Apologia pauperum.
ſenes qͥ ieiunare nō pn̄t in imꝑfectioneꝫ labunt̉. Sil̓r ⁊ corꝑe imbecilles in ꝟtute decreſcūt. cū tn̄ dicat apl̓s ꝙ virtꝰ in infirmitate ꝑficit̉. Inſuꝑ ⁊ ſoluētes ieiuniū in diebus dn̄icis ẜm mandatū canonū. imꝑfectierūt. He ſunt itaqꝫ rōnes ip̄iꝰ in qͥbꝰ non tāeius cui aduerſat̉ impugnat ſnīam. qͣꝫ ieiunij ſanctitatē ꝑfectaꝫ. Cū em̄ nullus peritꝰhͦ dixerit. nullus etiaꝫ hͦ ſenſerit ꝙ ſolutioieiunij ex rōnabili cauſa ꝑfectiōi repugnet.aut p̄fate rōnes oīno ſunt friuole. aut ex hͦimperitꝭ vident̉ ꝓbabiles. qꝛ nullū ꝑfectionis opus eſt qd̓ intermitti pōt ſalua ꝑfection. ac ꝑ hͦ qꝛ ieiuniū ſalua ꝑfectiōe ītermitti pōt. ꝯcludi poſſe videt̉ ꝙ nō ſit de ꝑfectionis integritate. Et qm̄ hac rōne ad impugnationē ꝑfectiōis in cōſeq̄ntibꝰ frequēterſe munit. ideo vt hac vna rn̄ſiōe ſophiſticatio ip̄iꝰ diſſoluat̉ vbiqꝫ prudens lector aduertat ꝙ actꝰ ad ꝑfectionē ſpectātes. qͥdamſunt intrinſeci ⁊ eſſentiales tanqͣꝫ ẜm ſe ꝑfecti ⁊ ꝑfectiui. qͥdaꝫ aūt ſunt exteriores ⁊ adꝑfectionis cōplementū adminiculantes etexercitatiui. ⁊ hoꝝ quidaꝫ pn̄t intermitti ꝓloco ⁊ tꝑe ſalua ꝑfectione. qͥdam aūt niſi ꝓloco ⁊ tempe intermittant̉ cū ꝑfectione ſtare nō pn̄t. Un̄ Beda ſuꝑ Lucā. Quis neſciat viſcera miſcd̓ie. benignitatē. humilitatem. patientiā. caſtitatē. ⁊ his ſil̓ia. ſine vllatempoꝝ intercapedine fidelibꝰ eſſe ẜuāda.At vero famē. ſitim. vigilias. nuditateꝫ. lectionē. or̄onē. laboreꝫ operādi. ⁊ cetera huiuſmodi ſi qͥs ſemꝑ exeq̄nda putauerit. horū ſe fructu pͥuabit. Hec beda. Ad hocip̄mfacit qd̓ dicit Augꝰ. de bono ꝯiugali. Habebat inqͥt thimotheus virtutē cōtinendia vino. quā nō ei abſtulit paulus monendovt vino modico vteret̉ ꝓpter ſtomachum ⁊freq̄ntes ſuas infirmitates. alioqͥn ꝑnicioſe docebat vt ꝓpter ſaluteꝫ corꝑis fieret inanīo dānū virtutꝭ. ſed qꝛ poterat ea virtute ſalua fieri qd̓ monebat ita relaxata ē corpori vtilitas bibendi vt maneret in aīo habitus ꝯtinēdi. Hec Augꝰ. Ex qͥbꝰ patentercolligit̉ ꝙ opus ꝟtutis intermitti pōt ꝟtute ſalua. ac ꝑ hoc etiā opus ꝑfectiōis ip̄a ꝑfectione ſeruata. Ad palliandā qͦꝫ abſurditatē ſui dogmatis qͦ ieiuniū a ꝑfectione ſequeſtrare ꝯtēdit. ſex differētias ieiunioꝝ diſtinguēdo ſubnectit. Dicit em̄ ꝙ ſex modiſꝯtingit ieiunare. Primo cauſa laudis hūane. ſcd̓o cauſa auaricie. tercio cauſa ꝯcupi-
ſcentie refrenāde. qͣrto ex abundāti miſericordia ad dandū exēplū. qͥnto ad deſignādū myſteriū. ſexto ꝓpter gerendū alijs morē ⁊ ſcandalū vitandū. Hec autē diſtinctioſuꝑficialiter ꝯſiderata erroneā ip̄iꝰ ſententiā palliare videt̉. ſed diligēti examīationediſcuſſa ꝓpalare cognoſcit̉. Nam ex his ſexmodis duos ẜm veritatē dicit cōpetere hypocritis ⁊ auarꝭ. terciū ſcꝫ cauſa ꝯcupiſcentie refrenāde cōpetere aſſerit ꝑfectis ⁊ imꝑfectis. qꝛ vt dicit in quātouis ſancto remanet aliqͥd de ꝯcupiſcētijs euincēdis. Et pꝰſubdit. ꝙ hoc ieiuniū chriſtus nō aſſumꝑferit. ⁊ tercio ſubiūgit ꝙ hͦ ieiuniū magꝭ imꝑfecto qͣꝫ ꝑfecto monacho cōpetit Sed hoctercio loco dictū ei ꝙ pͥmo poſuerat aperteꝯtradicit. Nā ſi in qͣntūcūqꝫ ꝑfecto aliquidremanet de ꝯcupiſcētijs euincēdis. cū plene vincere ac domare ꝯcupiſcētias magiscōpetat ꝑfecto qͣꝫ imꝑfecto. magꝭ ei cōpetitmodus h̓ ieiunādi vbi corꝑaliū viriū imbecillitas nō obſiſtit. Un̄ Hiero. hilarionisꝑfectiſſimi monachi vitā deſcribēs. a. lxiiij.anno inqͥt vſqꝫ ad. lxxx. pane abſtinuit īcredibili feruore mētis. ſicqꝫ cōplēs ordinē vite nunqͣꝫ ante ſolis occaſuꝫ ſoluit ieiuniuꝫ.Porro in eo qd̓ dicit chriſtū nō dediſſe exemplū hͦ modo ieiunādi. aꝑte ꝯtrariū eſt eiqd̓ in p̄cedenti capitulo ſcripſit. Dixit em̄ibi ꝙ chriſtꝰ exēplū abſtinēdi ad domādasꝯcupiſcentias p̄buit. Mirū certū ſi homofuit alicuiꝰ intelligētie aut ſaltē memorie qͥhec ſcripſit. quō repente oblitꝰ eoꝝ q̄ dixerat paucꝭ interpoſitꝭ ꝯtrariū dogmatiſat.Iuſto tn̄ iudicio ſuꝑne diſpoſitōis haſ mētis tenebras incurrit. vt nec ſibijp̄i ꝯſentiat qͥ a veritate diſcordat. Ꝙqͣꝫ em̄ chriſtusnullas ꝯcupiſcētias habuit. ſuo tn̄ ieiunioexemplū nob̓ certandi ꝑ ieiuniū ꝯtra cōcupiſcentias dedit. ſic̄ dicit Hiero. ad demetriadē. Saluator generꝭ humani qͥ ꝟtutis⁊ ꝯuerſatiōis ſue nob̓ reliqͥt exemplū. poſtbaptiſmuꝫ ſtatim aſſumit̉ a ſpū vt pugnetꝯtra diabolū. ⁊ tn̄ hoſtis antiquꝰ poſt quadraginta dieꝝ ieiuniū ꝑ cibuꝫ molit̉ inſidias. Glo. etiā ſuꝑ illud Matth̓. ductꝰ eſt ieſus in deſer. ⁊c̄. Ieiunat vt tentet̉. tentat̉ qꝛieiunat. ⁊ exempluꝫ ieiunādi nobis dat. Etalia glo. ibidē. Hic eſt ordo recte ꝯuerſationis vt poſt acceptā ſpūſſancti gratiā cōtradiabolū artius accingamur. Ex quibꝰ colligitur ꝙ chriſtꝰ ſimul exemplū ieiunādi et