Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Contemplationis

73

dimus per experiētiam in ſanctis heremitis ⁊ in aliquibus feminis ꝙ plus profecerunt in dei amore per iſtam vitam contemplatiuam. ꝙͣ fecerunt vel faciūt plures magni clerici. Ratio. quia iſta vita melius acquiritur per bonam ſimplicem humilitatem ꝙͣ per literaturam magnam. Sicut dicit Salomon de dei ſapientia ꝙ ipſa grapitur cum ſimplicibus ⁊ cum eis eſt ſermocinatio eius. Ideo precipitur alibi. Querite deum in ſimplicitate cordis. quia ipſeſimpliciſſimus ⁊ reperitur per fimplicitatem.Capitulum.4.De duobus modis contēplationis. Unoin ſcīa. alio in affectu.Ed pro pleniore ſatiſfactio­ Ene in iſta materia/ cōſidero ꝙvita contemplatiua habet in ſegradus ⁊ partes quarum vna eſt ſubtilioralia. Et eſt vna talis que inquirit perrationes fundatas in vera fide dei naturam ⁊ ipſius eſſentiam ⁊ eius oꝑa. Et valet iſta contemplatio ad reperiendum nouas veritates vel ad declarandum ⁊ docēdum. aut etiam ad defendendum contraerrores ⁊ falſitates hereticorum ⁊ infidelium. Et de tali materia nō intendo loquiad preſens. pertinet enim ſolummō ad bonos theologos. bene in ſacra ſcriptura inſtructos. non autem ad ſimplices. niſi eſſetper inſpirationem ⁊ miraculoſe ipſis dataſicut accidit in apoſtolis qui erant valdeſimplices ⁊ ſine literatura ⁊ pluribus alijs Una alia pars contemplatōnis eſt queprincipaliter tendit ad dei amorem ⁊ ad ſapiendum ſuam bonitatem ſine magna inquiſitione clarioris cognitionis quam eſttalis de vera fide que data eſt eis aut certeinſpirata. Et ad hanc contemplationempoſſunt pertingere ſimplices ꝑſone. in dimittendo curas mundiales. Et in cuſtodiendo corſuum pure ⁊ munde. Et de tali loquor in preſenti: Et credo ꝙ iſta ſitſapientia ⁊ contemplatio quam principaliter beatus Dyoniſius in libris ſuis d̓ miſtica theologia edocuit. et eſt ſapientia excellentior ⁊ altior quam poſſumus habe3

re in hoc mūdo. que fuit ei reuelata ꝑ beatum Paulum apoſtolum. cuius ipſe extiterat diſcipulus..6. CapitulumMagna differentia eſt inter ſapientiam ⁊ſcientiam ẜm doctores.Agnam differentiam aſſignātIndoctores ſancti/ inter ſcientiamet ſapientiam ⁊ principaliter beatus Bernardus. Quia ſciētiapertinet ad intellectum ⁊ conuenit iſti ſoli. ſed ſapientia ad effectum. Et ideo ẜmnomen ſuum ſapiētia valet tantum ſicutſaporoſa ſcientia. qui ſapor reſpicit affectionem deſiderium appetitum et voluntatem perſone iſtius cui ineſt. Et ideo poteſtin aliquo magna ſcientia vel cognitio eſſein quo erit modica vel nulla ſapiētia. Ratio. quia non habet ſaporem vel affectionem ad illud quod ipſe ſcit. Et declaratur per exemplum groſſum. Poteſt eniꝫaliquis cognoſcere mellis naturam. quiaaudiuit aliquando de tali narrare ſiue loqui. vel etiam quia legit in libris de natura mellis. ſine hoc ꝙ quādoqꝫ mellis dulcedinem guſtauerit. Item medici cognoſcunt naturam infirmitatum. et fepe melius ꝙͣ ipſe infirmus ſeu patiens. Sed ꝙͣtum ad ſenſus doloris clarum eſt ip̄os infirmos plus ſcire infirmitates. non per rationem ſed per experientiam. Sic ſuo modo poteſt aliquis habere maximam ſcientiam vel cognitionem alicuius perſone ſine magna affectione amoris vel odij complacentie vel diſplicentie ad talem perſonam. Et aliqua parte poteſt aliquis capere magnam affectionem vel complacentiam alicuius/ ſine magna eius cognitione. Uidetis ergo ꝙ ẜm hoc poſſumus cōcipere ⁊ intelligere poſſe eſſe magnam ſapientiam in aliquo. ſine magna vel claracognitione. ⁊ claram ⁊ magnam ſcientiaꝫſeu cognitionem. ſine multa vel magna ſapientia.