Fo.CCCXV
ꝑſona filij minor ꝑſona patris. iuxta impietatē arrij ſiue fotini. Huiꝰ aūt ſophiſtice ratiocinatiōis ꝓceſſus auctorē ſuū ⁊ ignorantē demonſtrat ⁊ impiū. Si em̄ ſcīam haberet vl̓ qͣntūcūqꝫ exilem. manifeſte ꝑpenderet ꝙ ſicut vniuerſitatꝭ creator diuerſis rerū generibꝰ ẜm magꝭ ⁊ minus naturaꝝ virtutū ⁊ oꝑationū nobilitates diſtribuit. nōſolū abſqꝫ malignitate inuidie. verūetiā cūmulta manifeſtatiōe bonitatꝭ ſue. ſic et humani generis recreator nō ſolū abſqꝫ inuidia. ſed etiā ex multa charitatis beniuolentia diuerſa largit̉ chariſmatū dona. diuerſa reuelat myſterioꝝ archana. diuerſa graduū ⁊ p̄lationū officia. diuerſa tandē virtutū p̄bet exempla. ita ꝙ vni dat imitari vnū.alteri alteruꝫ. Iuxta quod apl̓s loquēs deꝯtinentie gradibꝰ ait. Unuſqͥſqꝫ donuꝫ ꝓpriū hꝫ a deo. Inſuꝑ cū dicit̉ ꝙ chriſtꝰ aliqͣꝓpoſuit imtāda ꝑfectis. ſi ſane ſaꝑet non ſolum d̓ illis intelligeret qͥ iam ꝑfecti ſunt .ſꝫde omībꝰ qͥ cupiūt eſſe ꝑfecti. ſicut etiā chriſtus adoleſcenti cū dixerat. vnū tibi deeſt.ſubdit. Si vis eſſe ꝑfectus vade ⁊ vēde ⁊c̄.Nullis ergo ſemitā ꝑfectiōis p̄cludit. nullis inuidet. nullos repellit. ſed gradū ſtatuit cōpetētē his qͥ ad ꝑfectionē ſatagūt ꝓuehi. nō his qͥ volunt in imꝑfectione verſari.Ꝙ aūt ex diuerſitate oꝑationuꝫ in chriſtovel minoritate reſpectu operuꝫ pr̄is infertchriſtū. vel duplicis eſſe ꝑſone ⁊ in ip̄a ꝑſonalitate diuina eſſe minorē patre. neſtorij ſimul ⁊ arrij erroneā ſapit impietatē. Nunqͣꝫenim ex pluralitate oꝑationū ſequit̉ pluralitas perſonarū niſi ẜm neſtoriū. ſed pluralitas virtutū ⁊ naturarū. Nec ex minoritate oꝑationis ſequit̉ minoritas in ꝑſonalitate diuina. ſꝫ in natura aſſumpta. niſi ẜm arriū. qui ex hͦ ꝙ chriſtus dicit ſe patre minorem. qd̓ fideles intelligūt ẜm naturam humanā. infert inequalitatē ī ꝑſonalitate ⁊ natura diuina. Si igit̉ hanc rōnē credit valere. dū errorē alteri conat̉ impingere. manifeſte cōuincit̉ vt neſtorianꝰ ⁊ arrianꝰ errare. Uerū nec his ꝯtentꝰ ſeruū dei ꝯtra quēſcribit tanqͣꝫ p̄ſumptuoſuꝫ inuadit ⁊ arguit. ꝓ eo videlicꝫ ꝙ ꝯtra ꝓhibitionē apl̓i iudicat alienū ſeruū. in hͦ ꝙ māducantes aſſeritimꝑfectos. Nā cū omīs imꝑfectio vt dicitſit reatus. ſit etiā ꝯfigurās md̓o. ſit ⁊ diſplicens deo. ſi qͥs manducātes imꝑfectos dixerit. hocip̄o iudicat ⁊ ꝯdēnat eoſdē tanqͣꝫ
reos in ſeip̄is. mūdo ꝯformes ⁊ deo diſplicentes. qd̓ quidē aſſerere nil aliud eſt vt dicit qͣꝫ inſanire. ⁊ hec eſt ſumma rationū ſuarū. Sed huic ex aduerſo veracit̓ dicit̉. Op̄ſumptio nequiſſima. vnde creata es operire terrā malicia. Preſumptuoſe em̄ atqꝫmaligne alienū iudicat ſeruū qui dicēti verū impingit mendaciū. ſicut h̓ agit cū id peritū hoīem ſenſiſſe aſſerit. qd̓ falſuꝫ eſſe vixqͣntūcūqꝫ imperiiꝰ ignoret. Quis em̄ tamſtolidus vt dicat ꝙ omīs manducās ſit imperfectꝰ. cū hoc neceſſariū ⁊ cōmune ſit omni viatori. tam ꝑfecto qͣꝫ imꝑfecto. tā bonoqͣꝫ malo. Sꝫ eſto ꝙ qͥs dixerit ꝙ ieiunia ſoluere ſit actus imꝑfectus qͣntuꝫ eſt de ꝓpriogenere. nō tn̄ ex hoc ſequit̉ ꝙ omīs ieiuniaſoluens vl̓ comedēs ſit imꝑfectꝰ. ꝓ eo ꝙ ſicut ſepe dictū eſt circūſtātia pōt eſſe ꝑſone⁊ actui annexa. q̄ ab om̄i imꝑfectione excuſet. Inſuꝑ alia eſt cōparatio actuū. ⁊ alia ꝑſonarū. Un̄ ſicut nō ſequit̉. ſi ꝑfectior ē virginitas qͣꝫ ꝯiugiū. ꝙ ideo ꝟ̓go ſit ſꝑ ꝑfectiorcōiugata. qꝛ pōt eſſe ꝙ virgo ſit impia ⁊ coniugata ſit ſctā. ſic ⁊ ad eā cōparationē qͣ ieiuniū comeſtioni p̄fert̉ nō ſequit̉ ꝙ ieiunansſit vniuerſalit̓ comedente ꝑfectior. ac ꝑ hocmulto minꝰ inferri pōt ꝙ comedēs ſit imꝑfectus. Ex hoc aūt ꝙ dicit imꝑfectionē eſſereatū. rem mūdo ꝯformē. ⁊ deo diſplicēteꝫ.ſequunt̉ abſurditates īnumere. Nā cū ꝟ̓tꝰcharitas ⁊ iuſticia aliqn̄ ſit imꝑfecta. erit eīgo reatui obnoxia. ꝯformis mūdo. ⁊ diſplicens deo. Ampliꝰ cū ip̄m ꝯiugiū de ſua rōne ſit imꝑfectuꝫ. neceſſario ſequit̉ ꝙ ſit culꝑabile ⁊ diſplicēs deo. Sed ⁊ pudicicia cōiugalis cū ſit imꝑfecta reſpectu virginalis.erit deo diſplicēs. ac ꝑ hͦ iuxta manicheumnō erit mr̄imoniū a d̓o inſtitutū. Pretereaſi omīs imꝑfectio in artificiato artifici diſplicet. vt hic temerarie aſſerit. cū oīa a deocreata pͥus imꝑfecta fuerint qͣꝫ ꝑfecta. vniuerſa in ſue ꝓductiōis pͥncipio diſplicuer̄tꝯditori ſuo. ſed nullus ſapient̓ operans ꝓducit qd̓ ſibi diſplicet. ſequit̉ gͦ ꝙ pͥma rerūoꝑa nō ſunt a deo in ſapiētia facta. Et quiahec abſurdiſſima ſunt. illa ex quibꝰ ſequuntur repudiāda ſunt tanqͣꝫ erronea. ⁊ ex falſo intellectu imꝑfectōis ꝓcedētia. ſicut in p̄cedentibꝰ patent̓ oſtendimꝰ. Sꝫ nec iſta cōtentioſo diſputatori ſufficiūt. Nam adhucprudentē virū tanqͣꝫ ꝑfectiōis hoſtē inſeqͥtur. Arguit em̄. ſi ieiuniū ſoluere ē īꝑfectuꝫ