Apologia pauperum

Paſſurꝰ xp̄s exitia p̄miſit obſequia. nō ſolūeis ꝓ quibꝰ erat ſubiturꝰ mortē. ſꝫ etiā illi qͥeū fuerat traditurꝰ ad mortē. Tāta qͥppe eſthumane hūilitatꝭ vtilitas. vt eā ſuo cōmendaret exēplo etiā diuina ſublimitas. qͥa hōſuꝑbꝰ in eternū ꝑiret niſi eū deꝰ humil̓ inueniret. ꝑierat aūt ſuꝑbiā deceptoris ſecutꝰ. vthumilitatē redēptorꝭ ſequat̉ inuētꝰ. Diſcamus frēs hūilitatē ab excelſo faciamꝰ inuicēhumiles qd̓ humilit̓ fecit excelſus Magnaeſt hec ꝯmēdatio humilitatꝭ. Faciāt hec ſibijnuicē frēs etiā oꝑe ip̄o viſibili cū ſe inuicem hoſpitio recipiūt. Un̄ ⁊ apl̓s cū bn̄ meritā viduā cōmēdaret. ſi hoſpitio inqͥt recepit. ſi ſanctoꝝ pedes lauit. Et apud ſanctoſvbicūqꝫ hec ꝯſuetudo nō eſt. qd̓ manu nonfaciūt corde faciūt. multo aūt eſt meliꝰ ⁊ ſineꝯtrouerſia vt etiā manibꝰ fiat. ne dedignet̉qd̓ fecit xp̄s facere xp̄ianꝰ. Cū em̄ ad pedesfratris inclinat̉ corpꝰ. etiā corde ip̄o vl̓ excitatur. vel ſi iā inerat ꝯfirmat̉ ipſiꝰ hūilitatisaffectꝰ. His aūt ꝟbis on̄dit̉ ꝙ humiliatō exteriꝰ facta in corꝑe. plurimū ꝯfert ad ꝑfectōnem ꝟe humilitatis in corde. Per hūc etiaꝫmodū exterior reꝝ penuria qͣꝫqͣꝫ de ſe videatur inutilis. pauꝑtati tn̄ ſpūs iūcta nō ſolūipſiꝰ auget meritū ſꝫ etiā valꝫ ad plurima. ꝓpter qd̓ recte deſignat̉ ꝑ euāgelicā illā margaritā. q̄ tāte p̄cioſitatis eſt vt ꝓ illa emendadiſtrahēda ſint oīa.Alet em̄ inter alia ad qͣttuor .ſ. ad exterminiū iniqͥtatis. ad exercitiū ꝑfecte ꝟtutis. ad poſſeſſionē interne iocunditatꝭ. ⁊ ad publicationē euāgelice p̄dicatiōis. Ualet pͥmo ad exterminiū iniquitatis. Primū qͥdē ꝓpter expiationē ꝑpetratarum culpaꝝ. Eſt em̄ caminꝰ qͥdā purgās eteliminās ſordes pctōrū. iuxta illud Iſaie.Elegi te in camino pauꝑtatꝭ Qd̓ maxime d̓illa intelligi habet pauꝑtate q̄ nō tm̄ voluntatē interiꝰ ꝑ reꝝ ꝯtēptū afficit. veꝝ etiā corpus ꝑ penuriā affligit. De qua Gregoriꝰ inomel̓. de lazaro ⁊ diuite. Mala inqͥt Lazari purgauit ignis inopie. ⁊ bona diuitꝭ remunerauit felicitas vite trāſeūtis. Illū pauꝑtas afflixit ⁊ terſit. iſtū abūdantia remunerauit ⁊ reppulit. Quicūqꝫ gͦ in hac vita bn̄ habetis. cū vos bona egiſſe recolitis valde d̓ eisꝑtimeſcite. ne ꝯceſſa vobis ꝓſperitas eorundē remuneratio ſit bonoꝝ. ⁊ cū qͦſlibet pauperes nōnulla rep̄hēſibilia ꝑpetrare ꝯſpicitis. nolite deſpicere. nolite deſperare. qꝛ for-

taſſis qd̓ ſuꝑfluitas tenuiſſime prauitatꝭ inquinat. caminꝰ pauꝑtatꝭ purgat. De vobisom̄ino ꝑtimeſcite qꝛ nōnulla etiā male actaꝑſpera vita ſecuta eſt. de illis ꝟo ſollicite penſate. qꝛ eoꝝ vitā magiſtra pauꝑtas cruciat.qͦuſqꝫ ad rectitudinē ꝑducat. Scd̓o ꝓpterſubtractōꝫ occaſionū peccādi. q̄ ſic̄ diuitiaꝝaffluētia creſcūt. ſic volūtaria pauꝑtate minuūt̉ Un̄ chry. ſuꝑ epl̓aꝫ ad heb̓. ẜmōe ſcd̓oChriſtianꝰ in pauꝑie ꝯſtitutꝰ qͣꝫ cū diuitijsmagis irradiat. Quō. qꝛ excludit a ſe ſuꝑbietypū. nō erit arrogās ſꝫ patiēs. obtēperanspudicꝰ. mitis. ⁊ ſapiēs. Qui ꝟo ī diuitijs cōſtitutꝰ eſt. multa illū ad hec bona p̄pediunt.Inſpiciamꝰ gͦ que ſunt q̄ diues oꝑat̉. Rapitaliena. eſtuat cupiditate. nefandos nō deſinit ꝑtractare ꝯcubitꝰ. maleficia cūcta cōmittit. Nōne vniuerſa hec ex diuitijs ꝯſpicꝭ generari. Intueris quō in pauꝑie magꝭ qͣꝫ indiuitijs ꝟ̓tutes faciliꝰ poſſidemꝰ. Nec mihidicas qꝛ in hac vita diuites nullā vindictāſuſcipiūt Nā cū om̄ibꝰ malis ſuis etiā hͦ malum habēt diuitie. qꝛ malignitate peccātesab vltionibꝰ tuent̉. ⁊ qͥ diuitias poſſidet ſemper peccās nulla pena reuocat̉. ſꝫ ſine vllisremedijs munera ſuſcipit pctōꝝ ⁊ frenū illinullꝰ imponit. Hucuſqꝫ Chryſo. Ꝙ ſi forteqͥs dicat ꝙ de pauꝑie occaſionaliter multamala oriunt̉. rn̄det inferiꝰ. xviij. ẜmone. Nemo cauſet̉ inqͥt de pauꝑtate qͣſi cauſa ſit ml̓toꝝ maloꝝ. neqꝫ obloquat̉ d̓ xp̄o qͥ ꝑfectōeꝫillā dixit. ſi vis ꝑfectꝰ eſſe. Hoc em̄ in verbisdixit ⁊ oꝑbꝰ on̄dit. ⁊ ꝑ diſcipulos ſuos docuit. Sectemur igit̉ pauꝑtatē. maximū qͥppe bonū eſt. Nihil em̄ opulētiꝰ eo qͥ pauꝑtatē ſpōte diligit ⁊ cū alacritate ſuſcipit Ualet etiā tertio ꝓpter abſciſionē vicioſaꝝ radicū. Un̄ ⁊ Chry. ſer. eodē. Abijciamꝰ quecūqꝫcorpꝰ florere faciūt. viciāt autē aīam. vtpoteſūt diuitie. gl̓ia. cūcta hec carnis ſūt ⁊ amorcorpoꝝ. Itaqꝫ nō am̄emꝰ ampliora ſꝫ paupertatē ſꝑ ꝯſectemur. iſta em̄ magnū bonūeſt. Sꝫ ſapīa inqͥt pauꝑis ꝓ nihilo habeturEt iteꝝ. Diuitias ⁊ pauꝑtatē ne dederꝭ mihi. ⁊ ex camino pauꝑtatꝭ libera me. Quare gͦhec dicta ſunt. Hec ī veteri teſtamēto dicebāt̉ vbi multa rō diuitiaꝝ. vbi pauꝑtatꝭ plurimꝰ erat ꝯtēptꝰ. vbi hec qͥdē maledictō eratillud bn̄dictio. ſꝫ nūc nequaqͣꝫ ita eſt. Si viſaudire pauꝑtatꝭ p̄dicamēta. ip̄am ꝓfeſſus ēxp̄s ⁊ dixit. Filiꝰ hoīs nō hꝫ vbi caput ſuuꝫreclinet. Et iterum diſcipul̓ dicebat Nolite