōt libito. inſtitui nihilominus ꝙͣdiu gratia tp̄s ⁊ facultas adhoc aderunt ip̄m diligere optimūqꝫ ac iu

ſtiſſimum iudicare qd̓ voſipſi om̄s inimici veſtra in malo impediēte obſtinationeminime facere valetis. in quo vtiqꝫ vr̄i ftaſtus deterior extat ꝯditio. cū ille vob̓ odioſit cui ꝓpriū eſt eē ſummū bonū. illūqꝫ iniuſtum ac crudeliſſimū cenſeatis quem cōſtat eē iuſtiſſimū ac pijſſimū. Abſit igit̉ vtvobis ſimilis fiam. Cur em̄ ſalui fieri nonvaletis niſi qꝛ indulgentiā poſtulare nonvultis. Nō itaqꝫ ſic faciā/ īmo inceſſant̓ indulgentiā petam ⁊ requirā Ipſe etiā mihimandatū dedit/ vt ſpem in ſuo reponā auxilio. qd̓ minime faceret ſi me ſtatuiſſꝫ condemnare. Cur q̄ſo mihi bone voluntatisp̄beret initiū cui complemētū dare nō vellet? Cur me ad meditationē ſui/ inſuꝑ etad ſui cultus deſiderium cōmoneret. ſi nōid me ſemꝑ vſqꝫ in finem vellet eē facturāIdcirco. Scitote fallaces inimici illi potius ꝙͣ vobis fidem adhibeo. nec ab inuocatione ſui patrocinij vllatenus deficiam.Diſcedite itaqꝫ hīc ⁊ mala veſtra hora hucveneritis ⁊ ad veſtrā confuſionē. me ſinitemee orationi dare finem. Nec em̄ a conſpictu ſanctoꝝ quibus aſſiſto nunc abibo/ donec ſigno aliqͦ certo mihi innotuerit me fere exauditam. Qd̓ vtiqꝫ ſignū nō aliundecertius ſumendū arbitror/ ꝙͣ ſi in ꝓfundahumilitate/ meos defectus meamqꝫ pauꝑtatem recognoſcam. ⁊ ex toto corde illis intercedentibus in dn̄o habuero fiduciam.Qd̓ ſi milleſies me ſeduxeritꝭ ac deieceritꝭ/milleſies reſurgam. quia mihi ſemꝑ aderitaperta gratie porta. Illos in deſperationēadducite. qui diuinā bonitatem ignorant⁊ ſanctoꝝ potentiam vel etiam qui eos exorare vel negligūt vel contemnūt. Fruſtrati quippe eſtis fauēte domino veſtra intentione circa me. nec opus ē vt mihi mea peccata cōmemoretis inferentes hinc me celeſtibus p̄mijs eſſe penitus indignam. Id ⁊em̄ ſcio. Sed ſcio. ꝙ pius ille meus pat̓ ieſus chriſtus / meum debitum ſoluit et meaomnia quotienſcūqꝫ mihi diſplicuerint deleuit peccata. mihiqꝫ ſuo precioſiſſimo ſanguine / celeſte regnū lucrifecit ⁊ emit. ⁊ hoctitulo ⁊ nullo alio/ poſſeſſionem huius regni preſtolor ſicut et olim ab illo glorioſobeato Bernardo in ſua viſione reſponſuꝫaccepiſtis.