Fo.CCCXCVI
de corꝑali ſubſidio eo ꝙ magis abundāt intalibꝰ. iuſtū eſt vt et eis vicē rependamꝰ ⁊ ꝓniores ſimꝰ eis ad obſequia ſpēalia impēdēda. pauꝑes etiā faciliꝰ expediunt̉. qꝛ tātis ꝑplexitatibꝰ nō ligant̉. diuites ꝟo pluribꝰ laqueis irretiti frequētioribꝰ ⁊ diligentioribꝰ īSigent ꝯſilijs. Ideo neceſſe eſt nos circa illos ſtudioſiꝰ occupari. ne ꝓfundiꝰ in peccato mergant̉. Nā vt dictū eſt iam. qͥ potentē ībono ꝓmouet ml̓tos iuuat. ſic ecōuerſo ip̄ius ſubuerſio multoꝝ eſt detrimētū ⁊c̄.Queſtio XXIIIITem q̄ro. Cū regula dicat ꝙ nil ꝓpriū debeatꝭ habere. nec in ſpecialinec in cōmuni. Et vos habetis domos. ortos. libros. veſtes. ⁊ alia victui neceſſaria ꝓ tēpore. quomō poteſtꝭ trāſgreſſiōeshmōi excuſare bona ꝯſciētia. Rn̄deo. Uidemus ī ſeculo famulos dn̄oꝝ panē nō ſuumcomedere. tecto nō ſuo cōtegi. ⁊ rebꝰ alienisvti. videlicet dn̄oꝝ ſuoꝝ. Sic ⁊ alij ſepe cōceſſis vtunt̉ tā veſtibꝰ qͣꝫ alijs rebꝰ de illorūvolūtate quoꝝ res ſunt. Sic ⁊ nos vtimurrebꝰ neceſſarijs ꝓ corꝑe. qͣs tamē nec in ſpeciali nec ī cōmuni nob̓ appropͥamꝰ. Regl̓a eīnō dicit nos nihil debere hr̄e. ſꝫ nihil nobisappropͥare. Un̄ vſum reꝝ neceſſariaꝝ habere poſſumꝰ nō ꝓprietatē. alioqͥn nec veſtē neccibū nec aliqͥd aliud in vſum reciꝑe deberemus. qd̓ eſſet ꝯͣ omnē rationabilē intellectūp̄ſul em̄ ſedis apl̓ice. qͥ eſt generalis omniūpaupeꝝ eccl̓ie puiſor ſpāliter noſtri ordiniscurā habēs omniū mobiliū q̄ ordini ꝯferūt̉ꝓprietatē ſibi aſſumpſit exceptis his quoruꝫdn̄iū ſibi ꝯferētes retinuerūt ⁊ nobis vſuꝫearūdē reꝝ ſolū ꝯcedit vt ſemꝑ alieno victu⁊ veſtitu ⁊ tecto ⁊ alijs vtenſilibꝰ abſqꝫ ꝓprietatis iure ex ip̄iꝰ ꝯceſſione vtamur. Sic̄ familia patrꝭ familias q̄ rebꝰ dn̄i ſui vtit̉ tam īabſentia qͣꝫ in ip̄iꝰ pn̄tia corꝑali ẜm ip̄iꝰ diſpoſitiōꝫ. Et elemoſyna q̄ nobis a fidelibuſdat̉ trāſit ī vſum nr̄m ⁊ in illiꝰ dn̄iū qͥ eſt pͥncipalis ordīs nr̄i diſpēſator. cui ꝑati ſumuſoīa q̄ habemꝰ cū iuſſerit tāqͣꝫ dn̄o ꝓut ꝯueītreſignare. ⁊ nil iuxta hͦ ꝓprietatꝭ hn̄tes regulam nr̄am bona ꝯſcīa obſeruamꝰ ⁊c̄.Queſtio XXTē q̄ro. Cū iteꝝ regula dicat ꝙ necꝑ vos nec alios debeatis reciꝑe denarios vl̓ pecuniā. videmī ꝑ ꝯtrarium hͦ facere tā petēdo pecuniā tā reponēdoqͣꝫ etiā diſpēſando qꝛ ⁊ ſi ꝑſonalit̓ eā nō con
trectatꝭ. tamē ꝑ alios eā ẜuari ⁊ recipi facitꝭ⁊ diſtribui ſicut vultꝭ ⁊ tamē inhibet̉ ſic̄ ꝑ p̄ceptū vt nō habeatꝭ ſuꝑ hͦ poteſtatē diſpenſandi. neſcio quō hac trāſgreſſionē excuſarepoteſtis. Si aūt nō poſſet hͦ p̄ceptū ſeruarinō deberetꝭ vouere. ⁊ potiꝰ eſſet a regula recedendū qͣꝫ laqueꝰ eſſet vouētibꝰ cū ẜuari n̄poſſet. Rn̄deo. Multa putāt̉ mala qͣꝫdiu n̄intelligunt̉. q̄ intellecta rōnabilia ⁊ iuſta vident̉. Sic ⁊ in iſta q̄ſtione apparet. Regl̓a ꝓhibet nec ꝑ nos nec ꝑ interpoſitā ꝑſona noſr̄ciꝑe pecuniā vt nr̄a ſit ⁊ nos dn̄i ⁊ poſſeſſores pecunie ſimꝰ qͣi rei ꝓprie. Sꝫ ꝯcedit vt ꝑamicos ſpūales qͥp deo nos ſpūalit̓ diligūtid ē. caſte ⁊ iuſte neceſſaria ꝓcuremꝰ. que talimō vtraqꝫ ꝯgrue obſeruant̉ ꝙ ea q̄ ſine pecunia nō poſſunt ꝓcurari aut ꝑ ip̄os ꝓcurētur qͥ fratribꝰ dāt elemoſynā. aut ꝑ eoꝝ nūcios. vt cū aliqͥs ꝓcurat fratribꝰ librū ſcribi. l̓veſtē fieri. vel domū vel aliud ſuis laboribꝰ⁊ expēſis. aut ſi fratres iſta ꝓcurāt. illi ſoluūtpecuniā illis qui fratribꝰ cōmodauer̄t vnd̓iſta ſunt ꝓcurāda. vt cū fratres faciunt libꝝſcribi alius ſoluat expēſas ꝑ ſe vel per nūcium ſuū. aut ſi aliqui volūt dari fratribꝰ elemoſynā pecunie poſſunt cōmittere alicui qͥnomīe ſuo eā ſeruet. ꝓ vtilitate tamē fratruꝫvt vice illorū qͥ ſibi cōmiſerūt pecuniā ꝓcuret inde fratribꝰ ẜm ꝙ voluerit ẜm ꝙ a fratribꝰ inſtruit̉ ꝑ ſe vl̓ per alios qui aptius eaꝓmouent q̄ ſibi fuerāt cōmiſſa. Et per omnes iſtos nō recipiūt fratres pecuniā. ſed illi ꝑ ſe ꝓ illis qui ſibi cōmiſerūt pecuniā conuertūr eā in vtilitatē fratrū. vicē illoꝝ gerentes in eo ꝙ ſeruāt ⁊ diſtribuūt ip̄am pecuniam. que adhuc illorū eſt qui dederūt. etiamſi neſciāt eā adhuc ſeruari. Gerētes autē vicem fratrū in eo ꝙ eorū vtilitateꝫ ꝓmouentde pecunia aliorū. Fratres em̄ qͣꝫdiu pecunia nō eſt redacta in rē aliā quā eis vti licetnō habēt eam ꝓ ſua. ſed illiꝰ qui depoſuit eālicet ſciāt eam ꝓ ſua vtilitate ibi repoſitam.Sicut cū dominꝰ cōmittit ſeruo ſuo pecuniam ſuā vt mihi inde emat tunicā interimeſt domini. ſꝫ empta tunica. mea erit. Secūdum hāc viam ⁊ cautelaꝫ fratres ⁊ per amicos ſpeciales ⁊ quoflibet procuratores etmediatores procurāt neceſſaria. nec tamenrecipiunt pecuniam per illos procuratoresſed illi ſeruant illā nomine dantium. et viceipſorum vertunt eam in vtilitatem fratrumvt dominiū pecunie nō tranſeat inꝓprietatē