CCCXXVIIFo.
ſacerdotꝭ. Hec ſunt v̓ba illiꝰ in qͥbꝰ tā viriliter ⁊ indocte ſentit ⁊ loqͥt̉ de alta ⁊ tā nobilimateria. vt nos etiā pudeat ip̄iꝰ ineptias replicare. Quis em̄ in ſacris lr̄is eruditus vl̓modicū. qͥs quātulācūqꝫ ad xp̄m reuerētiāhabēs. altiſſimi dei benigniſſimā ꝯdeſcēſionē vſqꝫ ad extreme pauꝑtatꝭ inopiaꝫ ſic audeat ꝑuipēdere. vt putet eū hͦ egiſſe abſqꝫ ratione ⁊ cauſa ꝑmaxīa. Quā tn̄ is pauꝑtatishoſtis adeo friuolā arbitrat̉ vt nō vereaturdicere. iō xp̄m pauperē factū. qꝛ nō oēs pn̄tdiuites fieri. SSi igit̉ poſſent omēs adipiſcidiuitias ſic̄ ⁊ pauꝑtatē aſſumere. eque bn̄ vl̓magis ẜm hac ꝓphanā doctrinā xp̄s debuiſſet tꝑalibꝰ bonis diues eſſe qͣꝫ pauꝑ. Quodſi veꝝ eſt. pauꝑtas ī nullo p̄fert̉ diuitijs necmagꝭ ē meritoriū ꝓ xp̄o pauperē fieri qͣꝫ poſidere diuitias. Quapropt̉ ſic̄ xp̄s dixit adoleſcēti diuiti. vade ⁊ vēde. ita ẜm hͦ antechriſtianū dogma dici pōt ⁊ pauꝑi. ſi vis ꝑfectuſeſſe vade ⁊ poſſide. Inſuꝑ cū dic̄ ꝙ oēs pn̄tpauꝑes eſſe. aut intelligit de pauꝑtate q̄ habet aliqͥd in cōmuni. cuiuſmodi eſt in collegiatis eccl̓ijs. ⁊ tūc eſt falſum. qꝛ nō om̄s etiam ſi velint admittūt̉ ad collegia talia. Autintelligit de pauꝑtate in qͣ nihil habet̉. ⁊ tūcetiā falſum eſt. qꝛ nō om̄es ſaluis ſtatibꝰ qͦsin eccl̓ia vniuerſali deꝰ eſſe inſtituit. hāc poſſunt pauꝑtatē eligere. ſic̄ patet in regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ. militibꝰ. popularibꝰ. ceterꝭqꝫ habētibꝰvxores ⁊ filios. Et qm̄ qͥ a recta ꝟitatis viadiſcedit ꝑ deuia vagat̉ erroꝝ. hinc ꝓuenit ꝙde xp̄i fuga in ꝯſequētibꝰ loquēs in multa rcidit falſa. dicēs ꝙ xp̄s docuit honores eſſefugiēdos. nō eccl̓iaſticos ſꝫ mūdanos. quiaacceptauit honorē in hierl̓m ſibi exhibituꝫvt ꝓphete. qͥ pͥus fugerat honorē ſibi oblatuꝫvt regi. exp̄ſſe textui ꝯtradicit euāgelico Nāin Ioh̓e d̓r. Bn̄dictus qͥ venit in noīe domini rex iſrael. Et in Marco. ꝙ turbe clamabāt dicētes. Bn̄dictū qd̓ venit regnū patriſnoſtri dauid. Suꝑ qͦ Beda. Nō repͥmit voces eoꝝ qͥ regnū patriarche dauid in eo reſtaurandū. ⁊ p̄ce benedictōis dona recupe.rāda ꝯcinūt. Vt qͥd igit̉ qd̓ pͥus fugiēdo dclinauit. mō libēs amplectit̉. niſi vt aꝑte doceret ꝙ nō temꝑal̓ ⁊ terreni ſꝫ eterni in celisrex eſſet imperij. ad qd̓ ꝓfecto regnū ꝑꝯtemptū mortis ⁊ gl̓iam reſurrectōis ꝑuenireturEx his claꝝ eſt ꝙ xp̄o exhibitꝰ fuit honor regalis. nō ꝓphetalis ſeu ſacerdotal̓. vt d̓t. quētamē acceptauit ꝓpter myſteriū nr̄e ſalutꝭ. et
ꝓpter exemplū humilitatꝭ. vt etiā ab his oblati honoris nō recuſaret obſequiū a quibꝰpaulo poſt crucifigendū ſe eſſe ſciebat Tūcſiquidē inter laudantiū ⁊ applaudētiū voceſhumilitatꝭ ⁊ pietatis nō īmemor. ſuꝑ aſellitergū ſedere nō erubuit. ſꝫ etiā copioſos lachrymaꝝ imbres effudit. Per hūc etiā modū qn̄ diſcipulorū pedes humilit̓ abluit. ſemagiſtꝝ ⁊ dn̄m eſſe ⁊ dici debere mōſtrauit.vt ꝑ declarationē regie celſitudinis diſcipulos duceret ad imitatōꝫ oſtēſe humilitatis.Mira igit̉ ꝑuerſitas eſt ea q̄ ſcriptura introducit in exemplū abiectōis. ad fomentū ambitiōis intorq̄re. qͣſi nō ſit humilitatꝭ virtushonores eccl̓iaſticos fugere. nec ſuꝑbie vicium ad illos aſpirare. Cuiꝰ ꝯtrariū dic̄ Gregoriꝰ in regiſtro. Ego inqͥt viā capitꝭ mei ſequens. ſummoꝑe decreuerā eſſe opprobriūhoīm ⁊ abiectio plebis. In qͦ manifeſte oſtēdit ꝙ in fuga eccl̓iaſtici honorꝭ eſt imitatioxp̄i. Idē quoqꝫ in paſtorali. Nolite pluresmagiſtri fieri. Hinc ip̄e dei ⁊ hoīum mediator regnū ꝑciꝑe vitauit in terris. qͥ ſuꝑnorūſpirituū ſciam ſenſumqꝫ trāſcendēs an̄ ſecula regnat in celis. Qui em̄ idcirco ī carne venerat vt nō ſolū nos ꝑ paſſioneꝫ redimeret.veꝝ etiā ꝑ ſuā ꝯuerſationē doceret. exemplūſe ſequētibꝰ p̄bēs rex fieri noluit. ad crucꝭ ꝟopatibulū ſpōte ꝑuenit. oblatā gl̓iam culminis fugit. penā ꝓbroſe mortꝭ expetijt vt mēbra eiꝰ diſcerēt fauores fugere. terrores minime timere. ꝓ veritate aduerſa diligere. ꝓſpera formidādo declinare. Hucuſqꝫ Gregoriꝰ. Si igit̉ xp̄s in fugiēdo regnū ſe ſeq̄ntibꝰ exemplū dedit fugiēdi gl̓iam. fauorem ⁊ꝓſperitatē. ⁊ hec nō tm̄ inueniunt̉ in dignitatibꝰ mūdanis ſꝫ etiā eccl̓iaſticis. cōſtat ꝙhumilitatꝭ eſt hec refugere. ad ꝑfectā humilitatis xp̄i imitatōꝫ. qͣꝫtū fieri pōt ſaluo zeloanimaꝝ ſalutꝭ. ⁊ obediētia reſpectu ſuꝑiorūcū ip̄e xp̄s diſcipulis ꝯtēdentibꝰ qͥs eoꝝ videret̉ eſſe maior. in Mattheo rn̄deat. Quicūqꝫ humiliauerit ſe ſic̄ paruulꝰ iſte. hic maior eſt in regno celoꝝ. Ꝙ ſi forte qͥs dicat. ſicut in ꝯſequētibꝰ conat̉ aſtruere. hͦ ad humilitatē ſpūalē ⁊ interiorē. nō ad corꝑalē ⁊ exteriorē debere referri. nō modicū deſipit. cumvniuerſoꝝ mgr̄ ⁊ dn̄s nō ſolū ſpūalis ſꝫ etiam corꝑalis hūiliatōis exēpla p̄buit. qn̄ diſcipuloꝝ pedes lauit ⁊ terſit. vbi ⁊ dixit. Exemplū dedi vob̓. vt quēadmodū ego fecivobis. ita ⁊ vos faciatꝭ. De qͦ Augꝰ. omel̓. liij.
BS