Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCCXVr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CCCXV

ꝑſona filij minor ꝑſona patris. iuxta impietatē arrij ſiue fotini. Huiꝰ aūt ſophiſtice ratiocinatiōis ꝓceſſus auctorē ſuū ignoran demonſtrat impiū. Si em̄ ſcīam haberet vl̓ qͣntūcūqꝫ exilem. manifeſte ꝑpenderet ſicut vniuerſitatꝭ creator diuerſis re generibꝰ ẜm magꝭ minus naturaꝝ virtutū oꝑationū nobilitates diſtribuit.ſolū abſqꝫ malignitate inuidie. verūetiāmulta manifeſtatiōe bonitatꝭ ſue. ſic et humani generis recreator ſolū abſqꝫ inuidia. ſed etiā ex multa charitatis beniuolentia diuerſa largit̉ chariſmatū dona. diuerſa reuelat myſterioꝝ archana. diuerſa graduū p̄lationū officia. diuerſa tandē virtu p̄bet exempla. ita vni dat imitari vnū.alteri alteruꝫ. Iuxta quod apl̓s loquēs deꝯtinentie gradibꝰ ait. Unuſqͥſqꝫ donuꝫpriū hꝫ a deo. Inſuꝑ dicit̉ chriſtꝰ aliqͣꝓpoſuit imtāda ꝑfectis. ſi ſane ſaꝑet non ſolum illis intelligeret iam ꝑfecti ſunt .ſꝫde omībꝰ cupiūt eſſe ꝑfecti. ſicut etiā chriſtus adoleſcenti dixerat. vnū tibi deeſt.ſubdit. Si vis eſſe ꝑfectus vade vēde ⁊c̄.Nullis ergo ſemitā ꝑfectiōis p̄cludit. nullis inuidet. nullos repellit. ſed gradū ſtatuit cōpetētē his ad ꝑfectionē ſatagūt ꝓuehi. his volunt in imꝑfectione verſari. aūt ex diuerſitate oꝑationuꝫ in chriſtovel minoritate reſpectu operuꝫ pr̄is infertchriſtū. vel duplicis eſſe ꝑſone in ip̄a ꝑſonalitate diuina eſſe minorē patre. neſtorij ſimul arrij erroneā ſapit impietatē. Nunqͣꝫenim ex pluralitate oꝑationū ſequit̉ pluralitas perſonarū niſi ẜm neſtoriū. ſed pluralitas virtutū naturarū. Nec ex minoritate oꝑationis ſequit̉ minoritas in ꝑſonalitate diuina. ſꝫ in natura aſſumpta. niſi ẜm arriū. qui ex chriſtus dicit ſe patre minorem. qd̓ fideles intelligūt ẜm naturam humanā. infert inequalitatē ī ꝑſonalitate natura diuina. Si igit̉ hanc rōnē credit valere. errorē alteri conat̉ impingere. manifeſte cōuincit̉ vt neſtorianꝰ arrianꝰ errare. Uerū nec his ꝯtentꝰ ſeruū dei ꝯtra quēſcribit tanqͣꝫ p̄ſumptuoſuꝫ inuadit arguit. eo videlicꝫ ꝯtra ꝓhibitionē apl̓i iudicat alienū ſeruū. in māducantes aſſeritimꝑfectos. omīs imꝑfectio vt dicitſit reatus. ſit etiā ꝯfigurās md̓o. ſit diſplicens deo. ſi qͥs manducātes imꝑfectos dixerit. hocip̄o iudicat ꝯdēnat eoſdē tanqͣꝫ

reos in ſeip̄is. mūdo ꝯformes deo diſplicentes. qd̓ quidē aſſerere nil aliud eſt vt dicit qͣꝫ inſanire. hec eſt ſumma rationū ſua. Sed huic ex aduerſo veracit̓ dicit̉. Op̄ſumptio nequiſſima. vnde creata es operire terrā malicia. Preſumptuoſe em̄ atqꝫmaligne alienū iudicat ſeruū qui dicēti ve impingit mendaciū. ſicut agit id peritū hoīem ſenſiſſe aſſerit. qd̓ falſuꝫ eſſe vixqͣntūcūqꝫ imperiiꝰ ignoret. Quis em̄ tamſtolidus vt dicat omīs manducās ſit imperfectꝰ. hoc neceſſariū cōmune ſit omni viatori. tam ꝑfecto qͣꝫ imꝑfecto. bonoqͣꝫ malo. Sꝫ eſto qͥs dixerit ieiunia ſoluere ſit actus imꝑfectus qͣntuꝫ eſt de ꝓpriogenere. tn̄ ex hoc ſequit̉ omīs ieiuniaſoluens vl̓ comedēs ſit imꝑfectꝰ. eo ſicut ſepe dictū eſt circūſtātia pōt eſſe ꝑſone actui annexa. ab om̄i imꝑfectione excuſet. Inſuꝑ alia eſt cōparatio actuū. aliaſonarū. Un̄ ſicut ſequit̉. ſi ꝑfectior ē virginitas qͣꝫ ꝯiugiū. ideo ꝟ̓go ſit ſꝑ ꝑfectiorcōiugata. qꝛ pōt eſſe virgo ſit impia coniugata ſit ſctā. ſic ad cōparationē ieiuniū comeſtioni p̄fert̉ ſequit̉ ieiunansſit vniuerſalit̓ comedente ꝑfectior. ac hocmulto minꝰ inferri pōt comedēs ſit imꝑfectus. Ex hoc aūt dicit imꝑfectionē eſſereatū. rem mūdo ꝯformē. deo diſplicēteꝫ.ſequunt̉ abſurditates īnumere. ꝟ̓tꝰcharitas iuſticia aliqn̄ ſit imꝑfecta. eritgo reatui obnoxia. ꝯformis mūdo. diſplicens deo. Ampliꝰ ip̄m ꝯiugiū de ſuane ſit imꝑfectuꝫ. neceſſario ſequit̉ ſit culꝑabile diſplicēs deo. Sed pudiciciaiugalis ſit imꝑfecta reſpectu virginalis.erit deo diſplicēs. ac iuxta manicheum erit mr̄imoniū a d̓o inſtitutū. Pretereaſi omīs imꝑfectio in artificiato artifici diſplicet. vt hic temerarie aſſerit. oīa a deocreata pͥus imꝑfecta fuerint qͣꝫ ꝑfecta. vniuerſa in ſue ꝓductiōis pͥncipio diſplicuer̄tꝯditori ſuo. ſed nullus ſapient̓ operansducit qd̓ ſibi diſplicet. ſequit̉ pͥma rerūoꝑa ſunt a deo in ſapiētia facta. Et quiahec abſurdiſſima ſunt. illa ex quibꝰ ſequuntur repudiāda ſunt tanqͣꝫ erronea. ex falſo intellectu imꝑfectōis ꝓcedētia. ſicut incedentibꝰ patent̓ oſtendimꝰ. Sꝫ nec iſtatentioſo diſputatori ſufficiūt. Nam adhucprudentē virū tanqͣꝫ ꝑfectiōis hoſtē inſeqͥtur. Arguit em̄. ſi ieiuniū ſoluere ē īꝑfectuꝫ