deuotorū ſimpliciū

71

qꝫ ad totalem ſui conſumptionem aut deſtructionem. niſi prohibeatur alicuius diligentia. Et eque cito molit aduolantes fedas muſcas ſicut granorum electorum adip̄es. preſertim cum ſuū ſit continue molere ⁊ non quieſcere. nequaꝙͣ vero quid molat/ ſiue bonum ſiue malum diſcernere eteligere poteſt niſi regentis prouidentia alter curet diſponere. ¶ Si cui exempla premiſſa pro vitando ocio non ſufficiunt. Attendat etiam ꝙ ipſi fratres Carthuſienſesqui plus ceteris religioſis quieti contemplationi ⁊ ſpiritualibus exercitijs deputati videntur. habent prout intellexi certashoras quibus corpora libus intendūt operibus ſecrete ⁊ ſine ſtrepitu in ſuis cellis. ſithoc ſcribendo. libros ligando. corruptosemendando. ortulos ſuos colendo aut cetera huiuſmodi exteriora pro loco et tempore congruo faciendo. Quippe conſiderantes ꝙ ſpiritua libus ſemper intenderenon ſinit humana fragilitas. religioſi quādoqꝫ corporalia exercent vt vitetur periculoſa ocioſitas. ¶ Atteſtatur predictis diuina ſcriptura quomodo non ſolum periculoſum ſed etiam damnoſum ſit ociuꝫ deſodomitis qui peſſimi peccatores nominātur ⁊ inter ceteras cauſas que eos ad tantūperduxerunt maluꝫ cōmemoratur (nī fallor) ipſum ocium. Addendum propter p̄miſſa eſt ꝙ licet quaſi omnibus generaliter ſit periculoſum ſimpliciter velle intendere contemplationis quieti. ⁊ non labori quandoqꝫ intendere manuali. ſpecialiter tamen videtur hoc pernicioſum iuuenibus perſonis et ſi non omnibus tamenmultis. Maxime propter naturalis caloris in ipſis exceſſiuum dominium. ac etiaꝫpropter eorum indiſcretionem ⁊ inexperientiam. que diuturnitate temporis remouetur. immo etiam propter preſumptionem que ſatis connata eſſe conſueuit iuuētuti. Unde ad magna poſſent peruenireiuuenes animarum pericula. ſi non quādoqꝫ ⁊ ſepius corporalibus exercitarenturoperibus. ¶ Nulli tamen dubium quincontingat iuuenes quādoqꝫ pre multis ſenibus/ contēplationi inueniri magis idoneos. quāꝙͣ de cōmuni curſu id neganduꝫvideatur. Inueniūtur nanqꝫ iuuenes vel

ex naturali diſpoſitōne vel ex bono regimine vel ex ſingulari dono diuine gratie quietiſſimi. ⁊ ad exteriora quaſi in nullo inclinati ſed totaliter pene deuotōi dediti. Inueniūtur etiā inueterati dierū maloruꝫ inquibus quaſi nulla mentis ē ſtabilitas. necanimi traquillitas. nec cordis deuotio. ſedex mala cōſuetudine paſſionibus vicioſisabūdantes. ⁊ pene in nullo mortificati. n.hil aliud ꝙͣ que carnis ſunt ſapiūt. Quisergo dubitet quin illi iuuenes ad vacāduꝫdeo plus ſint apti ꝙͣ iſti ſenes? ¶ Et ne qͥsmurmuret attendat̉ ꝙ ſunt ſcriptura teſtepueri centuꝫ annoꝝ. Et ſunt adoleſcentesnon contēnendi/ qui poſteri priorū vitammoribus trāſcenderūt. ¶ Hec remediadata cōtra malas cognationes dū cauſāhabuerint exocio. valent etiā ſi cauſate fuerint ex nimio ⁊ inordinato timore offendēdi deum. Occupatus nāqꝫ diuerſis exercitijs facilius obliuiſcet̉ timoris hmōi ꝙͣ vacans cōtinuo ocio. remediū nihilominuscontra eandē cauſam efficax eſt vt cogitetpotius diuinā miſcd̓iam ꝙͣ dei iuſticiam ⁊cum quadā mentis libertate fiducialit̓ ſetotum ꝓijciat in abiſſuꝫ diuine bonitatis⁊ clemētie dicēdo. Dn̄e quāꝙͣ multa ⁊ magna ſit mea iniqͥtas. vnde merito te timerehabeo. ſcio tamen ꝙ multo eſt maior tuapietas. qꝛ eſt infinita. Un̄ multo ampliꝰ inte confidere volo. Aufer ergo a me deꝰ menimiū timorē ſeruilem. ⁊ cōfirma me in timore tuo filiali quo magis te cordialit̓ diligam ꝙͣ nimis vehemēter timeā. ¶ Si autem cōſuetudo mala ⁊ curioſitas intēdendi illis. de quibus facile occaſiones malorum oriri pn̄t fuerit in cauſa tam turpiū ⁊iniquaꝝ cogitationū remediū difficiliꝰ poterit inueniri: qꝛ ſꝑ inqͥeta ⁊ famelica ſoleteſſe curioſitas in malis enutrita ⁊ cōſuetaRemedium tn̄ hoc eſt vt ſupra vt hō occupet ſe vtilibꝰ vitādo ociū. Et cuſtodiat ſe avidendis andiēdis loquēdis/ ⁊ tangēdisnoxijs ⁊ nō dando occaſionibꝰ peccatoꝝ locum. Etiā valet vt hō cū ſenſerit ſe inuaditalibus cogitationibꝰ/ ſtatim qͣſi cū violentia reuocet mētē ſuā inde ⁊ applicet ad aliaEtiā ſi milleſies vna die hoīem inuaſerit/milleſies hō ſe ab eis auertat ſignādo ſe ſigͣſctē crucis ſuſpirādo ad deū inuocādo no